Monday, 8 October 2012

Κρόνος στον Σκορπιό:
Μεταμόρφωση ή Συμμόρφωση

Παραθέτω την εξαιρετική ανάλυση της δασκάλας μου Σμάρως Σωτηράκη για την είσοδο του Κρόνου στον Σκορπιό, η οποία με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη για την σημειολογία αυτής της διέλευσης. Μπορείτε να βρείτε δημοσιευμένο το πρωτότυπο εδώ

http://www.universetoday.com/81713/hot-plasma-explosions-inflate-saturns-magnetic-field/

Αισίως ο Κρόνος μπήκε στο Σκορπιό και πολλοί αστρολόγοι έχουν βρει την ευκαιρία να σπείρουν το φόβο, να μιλήσουν για θάνατο και δυστυχία. Άραγε μέσα από αυτό το θανατικό γίνεται αντιληπτός ο Κρόνος στο Σκορπιό; Πιστεύω πως όχι. Εκτός του γεγονότος ότι μια τέτοια ερμηνεία είναι απολύτως ανεπαρκής, είναι και επικίνδυνη καθώς οδηγεί τους αναγνώστες στο να κάνουν το διαμετρικά αντίθετο από αυτό που μας επιτάσσει ο Κρόνος στο Σκορπιό, δηλαδή να συντονιστούν με το φόβο, με τις πιο αδύναμες και ασταθείς πλευρές τους, να μετατραπούν σε υποχείρια μιας αδυσώπητης μοίρας.

Το πεδίο του Σκορπιού έχει απίστευτη βαθύτητα και ίσως αυτός είναι ο λόγος που δυσκολεύει τις ερμηνείες ή που το κάνει εξαιρετικά μυστηριακό. Στο ταξίδι που διανύει η ανθρώπινη ύπαρξη στο ζωδιακό, ο σταθμός του Σκορπιού είναι το κέντρο συγχώνευσης. Συγχώνευσης αξιών, εμπειριών, ηθών και εθίμων, κοινωνικών ή πολιτιστικών επιβολών που επηρεάζουν την ψυχοσύνθεση και καθορίζουν άμυνες, συμπεριφορές, αντιδράσεις, επιδιώξεις. Συγχώνευση δύο ατόμων, συν-ουσία, συνύπαρξη. Συγχώνευση ατομικών αλλά και συλλογικών συναισθημάτων. Συγχώνευση που μπορεί να εξαφανίσει την ατομικότητα ή να την αναδείξει ως λαμπερό φάρο στο ομαδικό ή κοινωνικό γίγνεσθαι.

 Μέσα από το πεδίο του Σκορπιού εκφράζεται η λίμπιντο, τα ένστικτα, οι πανίσχυρες αταβιστικές καταγραφές, οι κληρονομιές (υλικές ή πνευματικές), κάθε τι που συνθέτει την ανθρώπινη υπόσταση και την ενοποιεί με τους προγόνους και τους απογόνους της. Κάθε τι που την εξουδετερώνει αλλά και την αναγεννά σε κάτι σπουδαιότερο, αν φυσικά το άτομο συνειδητοποιήσει την αξία του μέσα στη σχέση, την ομάδα, την κοινωνία, την ανθρωπότητα. Ναι, όντως υπάρχει η έννοια του θανάτου στο Σκορπιό. Ωστόσο, δεν μιλάμε μόνο για το φυσικό θάνατο, μιλάμε κυρίως για το θάνατο της νηπιακής, άπειρης και εξαρτημένης από την κενότητα της ύπαρξής μας, στο βωμό μιας ενοποιημένης ύπαρξης που όχι μόνο δεν χάνει την ατομική της υπόσταση αλλά τη συνδυάζει με των άλλων για να επιχειρήσει την εξέλιξη, την πρόοδο και τη δημιουργία μιας νέας κληρονομιάς για την ανθρωπότητα του μέλλοντος.

Το κλειδί της σχέσης μας, ως ανθρωπίνων όντων, με το περιβάλλον του Σκορπιού βρίσκεται στον τρόπο που θα επιτύχουμε αυτή τη συγχώνευση. Αν είμαστε συνειδητοποιημένοι, σκεπτόμενα όντα, ικανά να αναγνωρίζουμε αρχικά, και στη συνέχεια να σεβόμαστε τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις ιδιαιτερότητες μας, αν έχουμε επιτύχει ένα βαθμό αυτοελέγχου των δυνάμεων και των αδυναμιών μας, αν έχουμε επεξεργαστεί τους εαυτούς μας, τότε η διείσδυση μας στο σύνολο όχι μόνο δεν θα μας αλλοτριώσει αλλά θα μας εξυψώσει. Τότε θα είμαστε σε θέση να αντισταθούμε σε οποιαδήποτε αξία δεν συνάδει προς τις δικές μας, σε οποιαδήποτε καταγραφή δεν μας προάγει. Παράλληλα, θα «χρωματίσουμε» το συλλογικό με το εξατομικευμένο και θα το μεταμορφώσουμε σε κάτι καλύτερο. Από τη μια θα μεταμορφωθούμε οι ίδιοι και θα αναδυθούμε σε πιο εξελιγμένα όντα καθώς δεν θα έχουμε αφήσει κανένα επιβεβλημένο από την κοινωνία συναίσθημα να μας καταπιεί ενώ, από την άλλη, θα έχουμε γίνει ο φάρος που θα φωτίσει το συλλογικό σκότος.

Ο Κρόνος αποτελεί την Κοσμική Αρχή που σχετίζεται με το γράμμα του Νόμου, είτε του ανθρώπινου είτε του Κοσμικού και πώς αυτός θα εφαρμοστεί πρακτικά στην παρούσα ενσάρκωση μας. Σαν εκφραστής του Κοσμικού Νόμου, είναι ο πλανήτης που αποδίδει το κάρμα, δηλαδή το νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος που απλά λέει ότι κάθε πράξη μας δημιουργεί μια αιτία για κάτι που θα ακολουθήσει και ούτω καθ’ εξής. Με λίγα λόγια, καλό θα ήταν να είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι όταν κάνουμε κάτι, σε εγρήγορση, έτοιμοι για το αποτέλεσμα που θα προκαλέσουμε. Κοινώς, πιο συνειδητοποιημένοι.

Ο Κρόνος είναι ο Κοσμικός Διδάσκαλος που μας μαθαίνει ότι είμαστε οι τέκτονες της ζωής μας, αυτοί που σμιλεύουμε τον ακατέργαστο λίθο της προσωπικότητάς μας για να εξελιχτούμε σε πιο ολοκληρωμένες υπάρξεις. Είναι η Αρχή που καθορίζει τη μορφή και που μας εξωθεί στο σκοπό. Σκοπός μας κάτω από την επίδραση του Κρόνου δεν είναι μόνο η εξωτερική μορφοποίηση αλλά και η οριοθέτηση μας, η συγκρότηση, η αυτεπίγνωση, η εμπειρία. Ο Κρόνος σχετίζεται με την ευθύνη, το καθήκον που έχουμε όχι μόνο προς την ανθρωπότητα και τη Δημιουργία αλλά και προς τον ίδιο μας τον εαυτό, ως τμήματα της Δημιουργίας.

Οι αστρολόγοι λέμε ότι ο Κρόνος επιφέρει την πίεση και τον περιορισμό και δεν έχουμε άδικο. Ωστόσο, ο απώτερος σκοπός του Διδασκάλου δεν είναι να μας τιμωρήσει αλλά να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε τις αρετές που αντιπροσωπεύει: υπομονή, επιμονή, δόμηση, οριοθέτηση, σύνεση, συγκρότηση, δικαιοσύνη, κρίση, επίγνωση, εμπειρία. Με όπλα μας αυτές τις αρετές ο Κρόνος γίνεται ο σύμμαχός μας για να εδραιώσουμε τις ζωές μας σε πιο γερές βάσεις. Η πίεση και ο περιορισμός συμβαίνουν μόνο όταν οι επιλογές μας δεν είναι αποτέλεσμα αυτογνωσίας και αυτοσεβασμού αλλά προϊόντα ανασφαλειών, φόβου, επιπολαιότητας και αποφυγής του ίδιου μας του εαυτού και των αναγκών του. Η ατραπός που προτείνει ο Κρόνος δεν είναι εύκολη. Είναι η δύσκολη οδός της Αρετής που χρήζει αυτογνωσίας και επίγνωσης του νόμου της αιτίας και του αποτελέσματος. Ωστόσο, ο Κρόνος ποτέ δεν θα κοντράρει τη φιλοδοξία αλλά θα πατάξει τη ματαιοδοξία και την κενοδοξία. Ο Κρόνος δεν θα γκρεμίσει ότι έχει χτιστεί με συνέπεια, ήθος και προσπάθεια αλλά μόνο ότι έχει χτιστεί με προχειρότητα, ασυνειδησία, κενοδοξία και εγωισμό.

 Με τον Κρόνο στο Σκορπιό οφείλουμε να δούμε πού βρισκόμαστε, πώς φθάσαμε ως εδώ, ποιες αλήθειες και ποια ψέματα μας πλαισιώνουν, πόσο έχουμε επηρεαστεί από το κοινωνικό γίγνεσθαι, αν μας αντιπροσωπεύουν οι επιδράσεις της κοινωνίας, αν τα συναισθήματα που νιώθουμε ατομικά ή συλλογικά είναι φιλτραρισμένα από την ατομική μας συνείδηση ή αν έχουμε αφεθεί έρμαια στο να μας καθορίζουν οι άλλοι, επιβάλλοντας μας συναισθήματα, ασκώντας μας έλεγχο εκ των έσω μέσω του φόβου και των ανασφαλειών. Όλα αυτά οφείλουμε να τα δούμε ο καθένας ξεχωριστά και μετά να τα ενσωματώσουμε στο ευρύτερο πεδίο της ομάδας και –μακάρι- να φθάσει η στιγμή που πολλές συνειδητοποιημένες υπάρξεις θα αποτελέσουν την κρίσιμη μάζα για την μετάλλαξη, τη μεταμόρφωση της ανθρωπότητας.

 Το δίλημμα που μας βάζει ο Κρόνος στο Σκορπιό είναι:

1) να συμμορφωθούμε προς τα υποδείξεις αυτών που θέλουν να μας χειρίζονται, πατώντας στις αδυναμίες, τις επιθυμίες και ανάγκες που οι ίδιοι μας δημιουργούν, προκαλώντας το φόβο, την αυτοαπόρριψη, την ενοχή.

 2) Να κάνουμε την αυτοκριτική μας, να αφουγκραστούμε τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες μας, να αποβάλλουμε τα απωθημένα μας, να αποδεχτούμε τα λάθη μας και τις ευθύνες μας, να ανακτήσουμε τις δυνάμεις μας, να σμιλεύσουμε τους εαυτούς μας και να κάνουμε τη διαφορά, να μεταμορφωθούμε σε πιο συνειδητοποιημένες υπάρξεις!

Στη πρώτη περίπτωση θα συμμορφωθούμε με το επιβεβλημένο, δίνοντας την έγκρισή μας για την επερχόμενη αποδόμηση που είναι συνέπεια της μη προσωπικής μας μορφοποίησης. Σε αυτή την περίπτωση, ο θάνατος είναι προφανής, μιας και χάνεται τελείως το προσωπικό στοιχείο μας καθώς κατασπαράζεται από αξίες, ανάγκες, επιθυμίες και συναισθήματα που έχουν διασπαρεί με τρόπους υπόγειους, μέσα από Γκαιμπελικές, ψυχικές διεργασίες. Δυστυχώς σε αυτή την κατάσταση συνειδητότητας βρίσκεται το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρωπότητας. Άλλωστε αυτός είναι ο λόγος που η κρίση κλιμακώνεται και που η πείνα, η δυστυχία, ο περιορισμός και η θλίψη είναι τα πιθανότερα σενάρια με τον Κρόνο στο Σκορπιό.

Στη δεύτερη περίπτωση θα γίνουμε οι αγαπημένοι μαθητές του Κρόνου, αυτοί που θα μεταμορφωθούμε σε συνειδητοποιημένες υπάρξεις με σκοπό την προσωπική τους εξέλιξη και ταυτόχρονα την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Ο Κρόνος τότε θα μας ανταμείψει με καταξίωση, εδραίωση και δικαίωση. Η απόφαση είναι δική μας και απόλυτα προσωπική για τον καθένα μας...

Σμάρω Σωτηράκη


Friday, 5 October 2012

Θέλουμε ή Δεν Θέλουμε Τελικά; Ξέρουμε;


Επειδή πολλά λέγονται για την επίσκεψη της Ανγκέλα Μέρκελ την επόμενη εβδομάδα, να διευκρινίσω απλώς ότι αυτήν την στιγμή, η εν λόγω κυρία είναι από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και τις απόψεις της απηχεί και ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας Βολφγκανγκ Σόιμπλε. Για αυτό, κριτικάρονται αμφότεροι αυστηρά εντός Γερμανίας. 

 Και συνεχίζω: εφόσον αυτήν την στιγμή μας κυβερνούν τρία κόμματα τα οποία προσυπογράφουν το μνημόνιο και είναι υπέρ της παραμονής μας στην Ευρωζώνη και φυσικά μας κυβερνούν γιατί τα ψηφίσαμε, για ΠΟΙΟΝ ακριβώς λόγο τόσο μένος εναντίον της Μέρκελ; Κατά πως φαίνεται η βούληση της καγκελαρίου και η λαϊκή βούληση συμπίπτουν. Νομίζω ότι σαν λαός έχουμε αρχίσει και παρουσιάζουμε συμπτώματα σχιζοειδούς προσωπικότητας ή στην καλύτερη περίπτωση εφήβου που δεν ξέρει τι θέλει και του αρκεί να κάνει θόρυβο και να προξενεί φασαρία. 

 Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει αιτία να διαμαρτυρόμαστε ή ότι δεν υπάρχουν πράγματα που χρήζουν βελτίωσης. Προς θεού όμως και έλεος, ας καθίσουμε πρώτα να σκεφτούμε τι ακριβώς θέλουμε ως άτομα, μήπως και αποφασίσουμε στην συνέχεια τι ακριβώς θέλουμε και σαν χώρα, και ακόμη αργότερα μήπως και βρούμε με ποιόν ακριβώς τρόπο μπορούμε να το πραγματώσουμε. Το ρήμα "κάνω" θα ήθελα να πιστεύω ότι εκτός από το "κάνω σχέδια" και "κάνω φασαρία" και "κάνω παράπονα", μπορεί να σημάνει και "κάνω πράξη", έτσι για αλλαγή. 

 Επίσης, νιώθω την ανάγκη να διευκρινίσω για όσους δεν ψήφισαν αυτήν την κυβέρνηση και θεωρούν ότι δεν πρέπει να κυβερνά και για όσους θεωρούν την πολιτική της καταστροφική, ότι δυστυχώς οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν ούτε μέσω facebook ούτε γιατί 100 νοματαίοι με προβλήματα διαχείρισης θυμού τα κάνουν λαμπόγυαλο ένα βράδυ. 

 Νομίζω ότι ως Έλληνες συνεχίζουμε να χαρακτηριζόμαστε από εγωκεντρισμό, μερικότητα και πολύ στοιχειώδη αίσθηση κοινωνικής ευθύνης, οπότε απέχουμε αρκετά από την αγάπη για το κρατικό μόρφωμα που σχηματίζουμε και από την ενότητα και την μαζικότητα που απαιτούνται για να έχουμε ένα κάποιο εφέ στα πράγματα. Το θετικό είναι ότι θεωρώ ότι η αυξανόμενη πίεση θα μας οδηγήσει κάποια στιγμή σε ένα αίσθημα μεγαλύτερης συνοχής. Προσωπικά ελπίζω να είναι σύντομα. Βέβαια το γεγονός ότι η μεγαλύτερη ανησυχία των περισσοτέρων από εμάς συνεχίζει να είναι το να μην χάσουμε τα λεφτά/θέση/καλοπέραση μας, μάλλον καταδεικνύει την ανάγκη σκληρής και μακροχρόνιας εκπαίδευσης πριν δούμε το ξημέρωμα ακόμη κι ενός στοιχειώδους ανθρωπισμού.