Saturday, 28 April 2012

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι
Δέκατος Οίκος


Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com



The giver, Judy Westgard


Τι Μπορείτε να Συνεισφέρετε στην Κοινωνία
Dane Rudhyar

Όταν ένα κορίτσι ή ένα αγόρι αποφοιτεί από το λύκειο ή το πανεπιστήμιο, μία φάση της ζωής τελειώνει. Κατά αυτή την φάση, το παιδί και στη συνέχεια ο έφηβος, βρίσκει τον εαυτό του σε θέση πρόσληψης σε σχέση με την οικογένεια του, την κοινότητα και γενικά, την κοινωνία. Δεν είχε ζητήσει να γεννηθεί στην συγκεκριμένη οικογένεια και κοινωνία. Γεννήθηκε, ων αδύναμος και ανίκανος να προσαρμοστεί βιολογικά και ψυχολογικό-διανοητικά στο περιβάλλον του. Ως εκ τούτου ήταν και σωστό αλλά και απαραίτητο να φροντίσουν για τις ανάγκες του η οικογένεια του και η κοινωνία, να κατευθύνουν την πρόοδο του και να τον ενημερώσουν για το παρόν του εξελικτικού δρόμου της ανθρώπινης προόδου.
Όταν ο νέος φτάσει στα είκοσι, συνήθως θεωρείται δεδομένο ότι έχει αναπτυχθεί βιολογικά, ψυχολογικά και διανοητικά μέχρι του σημείου που η σχέση του με την κοινωνία μπορεί να αντιστρέψει την πολικότητά της.


Έχει λάβει. Τώρα αναμένεται να δώσει.


Οι πρεσβύτεροί του τον βάζουν να σκεφτεί και ζητούν να αποφασίσει την φύση της συμβολής που μπορεί και είναι πρόθυμος να έχει στην συντήρηση, επέκταση και μεταμόρφωση της κοινωνίας του.


Υπήρχε μία εποχή, όχι μακρινή, που ο νέος είχε ουσιαστικά πολύ λίγες επιλογές για αυτή την απόφαση. Αν ήταν αγόρι, ήταν αναμενόμενο να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του και να ξεκινήσει την μαθητεία του στο ίδιο επάγγελμα, στο ίδιο είδος εμπορίου ή στην ίδια ασχολία. Αν ήταν κορίτσι, έπρεπε να παντρευτεί έναν άνδρα του οποίου η τάξη και ο τρόπος ζωής καθοριζόταν λίγο πολύ από την θέση του πατέρα της στην κοινότητα και το μέγεθος της προίκας που μπορούσε και ήθελε να της παρέχει. Και στις δύο περιπτώσεις, υπήρχε ένας βαθμός ευελιξίας στον καθορισμό, από τους γονείς, του τρόπου με τον οποίο τα παιδιά θα έπρεπε να παίξουν τον ρόλο τους στην κοινωνία. Ωστόσο, βασικά η οικογενειακή παράδοση και η επιτυχία του πατέρα, καθόριζαν τον τύπο ή το επίπεδο συμμετοχής που αναμενόταν από τον νέο.


Το μόνο πράγμα που ζητούσαν από τον νεαρό άνδρα ή την νεαρή γυναίκα ήταν να επιτελέσει καλά τα καθήκοντα που είχαν προσδιοριστεί από παλαιότερα παραδείγματα και να εκπληρώσει με σημασία και ευγένεια την όποια λειτουργία είχε οδηγηθεί να αναλάβει στην κοινωνία.


Στις μέρες μας, ειδικά στις ΗΠΑ, η κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι νέοι που τελειώνουν το σχολείο ή το πανεπιστήμιο είναι πολύ διαφορετική. Υπάρχουν φυσικά περιπτώσεις που το παιδί πιέζεται να ακολουθήσει την ίδια καριέρα με τον πατέρα του, να αναλάβει την προγονική επιχείρηση. Μπορεί να ταιριάξει αυθόρμητα και άμεσα στο σχήμα που δημιούργησαν ο πατέρας και η μητέρα του και το οποίο τους έφερε επιτυχία, τουλάχιστον κάποιου είδους.


Ωστόσο, στην μοντέρνα ζωή, ο νέος έχει κατά βάση ελευθερία επιλογής σε σχέση με το ποια θα είναι η ασχολία της ζωής του. Μπορεί να παρουσιάσει μία νέα προσέγγιση, πραγματικά δική του, διαφορετικούς τρόπους διεκπεραίωσης των πραγμάτων και άλλους στόχους, σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Καθώς ο γάμος δεν αποτελεί κοινωνικό επιταγή, το κορίτσι μπορεί να ακολουθήσει μία καριέρα ή να εργαστεί σε ένα γραφείο ή εργοστάσιο. Πράγματι, πολύ συχνά είναι αναγκασμένη να εργαστεί βιοποριστικά για οικονομικούς λόγους και πρέπει να επιλέξει τι θέλει να κάνει.


Όπου υπάρχει τέτοια ατομική ελευθερία επιλογής, ανακύπτουν νέα προβλήματα. Πως πρέπει να χρησιμοποιηθεί αυτή η ελευθερία και για ποιο σκοπό; Τι σημαίνει μία δουλειά ή μια καριέρα για μένα προσωπικά; Τι περιμένω από αυτή; Τι θα μου προσφέρει και επίσης, τι θα της προσφέρω, τι είμαι πρόθυμος, έτοιμος και ικανός να της προσφέρω; Τι μπορώ να κάνω καλύτερα;


Πίσω από αυτές τις ερωτήσεις υπάρχουν κι άλλες βαθύτερες που λίγο πολύ απαιτούν κάποιου είδους απάντηση, πάνω από όλα: ποιο είναι το νόημα της σχέσης μου με την κοινότητά μου, την κοινωνία μου, τον πολιτισμό μου; Ποια είναι η αξία όσων διδάχτηκα στο σχολείο και την εκκλησία, του παραδείγματος που μου έδωσαν οι γονείς μου, της συμπεριφοράς των συμμαθητών και των φίλων μου; Σε τι βαθμό είναι σωστή για μένα η συμμόρφωση με αυτό που όλοι αποκαλούν κανονικότητα; Πόσο πρέπει να προσπαθήσω, πράγματι, πόσο μπορώ να αντέξω να προσπαθώ να είμαι ο εαυτός μου, ένα άτομο, με ένα «σχετικά» μοναδικό ταμπεραμέντο ή πεπρωμένο και σχετικά καινούρια ιδανικά;


Δεν είναι εύκολο για τον νέο να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί προστατεύουν τον εαυτό τους με το να μην τα θέτουν! Ψάχνουν σε επίσημες λίστες επαγγελμάτων σε βιβλία, το πόσο πληρώνουν αυτά, το τι προτερήματα προσφέρουν, το τι ειδική εκπαίδευση απαιτούν. Το αγόρι ή το κορίτσι αποκλείουν προοδευτικά πολλές δυνατότητες. Αν δεν μπορούν να αποφασίσουν για τις υπόλοιπες, μπορούν να πάνε σε έναν ειδικό σύμβουλο καριέρας και να υποβληθούν σε τεστ νοημοσύνης, τεστ ικανοτήτων, τεστ προσωπικότητας, με την ελπίδα να πάρουν μια αντικειμενική και επιστημονική απάντηση για το τους ταιριάζει καλύτερα να κάνουν, τι έχει περισσότερες πιθανότητες να τους φέρει επιτυχία και ευτυχία.


Τέτοιες διαδικασίες τεστ είναι ουσιαστικά αναλυτικές. Μπορεί να βοηθούν στον αποκλεισμό διαφόρων πεδίων δραστηριότητας που απαιτούν καθορισμένες ικανότητες (φυσικές, διανοητικές ή ψυχολογικές) των οποίων στερείται ο νέος. Συνήθως δεν επιδιώκουν να φέρουν τον νέο αντιμέτωπο με την κεντρική ερώτηση; Ποιος θα έπρεπε να είναι ο στόχος μου στην επιλογή της εργασίας της ζωής μου;







Να κερδίσει αρκετά χρήματα για να έχει ένα άνετο σπίτι, να προσφέρει στην οικογένεια έναν εκλεπτυσμένο τρόπο ζωής και να γίνει ένα σεβαστό μέλος της κοινότητας, αυτά θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ο φυσιολογικός σκοπός του κοινωνικά καλώς προσαρμοσμένου αγοριού.


Ο ίδιος τύπος ιδεώδους, με διαφορετικές λειτουργίες, θα ήταν φυσιολογικός για το καλώς προσαρμοσμένο κορίτσι που ανυπομονεί να γίνει μητέρα και να αποκτήσει ένα όμορφο σπιτικό.
Ακολουθώντας αυτά τα σχήματα κοινωνικής κανονικότητας, ο νέος δρα βάσει μιας συλλογικής συνειδητότητας και συλλογικών ιδεωδών, κατά το πώς έκαναν οι νεαροί άνδρες και γυναίκες που δεν είχαν ελευθερία επιλογής στην επαγγελματική και συζυγική τους ζωή. Ο μοντέρνος νέος όμως έχει ελευθερία. Ελευθερία σημαίνει, είτε του αρέσει είτε όχι, ευθύνη της επιλογής, ευθύνη της χρήσης που γίνεται σε αυτή την επιλογή, του σκοπού που κατευθύνει τον τρόπο που αυτή χρησιμοποιείται.


Η υπευθυνότητα μπορεί να απορριφθεί, μπορεί να μην γίνει καμία πραγματική προσπάθεια να ανακαλυφθεί ένας πραγματικά ατομικός σκοπός που να κατευθύνει την επιλογή της εργασίας της ζωής κάποιου. Τότε ακολουθείται το μονοπάτι της ελάχιστης αντίστασης και η ελευθερία μετατρέπεται σε δεσμά, δεσμά μιας συμπεριφοράς παθητικής αποδοχής ή βίαιης απόρριψης του παραδείγματος που δόθηκε από γονείς, συγγενείς, φίλους. Δεσμά συναισθηματικών αντιδράσεων κάποιου σε εμπειρίες στο σπίτι ή το σχολείο. Δεσμά ψυχολογικής διαμόρφωσης.


Ο μοντέρνος νέος φαίνεται να είναι ελεύθερος να επιλέξει το επάγγελμα της επιλογής του, αλλά ποιος κάνει την επιλογή; Είναι ο αληθινός εαυτός του νέου ή της νέας, ή τα συμπλέγματα που έχουν δημιουργηθεί από χρόνια διαταραγμένης παιδικής ηλικίας και μπερδεμένης εφηβείας; Επιλέγει μία καριέρα απλά και μόνο επειδή ο πατέρας του είχε μία διαμετρικά αντίθετη, επειδή η «Μαμά ξέρει καλύτερα» ή λόγω μίας αίσθησης κατωτερότητας ή ασυνείδητης ενοχής, ίσως ως τιμωρία ή φυγή, ως αποδέσμευση μίας υπέρμετρα επιθετικής προσπάθειας να εξισώσει ένα βαθύ αίσθημα κατωτερότητας ή να ξεχάσει κάποια βασική πληγή της παιδικής ηλικίας;


Τα ψυχολογικά τεστ μπορεί να βοηθήσουν στην απάντηση τέτοιων κρίσιμων ερωτήσεων, κρίσιμων όσων αφορά το κατά πόσο καθορίζουν το εάν ολόκληρη η ζωή θα χρωματιστεί από εσωτερική καταπίεση και δυστυχία ή θα παράγει αληθινά ολοκληρωτικές εμπειρίες. Όμως τα συνηθισμένα τεστ από μόνα τους, δεν μπορούν να κάνουν και πολλά, εκτός κι αν συνοδεύονται από μία μακριά και βαθιά διαδικασία ψυχολογικής επανεκπαίδευσης η οποία, επιπλέον, κοστίζει και είναι πέρα από τις οικονομικές δυνατότητες του μέσου ατόμου. Μπορεί η αστρολογία να δώσει απαντήσεις που θα ήταν ευκολότερα διαθέσιμες, απλούστερες και ωστόσο θα έφταναν βαθύτερα στην καρδιά του προβλήματος;


Θα δίσταζα να απαντήσω ναι με ενθουσιασμό στην τελευταία ερώτηση, γνωρίζοντας πλήρως πόσο ακραία δύσκολο είναι ακόμη και για έναν ψυχολογικά διακείμενο και αποτελεσματικό αστρολόγο, να παρέχει αληθινή και βασική βοήθεια όταν ένα άτομο αντιμετωπίζει το πρόβλημα της επιλογής επαγγέλματος. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν σημεία εξαιρετικής σπουδαιότητας που ο αστρολόγος πρέπει να ξεκαθαρίσει στον πελάτη του, βασικά ζητήματα ψυχολογικού και πνευματικού χαρακτήρα που μπορούν, με την μελέτη του γενεθλίου χάρτη του ατόμου, να βοηθήσουν σε μία αποτελεσματική απόφαση, αρκεί να υιοθετηθεί μία μάλλον καινούρια προσέγγιση στο όλο θέμα του επαγγελματικού προσανατολισμού μέσω της αστρολογίας.


Το κεντρικό ζήτημα είναι το αν όταν ένας άνδρας ή μια γυναίκα αποφασίζει για ένα επάγγελμα ζωής, θα έπρεπε να επιλέγει τα μέσα με τα οποία αυτό που είναι σαν άτομο, μπορεί να προβληθεί και να γίνει αποτελεσματικό. Ο ρόλος που ενδύεται ένα άτομο στο αχανές σύστημα δραστηριοτήτων της κοινωνίας καθορίζει το πεδίο στο οποίο θα έπρεπε να είναι σε θέση να αποδείξει την αξία του. Κάθε άτομο πρέπει να παρέχει με κάποιο τρόπο αυτή την απόδειξη, την απόδειξη των έργων, «Από τα έργα σας θα κριθείτε». Που μπορεί να την παρέχει πιο ικανοποιητικά; 




Ο Ρόλος των Διαφόρων Οίκων



Στην αστρολογία αυτό που είναι το άτομο, με σχετικά μοναδικό και αυθεντικό τρόπο, μπορεί να φανεί με την εξέταση του ωροσκόπου και του πρώτου οίκου του γενεθλίου χάρτη του, ανεπτυγμένου για την ακριβή ώρα και τόπο της πρώτης του πνοής (της πρώτης πράξης της ανεξάρτητης ύπαρξής του). Ο ωροσκόπος ωστόσο, αναφέρεται στο δυναμικό της ύπαρξης, το οποίο δεν έχει ακόμη πραγματωθεί, εκφραστεί, τον μη εστιασμένο χαρακτήρα του ατόμου που πρόκειται να υπάρξει. Αυτή η δυνατότητα γίνεται στην συνέχεια στερεή πραγματικότητα μέσω της σταδιακής οικοδόμησης μίας καθορισμένης προσωπικότητας. Η κληρονομικότητα (δεύτερος οίκος) και οι επιρροές του περιβάλλοντος (τρίτος οίκος), παρέχουν στο βρέφος υλικά (φυσικά, ψυχικά και νοητικά) τα οποία απορροφώνται, αφομοιώνονται και ενσωματώνονται στο πεδίο εμπειρίας του τέταρτου οίκου (του χώρου όπου δομείται η προσωπικότητα, του σπιτιού, των ριζικών θεμελίων).


Στον έβδομο οίκο, ένα άτομο έχοντας προσπαθήσει να εκφραστεί αυθόρμητα και να αποδεσμεύσει τις επιπλέον ενέργειες που δεν είναι απαραίτητες για την συντήρηση του σώματός του (πέμπτος οίκος) απλά, έχοντας χτυπηθεί και πληγωθεί και έχοντας προσπαθήσει να μάθει καλύτερα (έκτος οίκος), εισέρχεται στο πεδίο των ανθρωπίνων σχέσεων λίγο πολύ συνειδητά ή σταθερά έτοιμο να συνεργαστεί με άλλους. Σχέση, συνεργασία, συνεταιρισμός στην ουσία σημαίνουν από κοινού δραστηριότητα. Στον έβδομο οίκο, το άτομο μαθαίνει να προσαρμόζει την δραστηριότητά του ώστε να ταιριάζει με αυτή των άλλων ανθρώπων, προσθέτοντας κάτι στις δραστηριότητες των άλλων και λαμβάνοντας κάτι σε αντάλλαγμα. 


Στον όγδοο και τον ένατο οίκο οι μορφές κοινής δραστηριότητας και η ενασχόληση με αυτές αρχίζει να απασχολεί βαθύτερα και πιο ζωτικά το άτομο. Μαθαίνει από προηγούμενα ή ίσως τα απορρίπτει με ανώριμο συναισθηματικό ενθουσιασμό. Μελετά τους νόμους ή τα έθιμα που ρυθμίζουν κάθε κοινωνική συνεύρεση, διευρύνει την κατανόηση του όσον αφορά την ποικιλία του ανθρώπινου ταμπεραμέντου μελετώντας ιστορία, φιλοσοφία και ταξιδεύοντας. Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών, «ενηλικιώνεται» (τουλάχιστον θεωρητικά) και είναι ή θα έπρεπε να είναι, έτοιμος να αποδείξει την αξία του συμβάλλοντας στην κοινωνία του και στην ανθρώπινη φυλή.


Ο νέος θα έπρεπε να δίνει στην κοινωνία αυτό που ουσιαστικά είναι . Κάθε νεογέννητο είναι ένα νέο στοιχείο που χρειάζεται η ανθρωπότητα. Αν σαν ενήλικο άτομο ο άνθρωπος εκπληρώσει την πραγματική του φύση, λύνει με αυτό τον τρόπο δικά του προβλήματα και ανταποκρίνεται επιπλέον στις ανάγκες της κοινωνίας του, τις ανάγκες στις οποίες θα έπρεπε να ανταποκριθεί, γιατί κάθε άνθρωπος γεννιέται όταν και όπου χρειάζεται να γεννηθεί για την ανάπτυξη της ψυχής του και επιπλέον, όταν και όπου είναι απαραίτητος. Το βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί λοιπόν, είναι: Ποια είναι η αληθινή μου φύση, ποια είναι η αξία της ατομικής μου ύπαρξης;


Ο καθένας γεννιέται για να ζήσει την αλήθεια που είναι. Δυστυχώς, καθώς γεννιέται κανείς βρίσκεται περικυκλωμένος από κοινωνικά ψέματα και προσωπικά ψεύδη. Αναγκάζεται να πλάσει το μυαλό του σύμφωνα με παρωχημένα κοινωνικά σχήματα, να πολώσει τα συναισθήματα του ανταποκρινόμενος στους γονείς του, τους δασκάλους του και παλιότερους συμπαίκτες που μπορεί σαν άτομα να έχουν αποτύχει να παρουσιάσουν την προσωπική τους αλήθεια. Ο έφηβος μπερδεύεται και δεν μπορεί να δει ή να αισθανθεί τι είναι και γιατί έχει γεννηθεί. Μη συνειδητοποιώντας τι είναι, δεν γνωρίζει ούτε ποια είναι η πραγματική του συμβολή στην κοινωνία. Μέσα στην αμφιβολία και την σύγχυσή του, προσπαθεί να αποφασίσει τι να κάνει συμμορφούμενος με κάποιο μέσο πρότυπο κανονικότητας.


Μπορεί κανείς να γίνει επιτυχία στον κόσμο. Οι άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι έχει συμβάλλει πολύ στην κοινωνία του. Αν όμως καταλήξει να αισθάνεται την ζωή του ολοένα και πιο άδεια, μπορεί να σημαίνει ότι δεν έχει συμβάλλει αυτό το οποίο προοριζόταν να συμβάλλει. Δεν έχει δώσει την αλήθεια του.


Θεωρούμενο από αυτή την οπτική γωνία, το πρόβλημα της ανεύρεσης της δουλειάς της ζωής κάποιου αποκτά διπλή διάσταση. Αρχικά, ο νέος θα έπρεπε να ανακαλύψει τι είναι. Στη συνέχεια θα έπρεπε να βρει έναν τομέα δημόσιας ή επαγγελματικής δράσης στον οποίο μπορεί να πραγματοποιήσει την δική του χαρακτηριστική συμβολή στην κοινωνία.


Καλύτερος χώρος δεν σημαίνει ευκολότερος! Το καλύτερο επάγγελμα ή ασχολία είναι αυτό στο οποίο θα αποκτήσει εμπειρίες που θα τον ενεργοποιήσουν περισσότερο για να γίνει ο αληθινός του εαυτός και να προσφέρει από τον αληθινό του εαυτό.


Αν η χαρακτηριστική σας συμβολή είναι να φέρνετε το πνευματικό φως στους ανθρώπους μπορεί κάλλιστα να επιτελέσετε την εργασία σας πιο αποτελεσματικά σε πολύ σκοτεινές κοινωνικές συνθήκες. Αν είστε προορισμένος να ανακινείτε, να εξωθείτε στην δράση, να αναλαμβάνετε πρωτοβουλίες, να διαλύετε παλιά σχήματα, το καλύτερο μέρος για να το κάνετε το πιο πιθανό είναι να είναι όπου υπάρχει αδράνεια, αναίσθητη συμμόρφωση με συμπεριφορές ρουτίνας ή λατρεία παραδοσιακών πολιτισμικών σχημάτων.


Στην προσπάθεια του να βοηθήσει ένα άτομο να ανακαλύψει την πραγματική του κλίση, ο αστρολόγος θα βρει στον γενέθλιο χάρτη ενός ατόμου ενδείξεις που αναφέρονται όχι τόσο σε μία μια συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα, όσο στη βασική φύση της συμβολής που θα μπορούσε το άτομο να πραγματοποιήσει πιο αποτελεσματικά σχεδόν σε κάθε επάγγελμα. Αυτό που μετράει είναι το είδος εμπειρίας που παρέχει το επάγγελμα, όχι το επάγγελμα σαν πράγμα από μόνο του. Αυτό που έχει σημασία ουσιαστικά δεν είναι η δουλειά, ο χώρος ή ο ακριβής τύπος δουλειάς με την οποίο ασχολείστε, αλλά αυτό που μπορείτε να συμβάλλετε στους ανθρώπους και την εργασία από την δική σας προσωπικότητα και με έναν (σχετικά) μοναδικό τρόπο.


Για παράδειγμα, αν στο μεσουράνημα του γενεθλίου χάρτη σας έχετε τον Ζυγό, ο ουσιαστικός χαρακτήρας της συμβολής που μπορείτε να πραγματοποιήσετε στην κοινωνία έχει να κάνει με τις αξίες και ιδιαίτερα με τις ομαδικές αξίες. Αυτό το είδος συμβολής του Ζυγού και της Αφροδίτης, μπορεί προφανώς να γίνει στον τομέα της τέχνης επειδή η τέχνη βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο σύνολο αξιών που προσδιορίζονται και εφαρμόζονται άμεσα ή συμβολικά μέσω της κοινωνικής και ομαδικής συμπεριφοράς. Συμβολικά μέσω των καλών τεχνών. Όμως η αίσθηση αξιών δεν περιορίζεται στον τομέα του πολιτισμού. Είναι απαραίτητη σε κάθε σφαίρα κοινωνικής και προσωπικής δραστηριότητας. Ο Ζυγός αναφέρεται στην καθιέρωση σημαντικών ομάδων ανθρωπίνων όντων, κι έτσι σε όλες τις σχέσεις που έχουν κάποιο σημαντικό σκοπό όσον αφορά την ανθρώπινη, εθνική και πνευματική εξέλιξη. Αν έχετε τον Ζυγό στο μεσουράνημα, μπορείτε να πραγματώσετε την κλίση σας στην οργάνωση ομάδων σε οποιονδήποτε επαγγελματικό κλάδο, στο να φέρετε περισσότερες αξίες, περισσότερη ομορφιά, περισσότερη αρμονία σε οποιοδήποτε μέρος εργάζεστε. Δεν χρειάζεται να είστε καλλιτέχνης ή διαχειριστής σαλονιού αισθητικής ή σχεδιαστής μόδας.


Υπάρχουν πολλά είδη αστρολογικών ενδείξεων που μπορεί να χρησιμοποιηθούν και έχουν χρησιμοποιηθεί στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Όποιος όμως τα χρησιμοποιεί θα πρέπει να συνειδητοποιήσει από την αρχή ότι στην μοντέρνα μας κοινωνία, δεν υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος διαχωρισμός του ενός επαγγέλματος από το άλλο. Ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, η δουλειά που έχεις δεν σε κατηγοριοποιεί αμετάκλητα ως κάποιο είδος ανθρώπινης ύπαρξης. Ότι η χειρωνακτική εργασία μπορεί να είναι το ίδιο σεβαστή με την διανοητική επίτευξη και ότι οι προπονητές του μπάσκετ στα πανεπιστήμια βγάζουν τα ίδια χρήματα με τους προέδρους των πανεπιστημίων και συχνά είναι πιο γνωστοί.


Επιπροσθέτως, το να αλλάξει κάποιος δουλειά είναι ένα πλέον συνηθισμένο συμβάν. Δεν είμαστε περιορισμένοι σε μία μοναδική δουλειά. Όμως το άτομο είναι αμετάκλητα αυτό που είναι. Φέρνει τον εαυτό του σε οποιαδήποτε δουλειά και οποιαδήποτε καριέρα. Αρχικά το πρόβλημα δεν είναι τόσο το να ανακαλύψει κανείς τις ικανότητές του, όσο το να ανακαλύψει κανείς τι είναι έτοιμος και συναισθηματικά ελεύθερος να κάνει με τις δυνατότητες του.  




Το Μεσουράνημα του Χάρτη Σας


Η ατομικότητα του εαυτού φαίνεται αστρολογικά από τον ωροσκόπο. Για αυτό το λόγο, η εξέταση του ωροσκόπου και των πλανητών του πρώτου οίκου αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα στον αληθινό επαγγελματικό προσανατολισμό. Παρ’ όλα αυτά, δεν παύει να είναι αλήθεια ότι το ζώδιο στην ακμή του δέκατου οίκου (μεσουράνημα) υποδεικνύει μαζί με τον κυβερνήτη πλανήτη αυτού του ζωδίου ποια είναι κατά βάση η ουσιαστική σας συμβολή στην κοινωνία. Ο τρόπος με τον οποίο θα έπρεπε να παρουσιάζετε τον αληθινό σας εαυτό και την δύναμη του αληθινού σας εαυτού υποδεικνύεται ιδιαίτερα από τον πλανήτη που κυβερνά το ζώδιο του μεσουρανήματος. Ο οίκος του γενεθλίου χάρτη σας στον οποίο βρίσκεται αυτός ο πλανήτης θα σας πει που (δηλαδή σε ποιο τομέα εμπειρίας) μπορεί να πραγματοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο η ουσιαστική σας συμβολή στην κοινωνία, τουλάχιστον υπό φυσιολογικές συνθήκες.


Για παράδειγμα, αν έχετε το μεσουράνημα στο Ζυγό και την Αφροδίτη στον τέταρτο οίκο σας, το σπίτι σας θεωρείται πεδίο δραστηριότητας και θα έπρεπε να αποτελεί έξοχο χώρο για να προβάλλετε την αίσθηση αξιών σας, τον πολιτισμό σας, την ικανότητά σας να φέρνετε αρμονία και ομορφιά στους άλλους. Αν είστε καλλιτέχνης ή συγγραφέας η ένδειξη τότε είναι ότι θα έπρεπε να εργάζεστε από το σπίτι παρά σε κάποιο δημόσιο γραφείο. Από μια πιο πνευματική άποψη, σημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να οικοδομήσετε εντός της προσωπικότητας σας μία αίσθηση αναλογίας, αξίας και αρμονίας.


Σε αυτή την περίπτωση ο στόχος σας θα έπρεπε να είναι η αλληλεπίδραση ανάμεσα στην δημόσια ζωή σας (που συμβολίζεται από τον δέκατο οίκο) και την ιδιωτική ζωή σας (τέταρτος οίκος). Θα πρέπει να τολμάτε να εκφράζετε δημόσια και επαγγελματικά το πραγματικό σας "Εγώ είμαι" (το σύμβολο της Αφροδίτης) και από μία πιο επιφανειακή άποψη, τις συναισθηματικές σας εμπειρίες. Από την άλλη, η αυθόρμητη συμβολή που πραγματοποιήσατε στην κοινωνία, στην εργασία σας ή στις ομαδικές σας επαφές με ανθρώπους πρέπει να γίνουν το ίδιο το υλικό που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στην προσωπική σας εξέλιξη. Θα αναπτυχθείτε εκπέμποντας αυτό που αναδύεται από τα βάθη ή το κέντρο της προσωπικότητάς σας.


Στην αστρολογική πρακτική, προσδίδεται ιδιαίτερη σημασία σε έναν πλανήτη (ή πλανήτες) που βρίσκονται στον γενέθλιο δέκατο οίκο. Κατά την γνώμη μου ωστόσο, ένας τέτοιος πλανήτης δεν θα έπρεπε να θεωρείται ότι υποδεικνύει μία συγκεκριμένη ασχολία ή επάγγελμα αλλά μόνο το είδος των εμπειριών που είναι πιθανό να αντιμετωπίσει το άτομο σε οποιοδήποτε επάγγελμα κάνει.


Για παράδειγμα, ο Άρης στον δέκατο οίκο δεν θα σας κάνει απαραιτήτως στρατιωτικό, σιδερά ή χειρούργο. Δεν θα σας οδηγήσει απαραιτήτως δηλαδή σε ένα επάγγελμα που κυβερνάται από τον Άρη. Αλλά με ότι επάγγελμα κι αν ασχοληθείτε, μπορείτε να περιμένετε ότι θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε τις Άρειες λειτουργίες σας, την δύναμη της πρωτοβουλίας σας και την συναισθηματική σας ενέργεια. Θα κληθείτε να ηγηθείτε και ίσως να χαράξετε νέους δρόμους. Θα πρέπει να δοθείτε ολοκληρωτικά και με έναν ιδιαίτερα προσωπικό και οικείο τρόπο σε αυτό που κάνετε. Αν καταλήξετε να ακολουθείτε ένα συμβατικό δρόμο χωρίς την επιθυμία για πρωτοβουλία ή άμεση δράση, αν φοβηθείτε να αναμειχθείτε προσωπικά στις δραστηριότητες σας συμμετέχοντας σε κάποια δημόσια ή επαγγελματική λειτουργία ή δράση, τότε θα πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν είστε αντάξιοι αυτών που ο Θεός (ή η ζωή) περιμένει από εσάς. Σας εμποδίζει κάποιο σύμπλεγμα ή γονική επιρροή, τα οποία θα πρέπει να προσπαθήσετε να κατανοήσετε και να αντιμετωπίσετε με κουράγιο.


Αν βρίσκεται ο Δίας στον δέκατο οίκο σας, θα πρέπει να ξέρετε ότι είναι φυσιολογικό για εσάς να κληθείτε να αναλάβετε κάποιου είδους ευθύνης, όσο μικρή κι αν είναι, για ή σε, μια ομάδα. Αν αρνηθείτε να ταυτιστείτε με κάποια κοινωνική θέση ή με κάποια εικόνα εξουσίας και να χρησιμοποιήσετε την δύναμη και το γόητρό της για ότι αισθάνεστε ότι είναι εποικοδομητικό, τότε δεν μπορείτε να περιμένετε να ζήσετε την ζωή σας στο έπακρο και χωρίς μία αίσθηση απογοήτευσης.




Αν με τον Κρόνο στον δέκατο οίκο σας, διαμοιράζετε τα ενδιαφέροντα σας και αναζητάτε φιλόδοξα να επεκταθείτε "σε όλο τον χάρτη", αντί να εστιάζετε ξεκάθαρα και σταθερά τις εμπειρίες της δημόσιας και επαγγελματικής σας ζωής σε μία έκφραση, τότε μπορεί να κατευθύνεστε προς μία πτώση ή τουλάχιστον, δεν θα αποφύγετε το απογοητευτικό συναίσθημα ότι έχετε αποτύχει στο έργο που σας ανέθεσε ο Θεός.



Πρώτη Δημοσίευση, 1952.
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2007, Michael R. Meyer. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.
Πνευματική Ιδιοκτησία Ελληνικών Μεταφράσεων © 2007, Ελίνα Τσαβδάρη. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.



Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο κείμενο στο

Monday, 23 April 2012

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι
Ενδέκατος Οίκος


Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Prometheus Unbound, Pat Foley


Μετά την Επιτυχία, Τι;
Dane Rudhyar 

Έχετε παλέψει με ζήλο και επιμονή για να κατορθώσετε κάτι. Τώρα έχετε αυτό που θέλατε. Τι θα το κάνετε; Τι θα κάνετε με την επιτυχία σας;
Ίσως αποτύχατε. Ότι κι αν προσπαθήσατε να κερδίσετε ή να επιτύχετε δεν μπορέσατε να το φτάσετε, τουλάχιστον προς το παρόν. Αντιμετωπίζετε την απώλεια ή την ήττα. Τι θα κάνετε με την αποτυχία σας;


Το κάθε ανθρώπινο όν, αργά ή γρήγορα θα έρθει αντιμέτωπο με αυτές τις θετικές και αρνητικές εναλλακτικές με τη μία μορφή ή την άλλη. Το άτομο που ζει στην κοινωνία ανάμεσα σε άλλα άτομα, είναι ανάγκη να πασχίζει για κάποιο στόχο είτε αυτός είναι ασήμαντος είτε έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Αναγκάζεται να επιζητά την συμμετοχή στις δραστηριότητες της κοινωνίας. Η γυναίκα που γεννά παιδιά και σχεδόν δεν εγκαταλείπει την απομόνωση του σπιτιού, συμμετέχει στην συνέχιση της φυλής και του έθνους της. Άμεσα ή έμμεσα, μέσω της επιρροής της στον άνδρα και τα παιδιά της, αποτελεί ενεργό μέλος της κοινωνίας. Και αυτή όπως και ο άνδρας και τα παιδία της, αντιμετωπίζει την επιτυχία και την αποτυχία.


Θα αληθεύει στην περίπτωση της και την περίπτωση τους, ότι «δεν υπάρχει αποτυχία σαν την επιτυχία»; Έχοντας γνωρίσει την αποτυχία, θα τα καταφέρουν πιθανώς να βρουν μέσα τους την δύναμη και την φαντασία για να χρησιμοποιήσουν αυτή την αποτυχία σαν εφαλτήριο για μεγαλειώδεις νίκες; Θα μπορούσαν βέβαια να γλιστρούν παθητικά και ανέλπιδα από αποτυχία σε αποτυχία, προς την προσωπική αποδόμηση ή την κοινωνική δουλοπρέπεια. Αν ο δρόμος τους είναι αυτός της επίτευξης, μπορούν να χρησιμοποιήσουν την επιτυχία συνετά, σοφά και δημιουργικά και να φτάσουν σε μεγαλύτερα κατορθώματα.


Το κλειδί για την κατανόηση αυτού που υπονοείται από τις τέσσερις αυτές εναλλακτικές είναι η λέξη "χρήση". Η αποτυχία μπορεί να χρησιμοποιηθεί δημιουργικά όπως και η επιτυχία και συχνά μάλλον ευκολότερα. Η επιτυχία όπως και η αποτυχία πρέπει να χρησιμοποιηθεί θαρρετά, σοφά και πάνω από όλα, με σημαντικό τρόπο και δημιουργικά, για να μην οδηγήσει σε εσωτερική ή εξωτερική ήττα.


Είναι σχετικά απλό να κερδίσετε νίκες ή να αποκτήσετε ακαδημαϊκά πτυχία που πιστοποιούν τις δεξιότητές σας. Συχνά είναι πολύ πιο δύσκολο να γνωρίζετε τι να κάνετε με τα επιτεύγματά σας: δηλαδή πως και που να τα χρησιμοποιήσετε. Κάθε επίτευγμα που δεν χρησιμοποιείται συνειδητά ή δεν φυλάσσεται συνειδητά και εκ προθέσεως για μελλοντική χρήση, τείνει να χάνει την αξία του. Η αξία σας προσδιορίζεται από το πως χρησιμοποιείτε την νίκη και την επιτυχία, την αποτυχία και την ήττα.


Το απλό γεγονός της επιτυχίας ή της αποτυχίας, του κέρδους ή της απώλειας, διηγείται μόνο την μία πλευρά της ιστορίας. Η επίτευξη δεν είναι παρά ένα βάθρο, η πραγματική ερώτηση είναι: Τι είδους άγαλμα ή μνημείο θα αναγείρετε επάνω του; Θα μπορούσε να είναι τερατώδες ή μια κοινότυπη αντιγραφή. Θα μπορούσε να είναι ένα μεγάλο έργο τέχνης, ένα όμορφο άγαλμα που εμπνέει και προκαλεί την φαντασία και τα αισθήματα του λαού σας. Τι θα είναι; Πρέπει να επιλέξετε και να τεκμηριώσετε την αξία της επιλογής σας.


Αυτό που δεν καταλαβαίνουν ή δεν θέλουν να σκέφτονται πολλά άτομα, είναι ότι κάνουν την επιλογή και χωρίς να το γνωρίζουν ακόμη και όταν αγωνίζονται για την νίκη ή την επίτευξη.


Αν στην περίπτωση σας αληθεύει ότι «δεν υπάρχει αποτυχία σαν την επιτυχία», είναι επειδή ο τρόπος με τον οποίο επιδιώξατε την επιτυχία, οι μέθοδοι που χρησιμοποιήσατε και το πνεύμα με το οποίο τις χρησιμοποιήσατε, ήδη περιείχαν το σπέρμα της αναπόφευκτης πνευματικής ήττας μετά την εξωτερική νίκη. Ή διαφορετικά, επειδή ταυτιστήκατε τόσο τυφλά με τον αγώνα σας που δεν μπορούσατε να είστε αντικειμενικός απέναντι στην επιτυχία όταν αυτή έφτασε. Η επιτυχία ήρθε και σας κατέλαβε. Δεν χρησιμοποιήσατε την επιτυχία σαν εφαλτήριο για μελλοντική επιτυχία, σαν εργαλείο για μεγαλύτερη επίτευξη και πάνω από όλα, σαν δώρο στην ανθρωπότητα.


Η επιτυχία ή η αποτυχία μπορούν να χρησιμοποιηθούν με φαντασία και δημιουργικότητα μόνο αν δεν έχετε ταυτιστεί ολοσχερώς με την πάλη της επίτευξης. Ο τυπικός άνθρωπος της δράσης, στις περισσότερες περιπτώσεις ταυτίζεται με την δραστηριότητα του. Είναι τόσο αναμεμειγμένος με την δραστηριότητά του ώστε μόλις φτάσει το επίπεδο της επιτυχίας με τις προσπάθειες του για ανέλιξη, δεν ξέρει τι να κάνει, εκτός από το να τρέχει τριγύρω με ενθουσιασμό ή να χτίζει μνημεία στην ίδια του την δόξα.


Ο αγώνας για επίτευξη, από την στιγμή που προσεγγιστεί το επίπεδο της επιτυχίας, μετατρέπεται σε αυξανόμενο κύρος του εαυτού και ακόμη περισσότερο σε αυτό-διαιώνιση μέσω της φήμης ή των απογόνων. Το εγώ εμπλέκεται στον ίδιο βαθμό στην αυτοϊκανοποίηση («Δεν ήμουν υπέροχος»; «Δεν έσωσα την κατάσταση»;), όσο είχε εμπλακεί προηγουμένως στην κινητοποίηση όλων των ενεργειών του στην αποφασισμένη πάλη για επιβίωση ή επίτευξη.


Το να κατορθώνει κανείς σημαίνει κυριολεκτικά να «φτάνει σε μία κορυφή». Τα κατορθώματα μπορεί όντως εύκολα να επηρεάσουν την κορυφή σας, το κεφάλι σας, «να σας πάρουν τα μυαλά». Η επιτυχία, όπως και τα δυνατά ποτά μπορεί εύκολα να σας πάρουν τα μυαλά. Τι ακριβώς σημαίνουν τα μυαλά σε αυτές τις εκφράσεις της καθομιλουμένης;


Μυαλό σημαίνει εγκέφαλος και τα διάφορα νευρικά κέντρα της συνειδητότητας, των οποίων οι λειτουργίες δομούνται από την βρεφική ηλικία και μετά, αυτό που οι ψυχολόγοι πλέον αποκαλούν εγώ. Το εγώ είναι το κατόρθωμα της ανθρώπινης ζωής στο επίπεδο της οργανικής ύπαρξής και εντός του πλαισίου της οικογένειας και της κοινότητας κάποιου. Η επιτυχία συνήθως δημιουργεί ένα δυνατό εγώ επειδή δίνει στο άτομο τουλάχιστον μία σχετικά εξαιρετική τοποθέτηση και θέση στην κοινότητα ή την ομάδα του. Το εγώ ενός ανθρώπου και η θέση αυτού του ανθρώπου αναφορικά με τους συνεργάτες του ή τους όμοιους του, είναι σαφώς συνδεδεμένα. Και τα δύο μάλιστα αναφέρονται, στην αστρολογική ανάλυση, στον δέκατο οίκο του γενεθλίου χάρτη (υπολογισμένου για την ακριβή στιγμή της γέννησης), συγκεκριμένα στο σημείο του ζενίθ.


Το ζενίθ είναι το σημείο επάνω από το κεφάλι σας. Είναι μια προβολή (με όρους ζωδιακής απόκλισης) της κεφαλής σας, του νου σας στον ουρανό. Είναι το υπερβατικό μυαλό σας, το κατόρθωμα της ζωής σας, το εγώ σας. Αν η σπονδυλική στήλη συμβολίζει το "Εγώ" ενός ανθρώπου, τότε το κεφάλι είναι ο τόνος στο "Εγώ". Είναι το σημείο όπου καθιερώνεται η συνειδητότητα, έχοντας κατορθώσει κάποιο είδος κατάστασης (ή θέσης) ως άτομο ανάμεσα σε άτομα.


Το εγώ ωστόσο, μπορεί να αναπτυχθεί μέσω αρνητικών όσο και θετικών εμπειριών. Η εμπειρία της αποτυχίας και της ήττας μπορεί να οδηγήσει, τουλάχιστον σε πολλές περιπτώσεις, στον σχηματισμό ενός υπέρμετρα ισχυρού και πεισματάρικου εγώ. Η διαδικασία σε αυτή την περίπτωση είναι διαδικασία ψυχολογικής εξίσωσης. Ο ψυχολόγος Άντλερ, έχει μελετήσει και τονίσει συγκεκριμένα ένα τέτοιο είδος διαδικασίας. Σε αυτή, ένα αίσθημα κατωτερότητας (που προκλήθηκε από ψυχολογική αδυναμία, συναισθηματική ανασφάλεια ή εμπειρίες κοινωνικού ρατσισμού ή ταπείνωσης σε μικρή ηλικία) αλλάζει ή μεταμφιέζεται σε μία στάση επιθετικής ανωτερότητας. Αυτή η εξισωτική συμπεριφορά ενισχύει το εγώ, αλλά πρόκειται για αρνητική ενίσχυση η οποία αναπόφευκτα υπονοεί εντάσεις και συχνά βία προς τον εαυτό αλλά και τους άλλους.


Τι επακολουθεί τότε; Τόσο το εγώ που δημιουργήθηκε από την ήττα και την ανασφάλεια, όσο και το εγώ που αναπτύχθηκε με την επιτυχία και το κοινωνικό-επαγγελματικό γόητρο, πρέπει να λειτουργήσουν στην κοινωνία. Πρέπει να συναλλαχτούν με ομάδες ατόμων στην καθημερινότητα. Λειτουργούν χρησιμοποιώντας την ενέργεια που τους προσέδωσε ισχύ και δύναμη. Στην πρώτη περίπτωση η ενέργεια αυτή είναι ουσιαστικά αρνητική. Είναι ενέργεια διαμαρτυρίας που γεννήθηκε από την αποστροφή, την επανάσταση και ίσως και την θέληση για εκδίκηση ή καταστροφή. Στην δεύτερη περίπτωση το εγώ που γεννήθηκε από την επιτυχία, αντιμετωπίζει την κοινωνία ή την ομάδα που κατέστησε την επιτυχία δυνατή με μία περήφανη επεκτασιμότητα, μία ευμενή και ίσως κάπως συγκαταβατική συμπεριφορά.




Σφαίρα του Ενδέκατου Οίκου


Στην πρώτη περίπτωση, το εγώ επιζητά την χρήση της έντονα επαναστατικής δύναμής του για να μεταμορφώσει ή να καταστρέψει τις συνθήκες που προκάλεσαν την αποτυχία ή την απώλεια στην προσωπικότητα, εκτός κι αν η ήττα ήταν τόσο ολοκληρωτική ώστε ή διαδικασία οικοδόμησης του εγώ δεν μπορούσε να λειτουργήσει και το άτομο κατέρρευσε, έμεινε από τον φόβο και την αυτολύπηση ή απέδρασε στην παράνοια ή σε "τεχνητούς παραδείσους" (ναρκωτικά, θρησκευτικός φανατισμός, αναζήτηση διασκεδάσεων και απολαύσεων, κτλ.).


Στην δεύτερη περίπτωση, το εγώ που γεννήθηκε από την επιτυχία επιζητά την απόλαυση της επιτυχίας. Και την επιτυχία μπορεί να την απολαύσει καλύτερα με παρέα ή μέσω γαλαντόμων επιδείξεων γενναιοδωρίας και επιδείξεις πλούτου και ισχύος.


Και στις δύο αυτές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συγκεκριμένες εμπειρίες. Είτε προκαλούνται από αρνητικές είτε από θετικές συνθήκες, στην αστρολογία αναφέρονται στο πεδίου του ενδέκατου οίκου. Τα αστρολογικά εγχειρίδια αναφέρονται στον ενδέκατο οίκο ως τον οίκο των φίλων, των ελπίδων και των επιθυμιών, αυτός όμως είναι ένας ιδιαίτερα ανεπαρκής και επιφανειακός χαρακτηρισμός. Παρ’ όλα αυτά, η αληθινή και πλήρης σημασία του μπορεί να κατανοηθεί αν κανείς συνέλαβε το νόημα των παραγραφών που προηγήθηκαν.


Ο όρος φίλοι συμβολίζει οποιοδήποτε είδος σχέσης στο οποίο εισέρχεται ένας άνθρωπος ως αποτέλεσμα της κοινωνικής και επαγγελματικής του κατάστασης ή θέσης, πράγμα που φυσιολογικά συμπεριλαμβάνει τις σχέσεις που βασίζονται στο γεγονός ότι κάποιος ανήκει σε μία συγκεκριμένη οικογένεια, ομάδα, τάξη ή θρησκεία. Ο όρος καλύπτει συνδρομές σε συλλόγους, ενώσεις, πολιτικά κόμματα και σε όλες τις ομαδικές δραστηριότητες με τις οποίες ταυτίζεται κάποιος ως μέλος ενός συγκεκριμένου πολιτισμού. Ο ενδέκατος οίκος είναι το πεδίου του πολιτισμού, γιατί ο πολιτισμός είναι το αποτέλεσμα της ομαδικής επίτευξης και των σταθερών κοινωνικών συναλλαγών. Είναι το άνθος του φυτού της οργανωμένης και συλλογικής ανθρώπινης αναζήτησης.


Ο ενδέκατος οίκος είναι όμως και το πεδίο όλων εκείνων των εμπειριών που βιώνει ένα άτομο όταν υιοθετεί μία στάση αναμορφωτή ή επαναστάτη, όντας ανικανοποίητος ή επαναστατώντας ενάντια στον πολιτισμό του. Είναι το επίπεδο όπου εκφράζεται η αποστροφή, η επιθετικότητα κατά της κοινωνίας του όπως επίσης και η «θεία οργή» που τον ωθεί να θυσιάσει την θέση του, την ασφάλεια του και την ευτυχία του ως σταυροφόρος της προόδου και της δικαιοσύνης.


Στον ενδέκατο οίκο δεν βλέπουμε απλά ελπίδες και επιθυμίες (όρους που δεν πείθουν, στερούνται δυναμισμού και δημιουργικότητας) αλλά κυρίως τα ιδανικά ενός ατόμου, το πάθος του για την συλλογική βελτίωση, τον φλέγοντα ζήλο του για αναμόρφωση, την πίστη του στην ανθρωπότητα και στο μέλλον της ανθρωπότητας. Σε αυτό τον οίκο αρχίζει το μονοπάτι που μπορεί να οδηγήσει στην αναγέννηση ή σε μαρτυρικό θάνατο, στην κοινωνική αθανασία ως Προμηθείου πνεύματος και εκπολιτιστή ή στην προσωπική κατάρρευση και τον πρώιμο και απερίσκεπτο επαναστάτη που μη όντας ψυχολογικά δυνατός και αρκετά σίγουρος, μπορεί να καταλήξει στο νοσοκομείο ή σε άσυλο ψυχοπαθών.


Το μαρτύριο, η φυλακή, το άσυλο απαντώνται στο πεδίο του δωδέκατου οίκου, στον ίδιο οίκο όμως ο κοινωνικά αποδεκτός και κοινωνικά προσαρμοσμένος άνθρωπος, φτάνει στην κοινωνική αμοιβή του μέσω των φίλων που έχει υπηρετήσει και αγαπήσει. Η σφαίρα των δημοσίων ιδρυμάτων (δωδέκατος οίκος) δεν περιλαμβάνει μόνο νοσοκομεία και φυλακές. Βρίσκουμε σε αυτή και ακαδημίες, βραβεία Νόμπελ, πολιτικά «οφέλη» και όλα τα είδη κοινωνικών τιμών σε αναγνώριση προηγούμενης προσφοράς, όπως επίσης και συντάξεις, αποζημιώσεις ασφαλιστικών, κτλ.


Όπως στον πέμπτο οίκο ένα άτομο μπορεί να επιδείξει και να χρησιμοποιήσει την δύναμη που συσσωρεύει αν διαχειριστεί συνετά τον πλούτο της ενέργειας του φυσικού του σώματος και τις εγγενείς ικανότητες της κληροδοτημένης φύσης του (δεύτερος οίκος), έτσι στον ενδέκατο οίκο, το άτομο μπορεί να ξοδέψει τα κέρδη των ασχολιών του και τον πλούτο που έχει συγκεντρώσει από συνεργασίες (όγδοος οίκος). Ο πέμπτος και ο ενδέκατος οίκος είναι αντίθετοι, όπως και ο δεύτερος και ο όγδοος.


Αν όμως οι συνεργασίες έχουν διαποτιστεί με μία αρνητική ποιότητα απληστίας ή μίσους, τότε οι εμπειρίες ενδέκατου οίκου είναι αυτές τις κοινωνικής απομόνωσης και της έλλειψης φίλων. Η ελπίδες κάποιου ξινίζουν και τα ιδανικά του τείνουν στο θάνατο, υπάρχει πίκρα, μελαγχολία και ο δρόμος προς την μοναξιά που τελειώνει στον τραγικό δωδέκατο οίκο.


Μπορεί ωστόσο να υπάρχει μεγαλύτερη θετικότητα, κάτω από την επιφάνεια μίας φαινομενικά αρνητικής κατάστασης! Υπάρχουν άνθρωποι που αρνούνται να εισέρθουν στις φτηνές και κενές νοήματος σχέσεις των ανθρώπων γύρω τους (έβδομος οίκος), που αρνούνται να συμβιβαστούν όταν συμβιβασμός σημαίνει υποκρισία και σκλαβιά σε παρακμάζοντα, χωρίς σημασία, καταστροφικά σχήματα κοινωνικής συμπεριφοράς (όγδοος οίκος), που προκαλούν τους νόμους των εθίμων και της παράδοσης στην αναζήτηση του για ένα ευγενέστερο και μεγαλύτερο όραμα (ένατος οίκος), που τολμούν να διοχετεύσουν από το άστρο στο ζενίθ της ατομικότητάς τους, ένα νέο φως και μία νέα δύναμη, ακόμη κι αν πρέπει να το κάνουν μόνοι τους και χωρίς την υποστήριξη οικογένειας και κοινότητας (δέκατος οίκος).


Αυτοί είναι οι αναμορφωτές, οι μεγάλοι ονειροπόλοι τα όνειρα των οποίων γίνονται τα αύριο των ανθρώπων, οι οραματιστές που έχουν το κουράγιο να πραγματοποιήσουν το όραμά τους. Μέσω αυτών, η ανθρωπότητα εκφράζει τις ελπίδες και τις επιθυμίες της για ένα ευγενέστερο αύριο, την πάντα δυναμική, πάντα δημιουργική «θεία οργή» για ότι είναι καθιερωμένο, στατικό, παραδοσιακό και άκαμπτο.


Όσο απομακρύνεται κανείς από την αρχή ενός κύκλου, τόσο πιο σύνθετες είναι οι πιέσεις και οι επιδράσεις που δέχονται τα νέα πεδία εμπειρίας. Στους πρώτους τρεις οίκους, τα ζητήματα είναι άμεσα και ξεκάθαρα, οι αστρολογικές ενδείξεις μπορούν να ερμηνευτούν με όσα υπονοούν ο πλανήτης που κυβερνά το ζώδιο στην ακμή του οίκου, ο οίκος όπου βρίσκεται αυτός ο πλανήτης και οι πλανήτες (εάν υπάρχουν) που βρίσκονται στον οίκο που εξετάζεται.


Όταν όμως κάποιος εξετάζει τους τελευταίους οίκους του γενεθλίου κύκλου, θα πρέπει να καταλάβει ότι αυτοί επηρεάζονται πάντα από τους αντίθετους τους και από ότι εμπειρίες υπήρξαν στην διαδικασία της προσωπικής και ψυχικής ανάπτυξης. Για αυτό το λόγο, το πρόβλημα της ερμηνείας γίνεται πολύ πιο σύνθετο και δύσκολο.


Είδαμε σε προηγούμενο άρθρο ότι αν κάποιος επιζητά την κατανόηση και επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με τον δέκατο οίκο, ιδιαίτερα στο επίπεδο της επαγγελματικής ή δημόσια δραστηριότητας, πρέπει να λάβει υπόψη του όχι μόνο τον δέκατο οίκο αλλά και τους τρεις προηγούμενους γωνιακούς οίκους (οι οποίοι ξεκινούν με τον ωροσκόπο, το ναδίρ και το κατερχόμενο). Ομοίως, μία διεξοδική μελέτη των προβλημάτων ενδεκάτου οίκου απαιτεί σαν ιστορικό πλαίσιο, την πλήρη κατανόηση των συνθηκών που επηρεάζουν όλους τους άλλους δευτερεύοντες οίκους (δεύτερος, πέμπτος και όγδοος), καθώς και τον δέκατο οίκο.


Το άτομο πάντα συναντά τις μεγαλύτερες δοκιμασίες στους δευτερεύοντες οίκους. Στους κύριους οίκους (πρώτος, τέταρτος, έβδομος και δέκατος), το άτομο φτάνει να βιώσει τον εαυτό του, την κατάστασή του (ιδιωτική και δημόσια) και άλλους εαυτούς. Στους δευτερεύοντες οίκους όμως (δεύτερος, πέμπτος, όγδοος και ενδέκατος), το άτομο πρέπει να αποφασίσει πως να χρησιμοποιήσει αυτές τις εμπειρίες και τις ενέργειες που αυτές κατέστησαν διαθέσιμες (ενέργειες προερχόμενες, από τον εαυτό, την ολοκληρωμένη προσωπικότητα, τις ανθρώπινες συνεργασίες, την επαγγελματική δραστηριότητα). Το άτομο δοκιμάζεται με αυτή την απόφαση και τον τρόπο με τον οποίο αποφασίζει να την εκτελέσει. Αποδεικνύει την αξία του.


Το πεδίο του ενδέκατου οίκου είναι το πεδίο εμπειρίας στο οποίο απαντώνται οι τελικές δοκιμασίες. Για τον Ιησού σηματοδοτούσε την τραγική νύχτα πριν την σταύρωση. Είχε προκαλέσει τον θάνατο, την πλέον άκαμπτη παράδοση και έθιμο της ανθρωπότητας! Τώρα έπρεπε να αποδείξει ότι είχε την δύναμη να αποδεχτεί έναν ειδεχθή τρόπο θανάτου ώστε να μπορέσει να βιώσει τον εαυτό του ως θριαμβευτή διεκδικητή κατά την ανάσταση. Αυτές οι εμπειρίες του Ιησού συμβολίζουν παρόμοιες και μικρότερες περιστάσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει το κάθε άτομο που τολμά να προκαλέσει το μεγάλο βάρος του παρελθόντος και τα δεσμά των τυρρανικών δυνάμεων που παράγουν οι αποτυχίες καθώς και οι επιτυχίες της φυλής και της κοινωνίας του.


Η επιτυχία και τα προϊόντα της επιτυχίας, μπορεί όντως να γίνουν τυραννία. Ο πλούτος μπορεί να σκλαβώσει. Η «παραγωγικότητα με κάθε κόστος» μπορεί να κοστίσει στο άτομο και το έθνος, την πνευματική ακεραιότητα και ελευθερία. Η νίκη μπορεί να οδηγήσει σε μία ψευδή αίσθηση ασφάλειας.


Κανένας αστρολογικός γενέθλιος χάρτης δεν θα σας πει ποτέ με βεβαιότητα τι είδους ανταπόκριση θα έχει ένα άτομο στις δοκιμασίες του ενδέκατου οίκου. Επαναλαμβάνω κανένας γενέθλιος χάρτης δεν μπορεί να σας πει τι θα συμβεί. Ο γενέθλιος χάρτης δείχνει ωστόσο τον τρόπο με τον οποίο το άτομο μπορεί να κατευθυνθεί καλύτερα όταν έρθει αντιμέτωπο με τις δοκιμασίες. Ο γενέθλιος χάρτης είναι η λύση του σύμπαντος στα προβλήματά σας. Ωστόσο, η κοσμική γλώσσα είναι υψηλά συμβολική και δύσκολη στην αποκρυπτογράφηση. Είναι όμως έτσι γιατί αυτό που υπάρχει μέσα σας για να κάνει την αποκρυπτογράφηση δεν είναι η διανόηση σας, ούτε καν ο λογικός σας νους, αλλά η διαίσθησή σας.



Πρώτη Δημοσίευση, 1952.
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2007, Michael R. Meyer. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.
Πνευματική Ιδιοκτησία Ελληνικών Μεταφράσεων © 2007, Ελίνα Τσαβδάρη. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.



Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο κείμενο στο


Saturday, 21 April 2012

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι
Δωδέκατος Οίκος


Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Phoenix rising, Olga Anikina 


Η Τέχνη του Να Οδηγείτε τα Πράγματα σε Ένα Τέλος
Dane Rudhyar

Αν έχει χρειαστεί ποτέ να αυτοσχεδιάσετε σε έναν λόγο σε κάποιο δείπνο προς τιμήν κάποιου, πρέπει ήδη να γνωρίζετε πόσο δύσκολο είναι να κλείσετε την ομιλία σας με τρόπο πειστικό και αξιόλογο. Πολλοί ομιλητές, όταν πλησιάζει το τέλος της ομιλίας τους, χάνουν τα λόγια τους, επαναλαμβάνονται, πηγαίνουν από ζενίθ σε ναδίρ και εν τέλει, ίσως αφήσουν τα λόγια τους να ξεψυχήσουν κουρασμένα σε ένα μη καταληκτικό τέλος. Όταν συμβεί αυτό, οι ακροατές έχουν ήδη κουραστεί να περιμένουν το τέλος και το μυαλό τους απωθεί ή ξεχνά άμεσα οτιδήποτε μπορεί να τους εντυπωσίασε κατά τη διάρκεια του λόγου.


Οι μουσικοσυνθέτες, οι δραματουργοί και οι συγγραφείς έχουν συχνά την ίδια δυσκολία όταν έρχονται αντιμέτωποι με την προφανή αναγκαιότητα να δώσουν μια εντυπωσιακή κατάληξη στα έργα τους. Είναι σχετικά εύκολο να ξεκινήσει κανείς κάτι. Η φυσική ζωτική ορμή μέσα σας και η συναισθηματική λαχτάρα για αυτοέκφραση μπορούν να κάνουν την αρχή. Επιπλέον, η προσοχή των άλλων δεν έχει ακόμη συγκεντρωθεί στην αρχή και η διάθεση τους δεν είναι κριτική. Θα «ζεσταθούν» σταδιακά και θα ξεχάσουν πως ξεκίνησε το όλο πράγμα.


Αλλά η φύση μέσα σας δεν θα παρέχει κάποιο σημαντικό, αξιομνημόνευτο τέλος. Η φυσική κατάληξη των πάντων είναι η εξάντληση, εξαντλείστε, το ίδιο και οι άνθρωποι γύρω σας. Ο λόγος σας ή εσείς, ξεψυχάτε μάλλον άσκοπα από γεράματα. Οι μεγάλες στιγμές του λόγου ή της ζωής σας χάνονται μέσα στο σύννεφο της σκόνης ενός ανιαρού τέλους, εκτός κι αν εσείς, ο εαυτός, η πνευματική οντότητα, αναλάβετε τον έλεγχο και ενώνοντας όλα τα μεμονωμένα κομμάτια της μεγάλης σας προσπάθειας, συγκεντρώσετε τα πλέον ουσιώδη στοιχεία του μηνύματος σας σε μία εντυπωσιακή και αποκαλυπτική κατάληξη.


Ότι προηγήθηκε μπορεί να ξεχαστεί στο μεγαλύτερο βαθμό, ένα τέτοιο τέλος όμως θα είναι αξέχαστο. Εντυπώνεται στο μυαλό και την ψυχή των ανθρώπων που είναι μάρτυρες. Είναι όπως ένας σπόρος, το τελικό προϊόν, η αποκορύφωση της ζωής ενός ενιαυσίου φυτού. Ο σπόρος πέφτει στο χώμα, αλλά μέσα του περικλείεται η δύναμη της εσαεί ανανεούμενης ζωής. Από αυτόν τον σπόρο θα προκύψει μία πληθώρα αποτελεσμάτων.


«H αλήθεια είναι, και σας το τονίζω, πως αν ο σπόρος του σιταριού δεν πέσει στη γη και πεθάνει, μόνο αυτός μένει. Αν όμως πεθάνει, παράγει καρπό πολύ.» (Κατά Ιωάννη 12:24).


Συμβολικά μιλώντας, κάθε μεγάλη και σημαντική κατάληξη μίας μακρόχρονης ανθρώπινης προσπάθειας μπορεί να αποτελέσει «σπόρο». Κάθε κύκλος εμπειριών, όπως και κάθε ανθρώπινη ζωή, μπορεί να τελειώσει με την αποδέσμευση ενός τέτοιου καταληκτικού σπέρματος. Κι αν αυτό δεν γίνει, τότε το μόνο που απομένει είναι μια φευγαλέα και προσωρινή μνήμη στο νου ή το συναίσθημα κάποιου μάρτυρα των επιτευγμάτων της. Η ομορφιά του άνθους του κύκλου μπορεί να παραμείνει στην μνήμη. Τα φύλλα μπορεί να πρόσφεραν καταφύγιο και τροφή σε ζωντανά που έτσι έζησαν πιο ευτυχισμένα. Αλλά αν δεν υπάρχει καρπός, η ουσία του κύκλου εμπειρίας, του λόγου ή της ζωής πάει χαμένη.




Ο Δωδέκατος Οίκος
Από αστρολογικής απόψεως τα επιτεύγματα συμβολίζονται από τον δέκατο οίκο του γενεθλίου χάρτη (υπολογισμένου για την ακριβή στιγμή της γέννησης). Ο σπόρος της αποκορύφωσης ωστόσο, αντιπροσωπεύεται από τον δωδέκατο οίκο, την τελευταία φάση του κύκλου της εμπειρίας. Στον δωδέκατο οίκο λοιπόν, το άτομο πρέπει να οδηγήσει το καθετί σε ένα σημαντικό και αξέχαστο τέλος, ένα τέλος μεστό με το δημιουργικό δυναμικό νέων ενάρξεων. Αυτό από μόνο του αποτελεί πραγματική επιτυχία.


Στην Ινδία, όπου η πίστη στην μετενσάρκωση έχει επικρατήσει εδώ και χιλιάδες χρόνια, λέγεται ότι η τελευταία σκέψη που έχει κανείς τη στιγμή του θανάτου, καθορίζει την μέλλουσα γέννηση. Λέγοντας όμως η τελευταία σκέψη, εννοείται κάτι παραπάνω από μια απλή φευγαλέα σκέψη! Αυτό που εννοείται είναι η τελική αποκορύφωση της μακράς διαδικασίας της εμπειρίας της ζωής, η «Τελευταία Κρίση» (για το άτομο), μία εκκαθάριση των λογαριασμών της ζωής σε μία τελική εμπειρία αξίας.


Τι αξία έδωσα στη ζωή μου και σε ότι ένιωσα, έκανα και σκέφτηκα; Τι νέες αξίες μπόρεσα να προβάλλω σαν άτομο στον κόσμο; Τι αξία εντόπισαν οι όμοιοί μου, οι συνεργάτες μου και οι φίλοι μου, στη ζωή μου; Ανακαλύπτοντας την, έγιναν εξαιτίας της καλύτερα ανθρώπινα όντα;


Το σώμα πεθαίνει αλλά η αξία παραμένει. Παραμένει σε κοινωνική μορφή, στην μνήμη φίλων ή εχθρών, αν κατάφερα να συμβάλλω αξιόλογα στην κοινότητα μου. Η αξία ενός Έντισον, αστράφτει δια μέσου κάθε ηλεκτρικού λαμπτήρα, αντιφεγγίζει στις ηχογραφήσεις κάθε φωνογράφου.


Το στοιχείο της αξίας δεν είναι αποκλειστικά κοινωνικός παράγοντας. Είναι υπεράνω κάθε προσωπικού και πνευματικού παράγοντα. Ζώντας, ο άνθρωπος προσθέτει αξία στην ψυχή του, γιατί η ψυχή είναι ο σιτοβολώνας όπου φυλάσσεται η σοδειά κάθε κύκλου εμπειρίας. Αυτή η σοδειά των σπόρων είναι η ίδια η ουσία της παρεπόμενης αθανασίας του ανθρώπου σε ένα πνευματικό σώμα. Όταν γεμίσει ο σιτοβολώνας, τότε ο άνθρωπος φτάνει στην ατομική αθανασία. Έχει υπερβεί τον θάνατο, όχι μέσω της μάταιης χειρονομίας μίας άρνησης, αλλά μαθαίνοντας πώς να πεθαίνει αξιόλογα: να πεθαίνει όπως ένα φυτό, μεστό με γόνιμο σπόρο που ανανεώνει την ζωή.


Ο θάνατος μπορεί να γίνει δημιουργικός, ακριβώς όπως η κατάληξη της ομιλίας ενός ρήτορα ή το τέλος του μυθιστορήματος ενός σπουδαίου συγγραφέα. Αυτοί είναι δημιουργικοί όταν οι καταλήξεις τους αποδεσμεύουν αξέχαστα νοήματα και αξίες στον κόσμο, αν γεμίζουν τον σιτοβολώνα της ψυχής με αξιόλογες σοδειές. Η τέχνη του να οδηγούμε το καθετί και κάθε εμπειρία σε μία δημιουργική κατάληξη, είναι η σπουδαιότερη όλων των τεχνών και ίσως αυτή που εξασκείται λιγότερο στον δυτικό μας κόσμο!


Στην παλιά Ασία, ο θάνατος αντιμετωπιζόταν χωρίς φόβο ή αίσθηση τραγωδίας επειδή οι άνθρωποι έβλεπαν τον θάνατο σαν μία φάση της ζωής, ένα τέλος ήταν ταυτόχρονα και μια αρχή. Προετοιμάζονταν για αυτόν σύντομα μετά την ηλικία της προσωπικής ωριμότητας, κατά τον ίδιο τρόπο που ένας ομιλητής σκαρφίζεται μία ζωτική και αποτελεσματική κατάληξη για τον λόγο του ή ο συγγραφέας μία εντυπωσιακή αποκορύφωση για την νουβέλα του. Το πως να ενώσει τα κομμάτια της ζωής, πως να μάθει να αντιμετωπίζει την τελευταία στιγμή πριν η μεγάλη σιωπή επέλθει στον ζώντα οργανισμό, πώς να πεθαίνει με όλη του τη δημιουργική ενέργεια συγκεντρωμένη στην αναγέννηση, αυτό, είναι κάτι που θα έπρεπε να μάθει κάθε άτομο. Το μαθαίνει συνειδητοποιώντας ότι κάθε μέρα είναι ένας μικρός κύκλος ζωής, ότι κάθε εμπειρία θα έπρεπε να παράγει την σοδειά του σπόρου της, ότι κάθε ανθρώπινη σχέση μπορεί να καταλήγει στην ομορφιά ή τουλάχιστον στην βαθιά σημασία αν η αξία που έχει εξάγεται συνειδητά και γίνεται κατανοητή από τους συμμετέχοντες.


Δεν υπάρχει τέλος, ούτε και η φαινομενικά τραγικότερη κατάληξη, που δεν θα μπορούσε να έχει οδηγήσει σε μία σοδειά νοήματος και αξίας για την ψυχή που έζησε για να το αντιμετωπίσει. Το μόνο τραγικό τέλος, είναι το τέλος που βιώνει κάποιος στην απόλυτη κενότητα νοήματος και την ύστερη κόπωση ή βαρεμάρα, δηλαδή στην πνευματική ήττα.


Ένα πράγμα χρειάζεται ωστόσο για ένα αξιόλογο τέλος που δημιουργεί νέους και μεγαλύτερους κύκλους μελλοντικής εμπειρίας. Αυτό είναι το θάρρος για την αποκήρυξη των «φαντασμάτων» του παρελθόντος. Πρόκειται για την αποκήρυξη που λέγεται και αποκοπή. Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ελευθερία στην αναγέννηση χωρίς την συνειδητή αποκοπή από το παρελθόν, χωρίς την δυνατότητα είτε να οδηγήσουμε ολόκληρο το παρελθόν σε μία αξιόλογη και αρμονική κατάληξη ή το θάρρος να λέμε τελείωσε και να αποπέμπουμε την μνήμη αυτού που πρέπει να αφήσουμε ατελείωτο, μη αφομοιωμένο, άλυτο, αν πρόκειται να εισέρθουμε σε μία νέα ζωή, έναν νέο κύκλο εμπειρίας.


Τα φαντάσματα βραδυπορούν δυστυχώς, διακριτικά εμμένοντας στο ασυνείδητο. Φαντάσματα πραγμάτων που δεν έγιναν, λέξεων που δεν ειπώθηκαν, μικρών ή μεγαλύτερων χειρονομιών που θα μπορούσαν να είχαν κάνει η καρδιά ή τα χέρια. Ο ομιλητής που βλέπει στο ρολόι στον τοίχο ότι ο χρόνος του τελειώνει, ότι πρέπει να οδηγήσει την ομιλία του σε ένα τέλος, μπορεί να θυμηθεί ξαφνικά όλα όσα σκόπευε να πει αλλά δεν είπε. Θα προσπαθήσει να στριμώξει ότι δεν ειπώθηκε σε ένα συνονθύλευμα δηλώσεων της τελευταίας στιγμής που θα αφήσουν τους ακροατές του τελείως μπερδεμένους; Οι ομιλητές συχνά το προσπαθούν κι έτσι ηττώνται μόνοι τους. Πρέπει κάποιος να έχει το κουράγιο να απορρίψει τα πράγματα που δεν ειπώθηκαν, τις χειρονομίες που δεν έγιναν, την αγάπη που δεν βιώθηκε και να δημιουργήσει μία συγκλονιστική κατάληξη βάσει αυτών που ειπώθηκαν και βιώθηκαν.


Χρειάζεται δεξιότητα φυσικά, αλλά ακόμη περισσότερο, χρειάζεται θάρρος. Είναι ένα περίεργο είδος θάρρους, ένα ψυχολογικό είδος, όχι όμως θάρρος του πλέον ανόθευτου είδους και συχνά πολύ πιο δύσκολο να το βρει κανείς από την δύναμη να πεθάνει όμορφα πάνω στην έξαψη της μάχης. Η φύση αυτού του θάρρους ούτε αναγνωρίζεται συνήθως, ούτε κατανοείται καλά. Δεν πρόκειται για ένα είδος συναισθηματικού ή φυσικού θάρρους. Είναι εν μέρει νοητικό αλλά κυρίως μία πράξη πνευματικής θέλησης. Παίρνεις την απώλεια σου και προχωράς εκ νέου, έχοντας πλήρη γνώση ότι κάποια μέρα, σε κάποιο μέρος, τα φαντάσματα που αποπέμπεις θα τα συναντήσεις και πάλι. Αν όμως, εν τω μεταξύ, έχεις αναπτυχθεί αρκετά και έχεις καθιερώσει τον εαυτό σου σε ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας και δύναμης, θα γνωρίζεις καλύτερα πώς να αντιμετωπίσεις την ατέλειωτη υπόθεση.


Σχεδόν κάθε φωτιά αφήνει στάχτες. Κάθε δέντρο, εκτός από τους σπόρους που γονιμοποιούνται την επόμενη άνοιξη, παράγει πράσινα φύλλα που πέφτουν και αποσυντίθενται. Αυτό που αποσυντίθεται είναι το λίπασμα για εκείνο που θα ξαναγεννηθεί. Αλλά με την επανενσωμάτωση αυτού του λιπάσματος ως χημική τροφή για την νέα βλάστηση, έρχεται επιπλέον και η επανεμφάνιση των φαντασμάτων του παρελθόντος, των αναμνήσεων της αποτυχίας, της υποσυνείδητης έλξης της αβίωτης ζωής του χθες.


Μίλησα στην γλώσσα των συμβόλων. Αυτά όμως απεικονίζουν γεγονότα της καθημερινότητας. Κάθε μέρα είναι ένας κύκλος εμπειρίας, κάθε χρόνος, κάθε κύκλος γεννήσεων, ωρίμανσης και θανάτου. Όποιος μπορεί να ζει πλήρως τις μικρότερες χρονικές περιόδους, είναι πράγματι ο κύριος. Ζει σε μία αέναη κατάσταση πληρότητας. Στην τέταρτη διάσταση του χρόνου, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον κυλούν σε μία εμπειρία τέλειας δραστηριότητας που δεν αφήνει κανένα φάντασμα, καθόλου στάχτη ή για να χρησιμοποιήσουμε έναν ευρέως γνωστό όρο του Ινδουισμού, καθόλου κάρμα.




Ο Οίκος του Κάρμα
Τα αστρολογικά εγχειρίδια επαναλαμβάνουν ότι ο δωδέκατος οίκος είναι ο οίκος του κάρμα και των δεσμών. Είναι όμως επίσης, εν δυνάμει, το πεδίο της ολοκλήρωσης και το σύμβολο του τέλειου τέλους που αποτελεί προοίμιο λαμπρότερων αύριο. Αυτό που υποδεικνύει ο γενέθλιος δωδέκατος οίκος είναι πως μπορείτε να φτάσετε την τέλεια πληρότητα, αν μπορείτε. Δεν λέει αν θα την φτάσετε ή όχι. Δεν λέει αν στο τέλος του κύκλου ζωής σας ή οποιουδήποτε μικρότερου κύκλου, θα αφήσετε πολλά απορρίμματα και πολλές ατελείωτες υποθέσεις. Δεν λέει αν θα είστε σε θέση να απορρίψετε τα φαντάσματα σας, να τα απορρίψετε με μία ευλογία και θαρρετά να ανανεώσετε το μυαλό και την ζωή σας. Σας λέει όμως κάτι που αφορά την φύση και επιμονή των φαντασμάτων που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσετε. Σας δίνει μια γενική εικόνα του υποσυνειδήτου σας, του πεδίου των φαντασμάτων και των υπολειμμάτων των άλυτων προβλημάτων ή των εμπειριών που δεν βιώθηκαν. Σας προτείνει τον καλύτερο τρόπο να αντιμετωπίσετε τα φαντάσματα σας και τα αποσυντιθέμενα προϊόντα του υποσυνειδήτου σας.


Ο δωδέκατος οίκος δίνει θετικές ενδείξεις όσο και κάθε άλλος οίκος. Πράγματι, δεν υπάρχουν κακοί οίκοι. Υπάρχουν ωστόσο πεδία εμπειρίας στα οποία υπάρχουν κρίσεις. Πρέπει να υπάρχουν χάριν των αύριο σας, χάριν του μέλλοντος εγώ σας, του μεγαλύτερου εαυτού σας.


Στον έκτο οίκο, οι κρίσεις που αντιμετωπίζετε αποτελούν προετοιμασία για την ζωή της σχέσης (το πεδίο του έβδομου οίκου). Πρέπει να τις αντιμετωπίσετε και μάλιστα πετυχημένα, εάν πρόκειται να βιώσετε την αληθινή σύμπραξη και το βαθύ, παλλόμενο μοίρασμα της σταθερής συντροφικότητας. Στον δωδέκατο οίκο, οι κρίσεις είναι το αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο έχετε αντιληφθεί την σχέση σας με την οικογένεια και την κοινότητα, τον πολιτισμό σας και τις αξίες του.


Στον δωδέκατο οίκο συναντάτε τα αποτελέσματα των κοινωνικών και επαγγελματικών αποτυχιών ή απογοητεύσεων όπως και των επιτυχιών και του πλούτου σας. Πάνω από όλα, συναντάτε τα λιγότερο προφανή αποτελέσματα (το κάρμα) των μεθόδων που έχετε χρησιμοποιήσει για να φτάσετε στην δόξα και την δύναμη ή της τεμπελιάς και του λήθαργου που επέφεραν την εσωτερική ή εξωτερική σας ήττα. Πολλά επιτεύγματα παράγουν πράγματι έναν ίσκιο τόσο σκοτεινό, όσο θεαματικό ήταν το κατόρθωμα. Η επιτυχία συχνά εκτρέφει κινδύνους ή εχθρότητες και πιθανώς προξενεί τη δυστυχία ή το θάνατο άλλων.


Αντιλαμβάνεστε αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα; Αντιλαμβάνεστε επίσης αυτές τις εσωτερικές σκιές: τους φόβους, την αίσθηση ενοχής, τις τύψεις, τους εφιάλτες που επαναλαμβάνουν παρελθούσες τραγικές σκηνές που δεν μπορείτε να σταματήσετε, τους ίσκιους που έχουν δημιουργήσει οι ίδιες οι πράξεις σας, άμεσα ή έμμεσα, ηθελημένα ή αθέλητα;


Κάποια μέρα θα αντιληφθείτε ή τουλάχιστον θα βιώσετε τα αποτελέσματα αυτού του σκιώδους μέρους της εσώτερης ύπαρξης σας και των εξωτερικών του επιτευγμάτων. Τότε θα επέλθει μία κρίση. Αν είναι αρκετά ολέθρια, μπορεί να σας οδηγήσει σε ένα νοσοκομείο, ένα άσυλο ψυχοπαθών, μία φυλακή. Μπορεί να αναπτύξετε απροσδόκητα ψυχικά χαρίσματα και να έρθετε πρόσωπο με πρόσωπο με τα φαντάσματα που έχετε δημιουργήσει. Προφανώς μία κρίση δωδέκατου οίκου σπανίως είναι τόσο σοβαρή.
Ωστόσο, τέτοιες κρίσεις πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αν δεν συναντάμε φαντάσματα, μπορεί να εμποδιζόμαστε από κρυμμένους εχθρούς, άλλο συνηθισμένο χαρακτηριστικό του δωδέκατου οίκου. Εν πάση περιπτώσει, είναι οι ίσκιοι των αποτυχιών ή των επιτυχιών μας που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Τους αντιμετωπίζουμε σε ακόμη πιο συγκεντρωμένη μορφή καθώς προετοιμαζόμαστε για σημαντικότερες και δημιουργικότερες ενάρξεις.


Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί ένας ίσκιος είναι να φωτιστεί με την χρήση πηγών φωτός τοποθετημένων σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Όχι το να τρομοκρατηθείτε ή να πετρώσετε.


Τα φαντάσματα και οι ίσκιοι θα εξαφανιστούν όταν υποβληθούν στο φως της κατανόησης και της συμπόνιας.


Η αστρολογική παράδοση έχει δώσει το νόημα του «τέλους των πραγμάτων» στον τέταρτο οίκο. Ως εκ τούτου, ο αναγνώστης μπορεί να αναρωτηθεί πως συνάδει αυτό με ότι ειπώθηκε στις προηγούμενες παραγράφους. Αυτό το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αν συνειδητοποιήσετε ότι το τέλος για το οποίο έκαναν λόγο οι παλιοί αστρολόγοι ήταν ένα ολοκληρωτικό τέλος, ένα τέλος χωρίς επακόλουθη έναρξη. Στον δωδέκατο οίκο, το άτομο αντιμετωπίζει ένα τέλος το οποίο μπορεί και γίνεται μία έναρξη, κι έτσι, μία μετάβαση ανάμεσα σε δύο κύκλους. Μετάβαση σημαίνει κρίσιμη κατάσταση, το κατώφλι μεταξύ δύο συνθηκών.


Αλλά ας υποθέσουμε ότι βρεθήκατε πάνω στο κατώφλι και αυτό κατέρρευσε, ότι όπως συναντήσατε τα φαντάσματα σας, αυτά σας κατανίκησαν. Τότε ο νέος κύκλος δεν είναι πραγματική αναγέννηση αλλά μία λίγο πολύ γρήγορη κάθοδος στην άβυσσο της τελικής και ολοκληρωτικής αποσύνθεσης. Καθώς φτάνετε στον πάτο (το ναδίρ του τετάρτου οίκου), λαμβάνει χώρα το τέλος άνευ δυνατής ενάρξεως.


Πράγματι, στην καθημερινότητα πεθαίνουν πολλά πράγματα χωρίς καμία πιθανή επιστροφή, τουλάχιστον όσον αφορά το κατά πόσο θα είναι σε θέση ποτέ να το μάθει η προσωπική σας συνειδητότητα. Στην ωριαία αστρολογία, όταν ένα άτομο ρωτά για ένα συγκεκριμένο στέρεο ζήτημα, ο τέταρτος οίκος του ωριαίου χάρτη αναφέρεται όντως στο τέλος του ζητήματος. Κι όμως, αυτό που εμφανίζεται τελείως νεκρό μπορεί να αφήσει φαντάσματα. Σε αυτή την περίπτωση, τα απομεινάρια του θέματος που νομίζατε ότι τελείωσε θα επιστρέψουν στην υποσυνείδητη ζωή σας για να σας γίνουν εμμονή.


Το θέμα είναι ότι σε τίποτε δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται ένας τελικός θάνατος. Τα πάντα θα έπρεπε να μεταλλάσσονται και να μεταμορφώνονται. Να μεταλλάσσονται στον ενδέκατο οίκο και να μεταμορφώνονται στον δωδέκατο. Κάθε κύκλος δραστηριότητας, καθώς φτάνει στα στάδια του ενδέκατου και δωδέκατου οίκου του, θα έπρεπε (θεωρητικά) να μεταμορφώνεται σε μία νέα έναρξη δραστηριότητας σε ένα υψηλότερο επίπεδο. Τίποτα δεν φτάνει σε αδιέξοδο, εκτός κι αν σε κάποια κρίσιμη στιγμή κρίσης και ευκαιρίας, απέτυχε να μεταμορφωθεί ή να μεταφραστεί σε κάτι νέο και μεγαλύτερο. Ο συμβολικός χώρος όπου κάτι μπορεί να μεταφραστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι ο δωδέκατος οίκος. Μόνο όταν αποτύχει αυτή η μετάφραση επέρχεται αναπόφευκτα το απόλυτο τέλος του τετάρτου οίκου, μέσω διαδοχικών φάσεων (στον πρώτο, δεύτερο και τρίτο οίκο, θεωρούμενων κατά αποκλειστικά αρνητικό τρόπο, ως φάσεων αποσύνθεσης).


Έτσι λοιπόν, ο δωδέκατος οίκος είναι ένα βαθιάς σημασίας πεδίο εμπειρίας, πολύ μεγαλύτερης από το επιφανειακό νόημα που του αποδίδει η κλασσική αστρολογία. Μελετώντας το ζώδιο στην ακμή του, τον πλανήτη που κυβερνά αυτό το ζώδιο και οποιονδήποτε πλανήτη (ή άλλο αστρολογικό παράγοντα) μπορεί να βρίσκεται σε αυτόν τον οίκο, μπορείτε να φτάσετε στην καλύτερη κατανόηση ορισμένων από τα βαθύτερα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει ένα άτομο. Αυτά τα προβλήματα έχουν να κάνουν με το υποσυνείδητο, με τον τρόπο αντιμετώπισης των επίμονων μνημών από το παρελθόν και με το κάρμα, με την πρόκληση της μεταμόρφωσης κάθε κύκλου που κλείνει, σε έναν νέο και υψηλότερο κύκλο. Έχει να κάνει ακόμη και με τον τρόπο που προσεγγίζει κανείς τον ύπνο κάθε βράδυ και με την στάση που κρατά απέναντι στις δραστηριότητες της ημέρας που κλείνει. Έχει να κάνει με κάθε μορφή δραστηριότητας, επειδή κάθε δραστηριότητα ξεκινά με μία φάση πρώτου οίκου, φτάνει στην επίτευξη σε ένα ζενίθ δεκάτου οίκου και πρέπει να οδηγηθεί σε μία σημαντική κατάληξη, αν πρόκειται να υπάρξει περαιτέρω πρόοδος, μεγαλύτερη δραστηριότητα και αληθινή ατομική ανάπτυξη.



Πρώτη Δημοσίευση, 1952.
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2007, Michael R. Meyer. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.
Πνευματική Ιδιοκτησία Ελληνικών Μεταφράσεων © 2007, Ελίνα Τσαβδάρη. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.



Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο κείμενο στο

Καρμική Αστρολογία



Η Νέα Σύγχρονη Αστρολογική εγκυκλοπαίδεια συνεχίζει την κυκλοφορία της με τον 12ο τόμο. 


Μία από τις μεγαλύτερες εκδοτικές εταιρίες, η 4π Ειδικές Εκδόσεις Α.Ε. ετοίμασε 16 αστρολογικούς τόμους με προσεγμένη και ιδιαίτερη εικονογράφηση και κείμενα που ξεπερνούν κάθε άλλη αστρολογική προσέγγιση. 


Σήμερα 20/4 κυκλοφορεί ο δωδέκατος τόμος με τίτλο «καρμική αστρολογία» και ακολουθεί ο επόμενος την Παρασκευή 27/4. Πληροφορίες για τους τόμους που ακολουθούν, υπάρχουν εδώ


Η συγγραφή του δωδέκατου τόμου έχει γίνει από τη Σμάρω Σωτηράκη και την Ελίνα Τσαβδάρη. Η επιστημονική επιμέλεια του τόμου έχει γίνει από τα έμπειρα αστρολογικά χέρια της Σμάρως Σωτηράκη. Τη συγγραφή των επόμενων τόμων έχουν αναλάβει οι Σμάρω Σωτηράκη, Θανάσης Ματσώτας, Ελίνα Τσαβδάρη, Ματίνα Πάντζαλη, Κarl-Heinz Ottinger, Δημήτρης Κορωνάκης. Υπεύθυνη έκδοσης είναι η Μάρα Καζάκου. 


Μη χάσετε κανέναν τόμο που θα κοσμήσει τις γνώσεις και τη βιβλιοθήκη σας. Όσοι έχετε χάσει κάποιους τόμους ή απλά θέλετε να έρχονται στο σπίτι σας (οπουδήποτε στην Ελλάδα ή στην Κύπρο) και να έχετε μία έκπτωση, τηλεφωνήστε στο 210-6070000 ή απευθυνθείτε εδώ.