Wednesday, 11 November 2015

Άρης στον Ζυγό:
ο Μαέστρος των Εντυπώσεων

Read this passage in English here.

Για μία ακόμη φορά θα ξεκινήσω επαναλαμβάνοντας ότι σύμφωνα με την παραδοσιακή αστρολογία, ο Άρης στο ζώδιο του Ζυγού βρίσκεται σε «αδυναμία». Η πρώτη εντύπωση που δημιουργεί αυτή η φράση είναι ότι ο πλανήτης ίσως να μην πολυ-λειτουργεί μέσα στο ωροσκόπιο, να δυσκολεύεται να γίνει εστιακό σημείο για την διανομή της ενέργειας που του αντιστοιχεί. Κάθε άλλο. Ένας πλανήτης σε αδυναμία λειτουργεί ωραιότατα, σφραγίζοντας δυναμικά τις υποθέσεις του/των οίκων που τον αφορούν αλλά και την έκφραση των όψεων ή συστημάτων όψεων που σχηματίζει με άλλους δείκτες του αστρολογικού χάρτη. Στην περίπτωση της αδυναμίας ωστόσο μπορούμε να περιμένουμε μία τρόπον τινά ανορθόδοξη λειτουργία. Στην πιο συγκεκριμένη περίπτωση του Άρη, ενός πλανήτη εστίασης, εξωστρεφούς, εκφραστικού και σαφώς εγωκεντρικού ως του οργάνου διάνοιξης οδών για την έκφραση της Ηλιακής αρχής, τα πράγματα μπερδεύονται όταν αυτός χρωματίζεται από το ζώδιο του Ζυγού, ένα ζώδιο που κυβερνάται από την Αφροδίτη, πολικό αντίθετο του Άρη και πεδίο όπου φύεται άφθονη η ενασχόληση με τον Άλλο, τον απέναντι και τις υποθέσεις του.

Έτσι η ενέργεια του Άρη στον Ζυγό καλλωπίζεται, χάνοντας την πρωταρχική της αψύτητα και ο ακατέργαστος, ευθύς, εστιασμένος και ως εκ τούτου αποτελεσματικός πολεμιστής που είναι μαθαίνει κάτι από τον πόλεμο των σαλονιών και της διπλωματίας, από την αποτελεσματικότητα των πλαγίων οδών και των ορθών εντυπώσεων. Μπορούμε να περιμένουμε από τον Άρη στον Ζυγό να έχει τρόπους και αυτός να είναι ο τρόπος που θα επιλέξει να χρησιμοποιήσει για να επιτύχει τα ζητούμενά του. Γιατί τα ηλιακά ζητούμενα δεν παύουν να υπάρχουν και να είναι αντικειμενικά τα ίδια. Η διαδικασία όμως αλλάζει αφού η κατ' εξοχήν εγωκεντρική λειτουργία του πλανήτη εδώ ενδιαφέρεται για τον αντίκτυπο των κινήσεων της και φυσικά για το θέατρο των εντυπώσεων κατά την πραγμάτωση των στόχων της. Ας μη γελιόμαστε, ο Άρης θα επιτελέσει την λειτουργία του και θα διανέμει την ενέργεια που έχει αναλάβει. Στον Ζυγό όμως, θα επιφορτίσει την εσωτερική λειτουργία του ατόμου που τον φέρει γενέθλιο με μία αναπόφευκτη φροντίδα το μονοπάτι που διανοίγει να μην περνάει μέσα από ξένα οικόπεδα και να είναι αρκούντως καλλωπισμένο κι ευχάριστο στο μάτι του περαστικού παρατηρητή. Και λέω του περαστικού παρατηρητή γιατί μία πιο προσεκτική ματιά θα δείξει ότι στην πραγματικότητα έχει συμβιβάσει τον τρόπο του μόνο στο βαθμό που τον εξυπηρετεί. Ναι, με επιπλέον ενεργειακό κόστος για τον άνθρωπο που τον έχει, αλλά εντέλει διασφαλίζοντάς του την επιτυχία μέσα στο πλαίσιο που ορίζει ο ψυχισμός του.


Προφανώς και αυτό δημιουργεί στον συνολικό ψυχισμό έγνοιες που δεν θα περίμενε κανείς να πυροδοτούνται από τον συγκεκριμένο πλανήτη κι αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο κόστος αυτής του της «αδυναμίας». Ένας φίλος με αυτή την γενέθλια τοποθέτηση του Άρη αυτοαποκαλείτο χαριτολογώντας “social whore” [«κοινωνική πόρνη»] κι αν ο χαρακτηρισμός είναι τραβηγμένος, είναι εξαιρετικά εύστοχος για να περιγράψει τα πίσω-μπρος, τις ακροβασίες, τον περισσότερο-από-όσο-θα-επιθυμούσε-πολλές-φορές χρόνο και κόπο που αφιερώνει σε καταστάσεις και ανθρώπους για να έχει μία ευχάριστη επίγευση κατά την διεκπεραίωση των υποθέσεών του, όταν, σας βεβαιώ, το υπόλοιπο ωροσκόπιο θα ήθελε να πάρει ένα ρόπαλο και να χτυπάει όποιον στέκεται στον δρόμο του ή να μην ασχολείται καν. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος φίλος είναι και εξαιρετικά επιτυχημένος και εντέλει δρέπει τον καρπό των χρονοτριβών του και των ταλαντεύσεών του. Αλλά ας τονίσω ότι πρόκειται για μία σχετικά καλώς ολοκληρωμένη προσωπικότητα που έχει την σοφία να αντιλαμβάνεται την ανάγκη του για αρμονία με τους ανθρώπους και να την εξισορροπεί με την ανάγκη των προσωπικών του θέλω. Σε ωροσκόπια που δεν εγγυώνται μία εγγενή κεντρική θέση στον εαυτό (θετική ή αρνητική, επιβλαβή ή αβλαβή δεν το εξετάζουμε εδώ), αυτός ο Άρης στον Ζυγό μπορεί εύκολα να αποτελέσει μεγαλύτερη τροχοπέδη αφού στην προσπάθεια του για την παραπάνω «ευχάριστη επίγευση» μπορεί να φέρει τελικά τον εαυτό αντιμέτωπο με την αμφισβήτηση των ζητουμένων του και ακόμη και την ματαίωσή τους χάριν της εύπεπτης εικόνας. Δουλεύει και με τους δύο τρόπους.



Ο διελαύνων Άρης περνάει στο ζώδιο του Ζυγού στις 12 Νοεμβρίου 2015, όπου και θα παραμείνει μέχρι το τέλος του χρόνου, πριν συνεχίσει την πορεία του στο ζώδιο του Σκορπιού στις 3 Ιανουαρίου του 2016. Αν και η φύση του Άρη στον Ζυγό αναπόφευκτα φέρνει το θέμα των σχέσεων στο προσκήνιο όπως και η διέλευση κάθε πλανήτη από το συγκεκριμένο ζώδιο, καλό θα ήταν να αντιληφθούμε ότι στην φύση της ενέργειας του Άρη, το να νοιάζεται για τον άλλο και την «σχέση» με τον άλλο (πέραν της ροπαλιάς που λέγαμε παραπάνω) έρχεται κάπως στενό. 

Έτσι, ένα πρώτο πράγμα που μπορούμε να περιμένουμε είναι μια υπερπροσπάθεια στο συγκεκριμένο τομέα, συχνά (συχνότερα από ότι θα θέλαμε) με αποτελέσματα διασπαστικού χαρακτήρα, αφού οι κοινωνικές πιρουέτες που απαιτεί και οι λεκτικές ακροβασίες σε λίγους ταιριάζουν άκοπα. Και οι υπόλοιποι που θα χρειαστεί να τις καταβάλλουμε, θα αντλήσουμε την αναγκαία ενέργεια, από άλλα, πιο ουσιαστικά κομμάτια του «σχετίζεσθαι», επαγγελματικού και προσωπικού, όπως η de profundis έκφραση και συνεπώς το να δίνουμε και στον άλλο την ευκαιρία να μας κατανοήσει επακριβώς και σε βάθος. Το αποτέλεσμα: επιφανειακή και ενδεχομένως αναποτελεσματική επικοινωνία που εντέλει μπορεί να καταλήξει σε μεγαλύτερα ρήγματα υπό μορφή έκρηξης κεκλεισμένων των θυρών, όταν δεν αντέχουμε άλλον να διαχειριζόμαστε κόσμια το ψυχικό δυναμικό μας που χορεύει καντρίλιες μέσα μας.

Την τελευταία εβδομάδα του Νοέμβρη, το εξάγωνο του Άρη με τον Κρόνο από τον Τοξότη, η όψη 150° με τον Ποσειδώνα από τους Ιχθείς, στις 24 και το εξάγωνο με τον Ερμή από τον Τοξότη στις 25 δημιουργούν τις συνθήκες για αποδοτική επικοινωνία πάνω σε νέα αντικείμενα και ιδέες, τα οποία θα μπορούμε να προσεγγίσουμε σφαιρικά, διεξοδικά και με σεβασμό στον απέναντι, εφόσον δεν επιλέξουμε να χαθούμε σε κατά πλάτος ανούσιες αναπτύξεις. Κοινώς, ας κρατήσουμε το θέμα της κουβέντας λιτό και ξεκάθαρο κι ας μη φοβηθούμε την σαφήνεια ακόμη κι αν δεν είναι όσο εντυπωσιακές θα ήταν οι άπειρες σάλτσες που μπαίνουμε στον πειρασμό να προσθέσουμε. Άλλο σφαιρική προσέγγιση σε ένα θέμα, άλλο ξεκινάω από το ότι θέλω να γραφτώ στο γυμναστήριο και καταλήγω στο ότι η σύγχρονη κουλτούρα επιβάλλει έναν φασισμό της εικόνας. Ναι, να τα συζητήσουμε όλα, αλλά ένα-ένα και αφού υπάρξει συγκεκριμένο συμπέρασμα κάθε φορά.

Την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου το τετράγωνο Άρη-Πλούτωνα, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς φέρνει σε τριβή δύο πλανητικές ενέργειες που δεν πολυνοιάζονται για την εικόνα, μέσα απ’το πρίσμα των δύο ζωδίων με ευρύτατες κοινωνικές προεκτάσεις: του Ζυγού και του Αιγόκερου. Ο συγκεκριμένος αυτός Πλούτωνας είναι εξαιρετικά προσανατολισμένος στα απτά αποτελέσματα και ίσως να μπορούσε κανείς να του δώσει και το σύνθημα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Στην επιφανειακή του εκδήλωση μέσα από το τετράγωνο με αυτόν τον λίγο επιπόλαιο Άρη, μπορεί να δείξει πολύ εύκολα ότι το «γλείψιμο», οι «δημόσιες σχέσεις», και οι «καλές προθέσεις» δεν αρκούν για να επιφέρουν αποτελέσματα όταν δεν υπάρχει η ανάλογη δράση και συνεπώς αποτέλεσμα για να τα υποστηρίξει. Θα μπορούσε η όψη να ευθύνεται για πολλούς στραπατσαρισμένους εγωισμούς που πίστεψαν ότι αρκεί το περιτύλιγμα για να κερδίσει κανείς την εύνοια των ισχυρών ή των συνθηκών. Στην πιο μεστή της εκδήλωση η όψη αυτή θίγει την αναγκαιότητα η φόρμα και ο τύπος να μην βρίσκονται στην κορυφή των ζητουμένων. Οι αυστηρά εγωιστικές και εγωκεντρικές επιδιώξεις, οι δράσεις χάριν της εικόνας αποκλειστικά, να μπουν στην άκρη ή να ενσωματωθούν σε πιο ουσιώδεις συλλογικούς στόχους και στάσεις. Την ανάγκη να μην επιτρέπεται στο άτομο να γίνεται κηφήνας επειδή έχει ευχάριστη όψη ή τρόπους. Μιλάει για την ύπαρξη ή απουσία ουσίας πίσω από στόχους και δράσεις.


 Η δεύτερη εβδομάδα του Δεκέμβρη «στολίζεται» από την αντίθεση του Άρη με τον Ουρανό, ανάδρομο στον Κριό, στις 11, μία όψη αρκετά βίαιη, αφού στην πλειονότητα των περιπτώσεων συνοδεύεται από μία συνθήκη «σοκ και δέους». Σε αυτή την περίπτωση, πρόκειται για ένα μεγαλοπρεπές ξεμπρόστιασμα των όποιων προσπαθειών μας για κοσμιότητα, ενωτικές στάσεις και γενικά για να πάμε «με το γάντι» και όχι με το μαστίγιο. Ας ετοιμαστούμε για εντάσεις στις οποίες ενδεχομένως θα μας δούμε να χάνουμε τον έλεγχο και να βγάζουμε συμπεριφορές που πιστεύαμε ότι έχουμε ξεπεράσει ή δεν έχουμε μέσα μας. Λεκτικές αψιμαχίες, προβλήματα με την τεχνολογία, μικροατυχήματα και γενικά ανατροπές που μας εμποδίζουν να κάνουμε αυτό που θέλουμε, όπως το προγραμματίζαμε είναι το μενού της εβδομάδας. Το καθησυχαστικό είναι ότι, για ότι εκτιμούμε ως αληθές και άξιο λόγου μέσα μας θα βρούμε τον τρόπο να μην γίνουμε καταστροφικοί. Ή τουλάχιστον αυτό πρέπει να κάνουμε. Ας αρθούμε στο ύψος της περίστασης.


Το υπόλοιπο του μήνα χαρακτηρίζεται από το ενάμισυ τετράγωνο του Άρη με τον Ποσειδώνα από τους Ιχθείς, στις 20, το μισό τετράγωνο με τον Κρόνο από τον Τοξότη και το τετράγωνο με τον Ερμή στις 29. Θα έλεγα ότι αυτό το διάστημα φαίνεται σαν μία περίοδος προσαρμογής στα ρήγματα και ζητήματα που έχουν ανοίξει μάλλον βιαίως το προηγούμενο διάστημα. Ως τέτοια, στερείται καθαρότητας και ειδικά η τρίτη εβδομάδα του μήνα μας βρίσκει ιδιαίτερα αναποφάσιστους ως προς το ποιός είναι τελικά ο καλύτερος τρόπος δράσης και εξωτερίκευσης του εαυτού μας. Κινούμαστε ανάμεσα σε δύο ακραίες περιπτώσεις, από ένα χάσιμο, μία ασάφεια, ένα μελόδραμα τύπου «είμαι σαφώς θύμα των περιστάσεων» μέχρι μία ύπουλη σκληρότητα που αθωώνει χειρισμούς και χρησιμοποιεί όλη της την γοητεία για να υλοποιήσει κατά τα άλλα αγαθούς στόχους. Στην πραγματικότητα επιτάσσει ένα εσωτερικό «μέλωμα» που θα μας επιτρέψει να συγχωρήσουμε τόσο στον εαυτό μας όσο και στον απέναντί μας ότι δεν μας βγαίνουν τα πράγματα πάντα όπως τα θέλουμε, ούτε είμαστε όσο υπερ-τέλειοι νομίζουμε και μάλιστα, δεν είναι ανάγκη να φταίει και κάποιος απαραίτητα.


Ο Δεκέμβριος κλείνει με το τετράγωνο που σχηματίζει ο Ερμής από τον Αιγόκερο με τον Άρη, στις 29. Η όψη αυτή θα δώσει έδαφος σε όλη την γκρίνια, μαζί με τα σκληρά λόγια και δράσεις που θα χρειαστεί ο ψυχισμός μας, αν δεν υιοθετήσουμε την στάση που αναφέρθηκε στην προηγούμενη παράγραφο και δεν κατανοήσουμε ότι ορισμένες φορές είναι καλύτερα να αφήνουμε τα συμβάντα να γλιστράνε πάνω μας και να γίνονται άμεσα μέρος του παρελθόντος, χωρίς να τα αναμασούμε, να ψάχνουμε υπαίτιους, να σχεδιάζουμε μεγαλοπρεπείς «επιστροφές». Επειδή η ταχύτητα της γλώσσας μας θα αυξηθεί κατακόρυφα και όχι δυστυχώς προς ποιητικές κατευθύνσεις, ας φροντίσουμε τουλάχιστον να μην υπάρχει ένα δριμύ «κατηγορώ» κι ένα μαχαίρι απόδοσης ευθυνών και ψυχολογικών εκβιασμών στις πτυχές κάθε μας φράσης.