Monday, 8 October 2012

Κρόνος στον Σκορπιό:
Μεταμόρφωση ή Συμμόρφωση

Παραθέτω την εξαιρετική ανάλυση της δασκάλας μου Σμάρως Σωτηράκη για την είσοδο του Κρόνου στον Σκορπιό, η οποία με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη για την σημειολογία αυτής της διέλευσης. Μπορείτε να βρείτε δημοσιευμένο το πρωτότυπο εδώ

http://www.universetoday.com/81713/hot-plasma-explosions-inflate-saturns-magnetic-field/

Αισίως ο Κρόνος μπήκε στο Σκορπιό και πολλοί αστρολόγοι έχουν βρει την ευκαιρία να σπείρουν το φόβο, να μιλήσουν για θάνατο και δυστυχία. Άραγε μέσα από αυτό το θανατικό γίνεται αντιληπτός ο Κρόνος στο Σκορπιό; Πιστεύω πως όχι. Εκτός του γεγονότος ότι μια τέτοια ερμηνεία είναι απολύτως ανεπαρκής, είναι και επικίνδυνη καθώς οδηγεί τους αναγνώστες στο να κάνουν το διαμετρικά αντίθετο από αυτό που μας επιτάσσει ο Κρόνος στο Σκορπιό, δηλαδή να συντονιστούν με το φόβο, με τις πιο αδύναμες και ασταθείς πλευρές τους, να μετατραπούν σε υποχείρια μιας αδυσώπητης μοίρας.

Το πεδίο του Σκορπιού έχει απίστευτη βαθύτητα και ίσως αυτός είναι ο λόγος που δυσκολεύει τις ερμηνείες ή που το κάνει εξαιρετικά μυστηριακό. Στο ταξίδι που διανύει η ανθρώπινη ύπαρξη στο ζωδιακό, ο σταθμός του Σκορπιού είναι το κέντρο συγχώνευσης. Συγχώνευσης αξιών, εμπειριών, ηθών και εθίμων, κοινωνικών ή πολιτιστικών επιβολών που επηρεάζουν την ψυχοσύνθεση και καθορίζουν άμυνες, συμπεριφορές, αντιδράσεις, επιδιώξεις. Συγχώνευση δύο ατόμων, συν-ουσία, συνύπαρξη. Συγχώνευση ατομικών αλλά και συλλογικών συναισθημάτων. Συγχώνευση που μπορεί να εξαφανίσει την ατομικότητα ή να την αναδείξει ως λαμπερό φάρο στο ομαδικό ή κοινωνικό γίγνεσθαι.

 Μέσα από το πεδίο του Σκορπιού εκφράζεται η λίμπιντο, τα ένστικτα, οι πανίσχυρες αταβιστικές καταγραφές, οι κληρονομιές (υλικές ή πνευματικές), κάθε τι που συνθέτει την ανθρώπινη υπόσταση και την ενοποιεί με τους προγόνους και τους απογόνους της. Κάθε τι που την εξουδετερώνει αλλά και την αναγεννά σε κάτι σπουδαιότερο, αν φυσικά το άτομο συνειδητοποιήσει την αξία του μέσα στη σχέση, την ομάδα, την κοινωνία, την ανθρωπότητα. Ναι, όντως υπάρχει η έννοια του θανάτου στο Σκορπιό. Ωστόσο, δεν μιλάμε μόνο για το φυσικό θάνατο, μιλάμε κυρίως για το θάνατο της νηπιακής, άπειρης και εξαρτημένης από την κενότητα της ύπαρξής μας, στο βωμό μιας ενοποιημένης ύπαρξης που όχι μόνο δεν χάνει την ατομική της υπόσταση αλλά τη συνδυάζει με των άλλων για να επιχειρήσει την εξέλιξη, την πρόοδο και τη δημιουργία μιας νέας κληρονομιάς για την ανθρωπότητα του μέλλοντος.

Το κλειδί της σχέσης μας, ως ανθρωπίνων όντων, με το περιβάλλον του Σκορπιού βρίσκεται στον τρόπο που θα επιτύχουμε αυτή τη συγχώνευση. Αν είμαστε συνειδητοποιημένοι, σκεπτόμενα όντα, ικανά να αναγνωρίζουμε αρχικά, και στη συνέχεια να σεβόμαστε τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις ιδιαιτερότητες μας, αν έχουμε επιτύχει ένα βαθμό αυτοελέγχου των δυνάμεων και των αδυναμιών μας, αν έχουμε επεξεργαστεί τους εαυτούς μας, τότε η διείσδυση μας στο σύνολο όχι μόνο δεν θα μας αλλοτριώσει αλλά θα μας εξυψώσει. Τότε θα είμαστε σε θέση να αντισταθούμε σε οποιαδήποτε αξία δεν συνάδει προς τις δικές μας, σε οποιαδήποτε καταγραφή δεν μας προάγει. Παράλληλα, θα «χρωματίσουμε» το συλλογικό με το εξατομικευμένο και θα το μεταμορφώσουμε σε κάτι καλύτερο. Από τη μια θα μεταμορφωθούμε οι ίδιοι και θα αναδυθούμε σε πιο εξελιγμένα όντα καθώς δεν θα έχουμε αφήσει κανένα επιβεβλημένο από την κοινωνία συναίσθημα να μας καταπιεί ενώ, από την άλλη, θα έχουμε γίνει ο φάρος που θα φωτίσει το συλλογικό σκότος.

Ο Κρόνος αποτελεί την Κοσμική Αρχή που σχετίζεται με το γράμμα του Νόμου, είτε του ανθρώπινου είτε του Κοσμικού και πώς αυτός θα εφαρμοστεί πρακτικά στην παρούσα ενσάρκωση μας. Σαν εκφραστής του Κοσμικού Νόμου, είναι ο πλανήτης που αποδίδει το κάρμα, δηλαδή το νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος που απλά λέει ότι κάθε πράξη μας δημιουργεί μια αιτία για κάτι που θα ακολουθήσει και ούτω καθ’ εξής. Με λίγα λόγια, καλό θα ήταν να είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι όταν κάνουμε κάτι, σε εγρήγορση, έτοιμοι για το αποτέλεσμα που θα προκαλέσουμε. Κοινώς, πιο συνειδητοποιημένοι.

Ο Κρόνος είναι ο Κοσμικός Διδάσκαλος που μας μαθαίνει ότι είμαστε οι τέκτονες της ζωής μας, αυτοί που σμιλεύουμε τον ακατέργαστο λίθο της προσωπικότητάς μας για να εξελιχτούμε σε πιο ολοκληρωμένες υπάρξεις. Είναι η Αρχή που καθορίζει τη μορφή και που μας εξωθεί στο σκοπό. Σκοπός μας κάτω από την επίδραση του Κρόνου δεν είναι μόνο η εξωτερική μορφοποίηση αλλά και η οριοθέτηση μας, η συγκρότηση, η αυτεπίγνωση, η εμπειρία. Ο Κρόνος σχετίζεται με την ευθύνη, το καθήκον που έχουμε όχι μόνο προς την ανθρωπότητα και τη Δημιουργία αλλά και προς τον ίδιο μας τον εαυτό, ως τμήματα της Δημιουργίας.

Οι αστρολόγοι λέμε ότι ο Κρόνος επιφέρει την πίεση και τον περιορισμό και δεν έχουμε άδικο. Ωστόσο, ο απώτερος σκοπός του Διδασκάλου δεν είναι να μας τιμωρήσει αλλά να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε τις αρετές που αντιπροσωπεύει: υπομονή, επιμονή, δόμηση, οριοθέτηση, σύνεση, συγκρότηση, δικαιοσύνη, κρίση, επίγνωση, εμπειρία. Με όπλα μας αυτές τις αρετές ο Κρόνος γίνεται ο σύμμαχός μας για να εδραιώσουμε τις ζωές μας σε πιο γερές βάσεις. Η πίεση και ο περιορισμός συμβαίνουν μόνο όταν οι επιλογές μας δεν είναι αποτέλεσμα αυτογνωσίας και αυτοσεβασμού αλλά προϊόντα ανασφαλειών, φόβου, επιπολαιότητας και αποφυγής του ίδιου μας του εαυτού και των αναγκών του. Η ατραπός που προτείνει ο Κρόνος δεν είναι εύκολη. Είναι η δύσκολη οδός της Αρετής που χρήζει αυτογνωσίας και επίγνωσης του νόμου της αιτίας και του αποτελέσματος. Ωστόσο, ο Κρόνος ποτέ δεν θα κοντράρει τη φιλοδοξία αλλά θα πατάξει τη ματαιοδοξία και την κενοδοξία. Ο Κρόνος δεν θα γκρεμίσει ότι έχει χτιστεί με συνέπεια, ήθος και προσπάθεια αλλά μόνο ότι έχει χτιστεί με προχειρότητα, ασυνειδησία, κενοδοξία και εγωισμό.

 Με τον Κρόνο στο Σκορπιό οφείλουμε να δούμε πού βρισκόμαστε, πώς φθάσαμε ως εδώ, ποιες αλήθειες και ποια ψέματα μας πλαισιώνουν, πόσο έχουμε επηρεαστεί από το κοινωνικό γίγνεσθαι, αν μας αντιπροσωπεύουν οι επιδράσεις της κοινωνίας, αν τα συναισθήματα που νιώθουμε ατομικά ή συλλογικά είναι φιλτραρισμένα από την ατομική μας συνείδηση ή αν έχουμε αφεθεί έρμαια στο να μας καθορίζουν οι άλλοι, επιβάλλοντας μας συναισθήματα, ασκώντας μας έλεγχο εκ των έσω μέσω του φόβου και των ανασφαλειών. Όλα αυτά οφείλουμε να τα δούμε ο καθένας ξεχωριστά και μετά να τα ενσωματώσουμε στο ευρύτερο πεδίο της ομάδας και –μακάρι- να φθάσει η στιγμή που πολλές συνειδητοποιημένες υπάρξεις θα αποτελέσουν την κρίσιμη μάζα για την μετάλλαξη, τη μεταμόρφωση της ανθρωπότητας.

 Το δίλημμα που μας βάζει ο Κρόνος στο Σκορπιό είναι:

1) να συμμορφωθούμε προς τα υποδείξεις αυτών που θέλουν να μας χειρίζονται, πατώντας στις αδυναμίες, τις επιθυμίες και ανάγκες που οι ίδιοι μας δημιουργούν, προκαλώντας το φόβο, την αυτοαπόρριψη, την ενοχή.

 2) Να κάνουμε την αυτοκριτική μας, να αφουγκραστούμε τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες μας, να αποβάλλουμε τα απωθημένα μας, να αποδεχτούμε τα λάθη μας και τις ευθύνες μας, να ανακτήσουμε τις δυνάμεις μας, να σμιλεύσουμε τους εαυτούς μας και να κάνουμε τη διαφορά, να μεταμορφωθούμε σε πιο συνειδητοποιημένες υπάρξεις!

Στη πρώτη περίπτωση θα συμμορφωθούμε με το επιβεβλημένο, δίνοντας την έγκρισή μας για την επερχόμενη αποδόμηση που είναι συνέπεια της μη προσωπικής μας μορφοποίησης. Σε αυτή την περίπτωση, ο θάνατος είναι προφανής, μιας και χάνεται τελείως το προσωπικό στοιχείο μας καθώς κατασπαράζεται από αξίες, ανάγκες, επιθυμίες και συναισθήματα που έχουν διασπαρεί με τρόπους υπόγειους, μέσα από Γκαιμπελικές, ψυχικές διεργασίες. Δυστυχώς σε αυτή την κατάσταση συνειδητότητας βρίσκεται το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρωπότητας. Άλλωστε αυτός είναι ο λόγος που η κρίση κλιμακώνεται και που η πείνα, η δυστυχία, ο περιορισμός και η θλίψη είναι τα πιθανότερα σενάρια με τον Κρόνο στο Σκορπιό.

Στη δεύτερη περίπτωση θα γίνουμε οι αγαπημένοι μαθητές του Κρόνου, αυτοί που θα μεταμορφωθούμε σε συνειδητοποιημένες υπάρξεις με σκοπό την προσωπική τους εξέλιξη και ταυτόχρονα την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Ο Κρόνος τότε θα μας ανταμείψει με καταξίωση, εδραίωση και δικαίωση. Η απόφαση είναι δική μας και απόλυτα προσωπική για τον καθένα μας...

Σμάρω Σωτηράκη


Friday, 5 October 2012

Θέλουμε ή Δεν Θέλουμε Τελικά; Ξέρουμε;


Επειδή πολλά λέγονται για την επίσκεψη της Ανγκέλα Μέρκελ την επόμενη εβδομάδα, να διευκρινίσω απλώς ότι αυτήν την στιγμή, η εν λόγω κυρία είναι από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και τις απόψεις της απηχεί και ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας Βολφγκανγκ Σόιμπλε. Για αυτό, κριτικάρονται αμφότεροι αυστηρά εντός Γερμανίας. 

 Και συνεχίζω: εφόσον αυτήν την στιγμή μας κυβερνούν τρία κόμματα τα οποία προσυπογράφουν το μνημόνιο και είναι υπέρ της παραμονής μας στην Ευρωζώνη και φυσικά μας κυβερνούν γιατί τα ψηφίσαμε, για ΠΟΙΟΝ ακριβώς λόγο τόσο μένος εναντίον της Μέρκελ; Κατά πως φαίνεται η βούληση της καγκελαρίου και η λαϊκή βούληση συμπίπτουν. Νομίζω ότι σαν λαός έχουμε αρχίσει και παρουσιάζουμε συμπτώματα σχιζοειδούς προσωπικότητας ή στην καλύτερη περίπτωση εφήβου που δεν ξέρει τι θέλει και του αρκεί να κάνει θόρυβο και να προξενεί φασαρία. 

 Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει αιτία να διαμαρτυρόμαστε ή ότι δεν υπάρχουν πράγματα που χρήζουν βελτίωσης. Προς θεού όμως και έλεος, ας καθίσουμε πρώτα να σκεφτούμε τι ακριβώς θέλουμε ως άτομα, μήπως και αποφασίσουμε στην συνέχεια τι ακριβώς θέλουμε και σαν χώρα, και ακόμη αργότερα μήπως και βρούμε με ποιόν ακριβώς τρόπο μπορούμε να το πραγματώσουμε. Το ρήμα "κάνω" θα ήθελα να πιστεύω ότι εκτός από το "κάνω σχέδια" και "κάνω φασαρία" και "κάνω παράπονα", μπορεί να σημάνει και "κάνω πράξη", έτσι για αλλαγή. 

 Επίσης, νιώθω την ανάγκη να διευκρινίσω για όσους δεν ψήφισαν αυτήν την κυβέρνηση και θεωρούν ότι δεν πρέπει να κυβερνά και για όσους θεωρούν την πολιτική της καταστροφική, ότι δυστυχώς οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν ούτε μέσω facebook ούτε γιατί 100 νοματαίοι με προβλήματα διαχείρισης θυμού τα κάνουν λαμπόγυαλο ένα βράδυ. 

 Νομίζω ότι ως Έλληνες συνεχίζουμε να χαρακτηριζόμαστε από εγωκεντρισμό, μερικότητα και πολύ στοιχειώδη αίσθηση κοινωνικής ευθύνης, οπότε απέχουμε αρκετά από την αγάπη για το κρατικό μόρφωμα που σχηματίζουμε και από την ενότητα και την μαζικότητα που απαιτούνται για να έχουμε ένα κάποιο εφέ στα πράγματα. Το θετικό είναι ότι θεωρώ ότι η αυξανόμενη πίεση θα μας οδηγήσει κάποια στιγμή σε ένα αίσθημα μεγαλύτερης συνοχής. Προσωπικά ελπίζω να είναι σύντομα. Βέβαια το γεγονός ότι η μεγαλύτερη ανησυχία των περισσοτέρων από εμάς συνεχίζει να είναι το να μην χάσουμε τα λεφτά/θέση/καλοπέραση μας, μάλλον καταδεικνύει την ανάγκη σκληρής και μακροχρόνιας εκπαίδευσης πριν δούμε το ξημέρωμα ακόμη κι ενός στοιχειώδους ανθρωπισμού.


Friday, 21 September 2012

Timeo Danaos et dona ferentes



Έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον το ότι η Κυβέρνησή μας καταφέρνει να παρουσιάζει την Τρόικα/ Μέρκελ/ ΕΕ/ ΕΚΤ ως τον Κακό Λύκο από τον οποίο προσπαθεί να μας προστατέψει. Χμμμ. Πρόκειται βέβαια για την ίδια Κυβέρνηση η οποία δυσκολεύεται να φτάσει σε συνεννόηση με την προσφιλή μας τριμελή επιτροπή επειδή επιθυμεί να παραβιάσει για μία ακόμη φορά την προκαταρκτική συμφωνία  που αφορά την εξοικονόμηση πόρων για κάλυψη του ελλείματος. Η συμφωνία έλεγε εξοικονόμηση πόρων όχι μόνο από την μείωση μισθών και συντάξεων αλλά και από την συρρίκνωση αυτού του γελοίου, τιτανοτεράστιου, άρρωστου και ελλεινού μορφώματος που λέγεται ελληνικό δημόσιο.

Ωστόσο, για μία ακόμη φορά οι ηγέτες που ως γελοίοι έχουμε επιλέξει, προσπαθούν να πασαλείψουν ένα ημίμετρο στο πρόβλημα και στέλνουν τον ασθενή για κούρεμα την στιγμή που πάσχει από καρκίνο και χρειάζεται σοβαρό χειρουργείο. Επιβεβαιώνουν πως δεν πρόκειται να γίνει καμία απόλυση κι ας είναι αυτό που ακριβώς είναι απαραίτητο. Εννοείται πως οι έταιροι της οικουμενικής είναι εξίσου τραγικοί με την κυβέρνηση κι ας πασχίζουν να δείξουν ότι κρατούν το λάβαρο της κοιν. δικαιοσύνης ψηλά. Αν όντως ήταν έτσι δεν θα υπήρχε οικουμενική κυβέρνηση εξ'αρχής.

Στα επιχειρήματα για τις οικογένειες που θα πεινάσουν αν απολυθούν οι δημόσιοι, το μόνο που έχω να ρωτήσω είναι 'οι ίδιοι δημόσιοι που πληρώνονταν/ι για το τίποτα και που θέλησαν να μπουν στο δημόσιο ακριβώς για αυτό τον λόγο;' Κρίμα. Φυσικά μαζί με τα ξερά, θα καούν και κάποια χλωρά. Υπάρχει κάποια φράση που λέει ότι το να επιτρέπεις να γίνεται κάτι είναι το ίδιο με το να το κάνεις εσύ. Θεωρώ ότι δια της ψήφου μας έχουμε όλοι επιτρέψει ασύλληπτες καταστάσεις και κανείς μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Επιτέλους ας αναλάβει κάποιος την ευθύνη του εαυτού του σε αυτό το ρημαδιασμένο μέρος που λέγεται Ελλάδα.

Επίσης, για την κατάργηση του αφορολόγητου έχω να πω παρόμοια πράγματα. Δηλαδή τόσα χρόνια που όλοι ανεξαιρέτως κλέβουμε το δημόσιο και επωφελούμαστε και του αφορολογήτου δεν υπήρχε πρόβλημα, αλλά τώρα που δεν θα μπορούμε να κλέβουμε τόσο άνετα, ξαφνικά τελειώνει ο κόσμος; Ε, λοιπόν ούτε εμένα μου αρέσει να πρέπει να συνεισφέρω σχεδόν τα μισά κέρδη μου στο κράτος, αλλά από την άλλη δεν ξέρω πως θα καταφέρει αυτό το κράτος να γίνει έτσι όπως το θέλω αν αρνούμαι να του παρέχω το οτιδήποτε και θέλω να μου δίνει τα πάντα.

Όσον αφορά τα άλλα επιχειρήματα σχετικά με το πόσα έφαγαν οι πολιτικοί και οι μεγαλοϋπάλληλοι, σας παρακαλώ... η μόνη διαφορά τους με εμένα, εσένα και τον θείο μου τον Περικλή είναι ότι είχαν μεγαλύτερο κεφάλαιο να κλέψουν ή να καλύψουν, η βασική συμπεριφορά και η ηθική είναι η ίδια. Την επόμενη φορά που θα πάμε να απαλλάξουμε εαυτόν από τις ευθύνες για την κατάσταση της Ελλάδας και να γκρινιάξουμε για τις πράξεις άλλων, ας ρίξουμε μια ματιά στην παρελθούσα αλλά και παρούσα διαγωγή μας πρώτα, χωρίς διάθεση 'οι παρόντες εξαιρούνται'.


Wednesday, 25 July 2012

Φόβος και Παράνοια στους Ολυμπιακούς




Άντε πάμε πάλι την ιστορία με την Χρυσή Αυγή... 

Εντέλει βέβαια, το ερώτημα είναι αν επιθυμεί κανείς να εκπροσωπείται σε οποιοδήποτε επίπεδο από κάποιον που ασπάζεται την συγκεκριμένη ιδεολογική κατεύθυνση. Προσωπικά δεν το επιθυμώ. 

Από την άλλη, σε μία χώρα που η Χρυσή Αυγή βρίσκεται ήδη στο κοινοβούλιο και συμμετέχει στις νομοθετικές διαδικασίες και στην επίσημη διακυβέρνηση, είναι ακραία υποκριτικό να αποκλείεται μία αθλήτρια ακριβώς λόγω του ότι έχει τις συγκεκριμένες πεποιθήσεις.

Γιατί αν είναι να είμαστε ακριβοδίκαιοι και λογικοί, αυτό που θα έπρεπε να έχει γίνει ήδη σχετικά με το ζήτημα οποιασδήποτε παράταξης πρεσβεύει την χωριστικότητα και την βίαια ασχέτως ιδεολογικού περιτυλίγματος, είναι να έχει αποκλειστεί δια παντώς από οποιαδήποτε μορφή συμμετοχής στα κοινά, ακριβώς γιατί δεν ασπάζεται την ίδια την δημοκρατία που της επιτρέπει την συμμετοχή αυτή στα κοινά. Δεν μιλώ για βία, ούτε για αποκλεισμό, μιλώ για ορθή άσκηση του δικαιώματος της επιλογής. Προφανώς ως λαός, είμαστε αρκούντως ηλίθιοι -- σε ένα ικανοποιητικό ποσοστό -- ώστε να μην το καταλαβαίνουμε αυτό και φυσικά αρκούντως αδαείς, ώστε να αγνοούμε ότι μπορεί να γίνει απλά και αβίαστα δια της ψήφου μας. Τέλος πάντων. Όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν έγινε.

Συνεπώς, θα έπρεπε εμείς οι γελοίοι -- καθώς και όποιοι άλλοι γελοίοι έχουν νομιμοποιήσει τέτοιες δυσπλασίες που αποτελούν προσβολή στην ίδια την ολυμπιακή ιδέα -- να αποκλειστούμε συνολικά, ως Ελλάδα, μαζί με ποιός ξέρει πόσες άλλες χώρες που συντηρούν παρόμοια κόμματα στο κοινοβούλιό τους, από την συμμετοχή. Ωστόσο, μετά θα θελήσουμε να συζητήσουμε το κατά πόσο οι ολυμπιακοί έχουν σχέση με την ολυμπιακή ιδέα και θα καταλήξουμε ξεκάθαρα, ότι ολόκληρο το πράγμα είναι ένα φιάσκο και αντικατοπτρίζει τέλεια την κατάσταση του κόσμου μας τώρα.

Και γι'αυτό αναρωτιέμαι "γιατί τόσος ντόρος"; Ούτε η διοργάνωση αυτή έχει να κάνει τίποτα με το γενέθλιο ιδεώδες της, ούτε η Ελλάδα μοιάζει σε τίποτα με την χώρα την οποία απασχόλησε αυτό το ιδεώδες και φυσικά, ούτε τα κίνητρα των συμμετεχόντων μοιάζουν σε τίποτα με τα κίνητρα των προ αιώνων προκατόχων τους.

Η αποβολή της συγκεκριμένης κυρίας, κι αν την βρίσκω υποκριτική, δεν παύει να είναι αποτέλεσμα των επιλογών της ιδίας. Γιατί τόση ζοχάδα; Ή μήπως είχαμε την εντύπωση ότι ζούμε σε έναν ακριβοδίκαιο κόσμο που λειτουργεί ηθικά; Αν είναι δυνατόν.

Οι επιλογές οποιουδήποτε τύπου, έχουν πάντα το κόστος τους.


Thursday, 7 June 2012

"Διαίρει και Βασίλευε"





Όσο μαίνεται η διαφωνία για τον αν αυτό που έκανε ο Κασιδιάρης και η ιδεολογία της Χρυσής Αυγής είναι ορθά και αν ο Τσίπρας είναι ο Αντίχριστος... 


Παρατηρεί κανείς ότι ο διχασμός που καλλιεργείται μεταξύ δύο πόλων που εκφράζονται ως (κλισέ) δεξιά-αριστερά τείνει να γίνει πάρα, μα πάρα πολύ βαθύς; 


Παρατηρεί κανείς επίσης, ότι τέτοιου είδους διαφωνίες είναι που οδηγούν σε εμφύλιες συρράξεις; 


Παρατηρεί κανείς ότι ασχέτως ιδεολογικών πεποιθήσεων, αυτή την στιγμή ζούμε (και παλεύουμε) όλοι στο ίδιο γεωγραφικό, πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτισμικό περιβάλλον και ότι ΟΛΟΙ θέλουμε να το αλλάξουμε; 


Τέλος, παρατηρεί κανείς ότι μία εμφύλια σύρραξη πλήττει κυρίως αυτούς που αναμειγνύονται σε αυτή, έναντι αυτών που βρίσκονται εκτός και μπορούν να εκμεταλλευτούν το μένος ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ πλευρών, καθώς και την ίδια την συνθήκη προς όφελός τους;


(Αυτό το έργο, το έχουμε ξαναδεί... )



Wednesday, 30 May 2012

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι
Πρώτος Οίκος


Το παρακάτω κείμενο είναι δική μου μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face" του Dane Rudhyar. Με τον απίστευτο πλούτο που έχει κληροδοτήσει ο Dane Rudhyar στην ανθρωπότητα σε ότι αφορά, μεταξύ άλλων, και την αστρολογία, ήρθα σε επαφή κατόπιν υποδείξεως της πολύ καλής μου φίλης και εξαιρετικά προικισμένης, μεταξύ άλλων, αστρολόγου Σμάρως Σωτηράκη. Επειδή διαβάζοντας τα κείμενα του Dane Rudhyar ένιωσα ότι τα όσα μεταδίδουν θα έπρεπε να είναι διαθέσιμα και στους ανθρώπους που δεν διαβάζουν αγγλικά, αποφάσισα να μεταφράσω ότι μπορέσω. Ελπίζω να τα απολαύσετε όσο εγώ. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com



Ελέφαντας μπροστά στον Ήλιο, Μαριάννα Κατσουλίδη


Πως να Γίνετε ο Αληθινός Σας Εαυτός
Dane Rudhyar


Αναρωτηθήκατε ποτέ: Για ποιό λόγο είμαι εδώ; Τι υποτίθεται ότι πρέπει να είμαι σε αυτή τη ζωή;


Αν ναι, έχετε αρχίσει να ζείτε με έναν καινούριο τρόπο. Έχετε αρχίσει να αντλείτε, έστω και ανεπαίσθητα, από την δύναμη του αληθινού σας εαυτού. Είστε στην πορεία του να γίνετε αυτό που προορίζεστε να είστε. Είναι μακρύς ο δρόμος, δύσκολος. Σε αυτόν τον δρόμο προχωράτε πολύ σταδιακά, διστακτικά. Συνήθως υπάρχουν πολλές καθυστερήσεις. Αλλά είναι ο μόνος δρόμος που έχει αξία, που είναι πραγματικά «συναρπαστικός». Αυτός και μόνο δίνει νόημα στη ζωή, τη δική σας ζωή.


Πιστεύω βαθιά οτι η λειτουργία της αστρολογίας συνίσταται στο να βοήθησει άντρες και γυναίκες που έχουν αρχίσει να έχουν ερωτήματα σχετικά με το σκοπό και το νόημα της ζωής τους, στο να βρουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Η αστρολογία έχει να προσφέρει πολύ λίγα πραγματικής αξίας σε άτομα που δεν έχουν τέτοια ερωτήματα. Η αστρολογία για αυτούς δεν είναι παρά ένα παρεΐστικο παιχνίδι ή ένας τρόπος ικανοποίησης μιας λίγο πολύ στείρας περιέργειας για το τι "πρόκειται να έρθει", " τι πρόκειται να συμβεί". Πράγμα που είναι εντάξει για όσο πάει. Αλλά η αστρολογία αρχίζει να λειτουργεί πραγματικά και να φανερώνει την αξία της, όταν οι άνθρωποι δεν ρωτούν πια "τι θα μου συμβεί", αλλά τις εξής μακράν σημαντικότερες ερωτήσεις: Πως μπορώ να μάθω τι είμαι αληθινά; Πως μπορώ να επιλύσω το πρόβλημα το οποίο κουβαλάω μαζί μου σε οτιδήποτε μου συμβαίνει;


Το κάθε άτομο φέρνει σε κάθε πρόβλημα της ζωής του το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων: τον εαυτό του. Μπορεί να μαθαίνουμε από τους γονείς, τους δασκάλους, τους ιερείς ή τους επιστήμονες, πως να αντιμετωπίζουμε ευφυιώς την μία ή την άλλη κατάσταση, το ένα ή το άλλο πρόβλημα, πως να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με επίσημους και πατροπαράδοτους κανόνες συμπεριφοράς της οικογένειας μας, της κοινωνίας μας, των επιχειρήσεων μας, των οργανισμών μας. Μπορεί να μαθαίνουμε καλά αυτούς τους κανόνες, αλλά και πάλι να μετατρέπουμε κάθε καίρια ευκαιρία και αποφασιστική δοκιμασία της ζωής μας, σε τραγική αποτυχία ή σε μια τελείως κενή νοήματος, μέτρια «επιτυχία».


Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή ενώ μπορεί να έχουμε μάθει να επιλύουμε κάθε είδους εξωτερικό και κοινωνικό πρόβλημα, ποτέ δεν έχουμε δώσει ιδιαίτερη, ή έστω κάποια, σημασία, στο ένα πρόβλημα που αποτελεί τη βάση όλων: την ανακάλυψη του πραγματικού σκοπού και νοήματος της ζωής μας. Έχουμε μάθει να συναναστρεφόμαστε ανθώπους στο σπίτι, την δουλειά, σε εξόδους και να συνομιλούμε για κάθε συνηθισμένη κατάσταση. Δεν έχουμε θεωρήσει καθόλου σημαντικό το να μάθουμε να συναντιόμαστε με τον εαυτό μας κάθε πρωί που ξυπνάμε και να συνομιλούμε μαζί του, όταν κάποια καινούρια κατάσταση προκαλεί μέσα μας ένα είδος αντίδρασης που φαίνεται να συγκρούεται με την "χαϊδεμένη" ιδέα που έχουμε για εμάς και να την διαταράσσει . Ρωτήσαμε λοιπόν: Αλήθεια, τι είμαι; Γιατί δρω, αισθάνομαι ή αντιδρώ διαφορετικά από τους άλλους ανθρώπους, διαφορετικά από τον τρόπο που υποτίθεται ότι πρέπει να δρούμε ή να αντιδρούμε; Είμαι τόσο διαφορετικός στην ουσία; Είμαι μοναδικός; Και αν ναι, γιατί είμαι μοναδικός; Ποιός είναι ο σκοπός της διαφορετικότητας μου, ο αληθινός λόγος που νιώθω απομονωμένος και μόνος;


Κάνουμε συχνά αυτές τις ερωτήσεις, αλλά με τρόπο μάλλον αφηρημένο, σηκώνοντας τους ώμους μας και ξεχνώντας το ζήτημα επείδή δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος τρόπος να πάρουμε μια πειστική απάντηση από οποιονδήποτε. Σε μερικές περιπτώσεις, το σοκ του να βλέπουμε τον εαυτό μας να αντιδρά σε καταστάσεις της ζωής έξω από το συνηθισμένο, είναι τέτοιο, που μας κρατά διαρκώς σε ανησυχία. Καταλήγουμε να σκεφτόμαστε οτι κάτι δεν πάει κάλα με εμάς, οτι δεν είμαστε φυσιολογικοί, οτι είμαστε νευρωτικοί ή απλώς "κακοί". Και διαμορφώνουμε μια καταπιεστική αίσθηση ενοχής ή κατωτερότητας.


Επιτρέπουμε τη διαμόρφωση αυτών των αρνητικών συναισθημάτων και πιθανώς σύντομα, μπορεί και να οδηγήσουμε τον εαυτό μας σε θλιβερή κατάσταση. Τότε, το κάθε τι που μας συμβαίνει καθημερινά φαίνεται να πηγαίνει στραβά, ακόμη και αν ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές επιτυχίας, ευτυχίας και εξέλιξης. Ίσως νίωθουμε τόσο αναστατωμένοι που αποφασίζουμε να μάθουμε μια καινούρια τεχνική, να αλλάξουμε σπίτι, γνωριμίες, επάγγελμα. Κι όμως τα πράγματα συνεχίζουν να πηγαίνουν στραβά και πιθανώς από το κακό στο χειρότερο. Τι συμβαίνει; Θα έχουμε «καλύτερη τύχη» αν ρωτήσουμε τους αστρολόγους ποιό θα είναι το αποτέλεσμα της μιας ή της άλλης καινούριας κίνησης ή σχεδίου ώστε να ενεργήσουμε "την σωστή στιγμή" και να στοιχηματίσουμε στο σωστό άλογο, που λέει ο λόγος;


Με αυτού του είδους τη βοήθεια, μπορεί να αποφύγουμε μερικά σημαντικά λάθη ή καταστροφές. Αλλά αυτού του είδους η βοήθεια, στις περισσότερες περιπτώσεις, βοηθά μόνο στην επίλυση εξωτερικών προβλημάτων. Τίποτε δεν πρόκειται να λειτουργεί σωστά όσο το πρόβλημα πίσω από το κάθε πρόβλημα παραμένει άλυτο, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό: Γιατί είμαι διαφορετικός από τους άλλους; Τι είμαι αληθινά; Σήμερα, είναι ουσιώδες το κάθε άτομο να βρει σημαίνουσες, πειστικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Απαντήσεις που θα τον μεταμορφώσουν, που θα αλλάξουν την στάση του απέναντι στον αληθινό του εαυτό και τον βασικο σκοπό της ύπαρξης του εδώ, στην Γη, τώρα και στην παρούσα κοινωνία μας.


Αρχικά πρέπει να είναι πρόθυμος και έτοιμος να θέσει αυτά τα ερωτήματα, να αντιλαμβάνεται ότι έχει σημασία να τεθούν. Το επόμενο πρόβλημα είναι: Ποιός θα δώσει τις πειστικές απαντήσεις;


Ο Ιησούς, είπε στα Ευαγγέλια: Ζήτησε και θα λάβεις. Πολλοί μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι μας έχουν πει οτι όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, έρχεται ο δάσκαλος. Έχει επίσης ειπωθεί οτι η ζωή στο σύνολο της μπορεί να γίνει "δάσκαλός" μας. Οτι κάθε φίλος ή συνεργάτης μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα και ακόμη και οι εχθροί μας, μπορούν να μας δώσουν την απάντηση στο μεγάλο πρόβλημα του "γιατί" της ύπαρξης μας. Με άλλα λόγια, μπορούμε να δούμε τον εαυτό μας στα μάτια τους, στις απαντήσεις που μας δίνουν, κάθε φορά που θέλουμε αληθινά να "δούμε" τον εαυτό μας όπως είναι. Μπορούμε να καταλάβουμε τις «διαφορές» μας, και ίσως την σχετική "μοναδικότητά" του χαρακτήρα και του πεπρωμένου μας, αν είμαστε αρκετά αντικειμενικοί ώστε βρούμε στις αντιδράσεις φίλων και εχθρών καθρέφτες που θα μας φανερώσουν, ευθέως ή δι' αντιπαράθεσης, τον διαφορετικό και μοναδικό εαυτό μας.


Είναι ωστόσο πάρα πολύ δύσκολο να είμαστε αρκετά αντικειμενικοί για να το κάνουμε. Χρειαζόμαστε, ή νομίζουμε συνήθως οτι χρειαζόμαστε, ένα «κλειδί» για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε αυτό που απεικονίζεται στις πράξεις, ή μέσω των πράξεων, των άλλων ως ο εαυτός μας. Επιπλέον, ακόμη κι αν καταλάβουμε πως διαφέρουμε από τους άλλους, και ίσως να διαφέρουμε με τρόπο ιδιαίτερα απογοητευτικό, σύνθετο ή αναπάντεχο, αυτό δεν είναι αρκετό. Πρέπει με κάποιον τρόπο να γνωρίσουμε γιατί ξεχωρίζουμε από τον κανόνα, γιατί είμαστε ασυνήθιστοι, ίσως και στο βαθμό της νευρώσεως. Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Αν δεν υπήρχε νόημα, σκοπός, τότε το μόνο δέον θα ήταν να γίνουμε φυσιολογικοί, μέτριοι ή τουλάχιστον βολικά "προσαρμοσμένοι", παρά το τίμημα για την περηφάνεια , τις ελπίδες, τα νεανικά ιδανικά μας για μοναδικά κατορθώματα.


Οι σύγχρονοι ψυχολόγοι και ψυχίατροι συχνά θεωρούν την «προσαρμογή» στόχο των θεραπειών τους. Σε πολλές ακραίες περιπτώσεις, πιθανόν να μην υπάρχει δυνατότητα κάποιου άλλου στόχου επειδή η διανοητική και νευροψυχολογική κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί πέρα από την δυνατότητα δημιουργικής ή μεταμορφωτικής αλλαγής. Παρ’όλα αυτά, κάθε πρόκληση (διανοητική ή σωματική) αποτελεί ένδειξη μιας ευκαιρίας για αλλαγή και αυτο-ανακάλυψη.


Ουσιαστικά υπάρχουν αρρώστειες και προκλήσεις επειδή οι άνθρωποι που τις βιώνουν έχουν αρνηθεί επί μακρόν να ρωτήσουν για τον χαρακτήρα και τον σκοπό του αληθινού τους εαυτού. Αποφεύγουν να κάνουν τέτοιες αμήχανες ερωτήσεις. Και τότε τα προβλήματα που προκαλούν οι ίδιοι σε οτιδήποτε συναντούν μπροστά τους γίνονται πολύ πιο σοβαρά, πολύ πιο δύσκολα στην επίλυσή τους. Αναμειγνύονται οι ίδιοι περισσότερο στις αποτυχίες ή τις "κακοτυχίες" τους, απεχθάνοται όλο και περισσότερο το ότι «όλα σε μένα συμβαίνουν»! Αυτά συσσωρεύονται και οδηγούν σε μια βίαιη κρίση.


Επαναλαμβάνω, κάθε κρίση είναι ευκαιρία. Αλλά πολύ λίγα άτομα μπορούν να την δουν έτσι όσο κρατά! Ποιός μπορεί να τους ανοίξει τα μάτια; Ποιός μπορεί να τους βοηθήσει να συναντήθουν με τον αληθινό τους εαυτό και να συλλάβουν το νόημα και τον σκοπό των "διαφορών" τους, τις περίεργες αντιδράσεις τους στα πράγματα της ζωής, τις ελπίδες και τα ιδανικά τους που μπορούν να να μοιραστούν με τόσους λίγους;


Η αστρολογία προσφέρει τέτοιου είδους βοήθεια, άλλα μόνο αν χρησιμοποιείται από έναν αστρολόγο που είναι και ένθερμος μελετητής της ανθρώπινης φύσης και της ψυχολογίας και άνθρωπος με πνευματικό όραμα και κατανόηση μαζί με συμπόνια. Πρόκειται για σπάνιες δεξιότητες αλλά προφανώς είναι απαραίτητες, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, εξαιτίας ακριβώς του είδους της βοήθειας που απαιτείται. Αυτό που είναι απαραίτητο είναι πράγματι, πνευματική βοήθεια και πάντα, λίγο πολύ, ένα είδος θεραπείας νού και ψυχής. Πρόκειται για το είδος της βοήθειας που θα μπορούσε να αναμένεται από έναν θρησκευόμενο άνθρωπο για να βοηθήσει ένα άτομο να μεταμορφωθεί από μια νέα αποκάλυψη του είδους και του σκοπού του μοναδικού του εαυτού και της αληθινής ατομικότητας του.


Πως μπορεί η αστρολογία να βοηθήσει άντρες και γυναίκες να αξιωθούν μια τέτοια αποκάλυψη; Δεν είναι δυνατό να γίνει λαμβάνοντας υπόψη οποιονδήποτε μεμονωμένο παράγοντα του γενεθλίου χάρτη ενός ατόμου κατ’αποκλειστικότητα και εξαιρώντας άλλους, γιατί όλοι οι πλανήτες, οι σύνοδοι, οι δεσμοί, τα μέρη, οι προόδοι, οι διελεύσεις, πρέπει κάπως να συνάδουν στην καθολική απάντηση στο ένα πρόβλημα των προβλημάτων. Πάρ'αυτα, στο γενέθλιο χάρτη που έχει υπολογιστεί για την ακριβή ώρα και τόπο της πρώτης πνοής, υπάρχει ένα τμήμα στο οποίο θα έπρεπε να επικεντρωθεί η προσοχή για τη επίλυση αυτού του προβλήματος. Το τμήμα αυτό του χάρτη είναι ο πρώτος οίκος και η ακριβής γωνία ανατολής, ο ωροσκόπος.




To Νόημα του Ωροσκόπου


Ο ωροσκόπος είναι το ανατολικό σημείο του ορίζοντα σε κάθε συνηθισμένο αστρολογικό χάρτη. Επειδή ο Ήλιος ανατέλλει στην ανατολή, βρίσκεται στον ωροσκόπο την αυγή. Έτσι, ο ωροσκόπος συμβολίζει την ανατολή, την έναρξη κάθε νέου κύκλου ζωής. Στην αστρολογία είναι το σημείο στο οποίο μια νέα παρόρμηση για ζωή παίρνει εξωτερική και συμπαγή μορφή στην γη. Για αυτό το λόγο, σε αυτό το σημείο μπορεί να βρεθεί αυτή η παρόρμηση στον αρχικό, αγνό της χαρακτήρα, πριν χρωματιστεί ή τροποποιηθεί από την πάλη για σαφή εξωτερίκευση του εαυτού της εν μέσω των γήινων σνθηκών και συχνά ενάντια στην αντίδραση του παρελθόντος, που πάντα αναζητά να μετριάσει την κάθε νέα δημιουργική παρόρμηση.


Αν ένα άτομο αναζητά την φύση του βασικού τύπου ενέργειας που μπορεί, και θα έπρεπε, να χρησιμοποιήσει στη ζωή και δράση του, τότε θα έπρεπε να ψάξει την απάντηση στον Ήλιο του γενέθλιου χάρτη του. Αλλά, άλλο η ενέργεια και άλλο τι την κάνουμε, ή τι θα έπρεπε να την κάνουμε. Έχει αξία να γνωρίζουμε ότι κάποιος έχει την δύναμη να οδηγήσει άλλους, ότι κάποιος έχει απίστευτη συναισθηματική ενέργεια ή εξαιρετική διανόηση, ή ότι κάποιος έχει την τάση να βιάζεται ή να θυμώνει. Αλλά αυτό που έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία σήμερα, σε αυτή την εποχή της ευκόλα αποκτώμενης ψυχολογικής γνώσης, είναι να γνωρίζουμε για ποιο πράγμα θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις δυνάμεις. Είναι για να λύσουμε πολλά προβλήματα που εμφανίζονται διαρκώς σήμερα σχετικά με το τι να κάνουμε με αυτό που έχουμε.


Οι λύσεις αυτών των προβλημάτων πρέπει να εντοπιστούν στους γενέθλιους οίκους του αστρολογικού χάρτη και τις θέσεις των πλανητών, των δεσμών κ.ο.κ. σε αυτούς τους οίκους. Οι οίκοι στους οποίους αναφέρομαι δεν είναι οι αποκαλούμενοι "ηλιακοί οίκοι" οι οποίοι έχουν να κάνουν μόνο με τις αποστάσεις μεταξύ των πλανητών και του Ηλίου. Είναι πραγματικές τομές στον χώρο μέσα στον οποίο ζει και δρα ένα άτομο, εδώ στην γη. Αυτός ο «ζωτικός χώρος» καθορίζεται αστρολογικά από τον γενέθλιο ορίζοντα και μεσημβρινό. Τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να υπολογιστούν παρά μόνο αν κάποιος γνωρίζει την στιγμή της πρώτης πνοής. Λέω της πρώτης πνοής, γιατί αυτή είναι η πρώτη στιγμή ανεξάρτητης ύπαρξης ως μια "εγώ ειμί", ως ένας εαυτός ο οποίος πρέπει σταδιακά να ανακαλύψει ο ίδιος (ακόμη και με την βοήθεια άλλων) τις δικές του λύσεις στα προβλήματα της ύπαρξης του.


Στον τομέα της αστρολογίας που αποκαλείται «Ωριαία Αστρολογία», ο ωροσκόπος του ωριαίου χάρτη λέγεται ότι συμβολίζει "την ατομικότητα του εξεταζόμενου θέματος". Καθορίζει το πρόβλημα περί ου η ερώτηση, με τον τρόπο που το βλέπει και μπορεί να το διαμορφώσει το άτομο που θέτει το ερώτημα.


Θα πρέπε να είναι ξεκάθαρο ότι η γέννηση στον κόσμο, ως ένα άτομο με ανεξάρτητη ύπαρξη, αποτελεί την προέλευση όλων των επακόλουθων προβλημάτων! Δεν υπάρχουν λοιπόν βασικότερες ερωτήσεις από τις παρακάτω: Πως να λύσω το πρόβλημα της ύπαρξης μου ως ανεξάρτητου και μοναδικου "εγώ"; Γιατί υπάρχω εν όλοις; Πρέπει αρχικά να δούμε τον ωροσκόπο και το σύνολο του πρώτου οίκου (και τα περιεχόμενά του) για βασικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα.


Όλα όσα σας διαφοροποιούν από άλλα άτομα πηγάζουν, αστρολογικά μιλώντας, από τον αληθινό γενέθλιο ωροσκόπο σας.  Εκεί βρίσκετε την δήλωση της μοναδικότητας της ύπαρξης σας, το ουσιώδες πρόβλημα του γεγονότος της ύπαξης σας ως ανεξάρτητο εγώ, διαφορετικό από τα άλλα εγώ. Εκεί βρίσκεται επίσης και η λύση αυτού του βασικού προβλήματος! Η αστρολογία στην πραγματικότητα μας δείχνει περισσότερο λύσεις παρά προβληματα. Ο αστρολογικός σας χάρτης είναι η "συνταγή του Θεού" για την επίλυση των προβλημάτων σας. Είναι η συνταγή του Μέγα Θεραπευτή. Μελετώντας την λύση, μπορούμε να δούμε ποιο είναι το πρόβλημα. Αλλά οποιαδήποτε θετική χρήση της αστρολογίας τονίζει πολύ περισσότερο τις λύσεις από οτι τα προβλήματα. Αυτό θέλετε να μάθετε στο κάτω κάτω της γραφής! Θέλετε να συνειδητοποιήσετε την αληθινή φύση των προβλημάτων σας μόνο στο βαθμό που η αυτή η συνειδητοποίηση θα οδηγήσει στην γνώση του πως μπορούν να επιλυθουν.


Έτσι, το ζώδιο του ωροσκόπου και (αν μπορείτε να είστε βέβαιοι για την ακρίβεια τους) οι μοίρες αυτού του ζωδίου είναι τα πρώτα πράγματα προς μελέτη. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν δώδεκα πλέον χαρακτηριστικοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να βεβαιώσετε κατηγορηματικά την «διαφορετικότητά» σας από τους άλλους. Ωστόσο, στον ορισμό του νοήματος των δώδεκα πιθανών ζωδίων του ωροσκόπου, πρέπει να υιοθετήσετε μια κάπως διαφορετική προσέγγιση από οτι όταν αναλογίζεστε αυτά τα ζώδια σε σχέση με τη θέση του γενέθλιου Ήλιου ή των πλανητών. Ας τονίσω και πάλι το γεγονός ότι οι πλανήτες έχουν να κάνουν με την ενέργεια, με τα διαφορετικά είδη ενέργειας που είναι απαραίτητα για την δράση ενός ζώντος ατόμου.


Ο Ωροσκόπος (και εν γένει όλοι οι οίκοι) αναφέρονται όχι τόσο στην φύση των ενεργειών όσο στον τρόπο με τον οποίο τις χρησιμοποιείτε και κάνοντάς το, αντλείτε εμπειρία. Ένας γενέθλιος οίκος είναι ένας "τομέας εμπειρίας". Καθώς βιώνετε την ζωή, σταδιακά φτάνετε στην κατανόηση του εαυτού σας. Γνωρίζετε το εαυτό σας μέσα από τα δώδεκα πρωταρχικά είδη εμπειρίας που αντιπροσωπεύονται από τους γενέθλιους οίκους. Στον πρώτο οίκο, θα έπρεπε να βιώσετε τον εαυτό σας σαν εγώ, ένα σχετικά μοναδικό και διαφορετικό είδος εαυτού.




Ο Ανατέλλων και ο Κυβερνήτης Πλανήτης


Ο Άρης στον πρώτο οίκο τονίζει την ανάγκη για δυναμική δράση σαν μέσο εμπειρίας του αληθινού εαυτού. Ένας πλανήτης στον πρώτο οίκο, υποδεικνύει το είδος ενέργειας το οποίο είναι προτιμώτερο να χρησιμοποιηθεί στην ανακάλυψη και εξωτερίκευση του ατομικού εαυτού. Το μόνο σημείο που πρέπει να θυμάστε ωστόσο, είναι ότι ένας ανατέλλων πλανήτης μπορεί επίσης να υποδεικνύει μια τάση να γίνεται κατάχρηση μιας τέτοιας ενέργειας, να χρησιμοποιείται αποκλείοντας όλες τις άλλες. Αν συμβαίνει αυτό, οδηγεί σε ένα υπερτραφές εγώ και στην υπερβολική επένδυση σας σε ότι σας διαφοροποιεί από τους άλλους.


Για παράδειγμα, αν έχετε ένα πλανήτη να ανατέλει στον πρώτο γενέθλιο οίκο σας, χρησιμοποιείστε τον για ότι έχει σημασία για εσάς, αλλά μη τον καταχραστείτε. Μη ταυτιστείτε τελείως μαζί του ως εγώ. Αν υπάρχουν δύο ή περισσότεροι ανατέλλοντες πλανήτες, το πρόβλημα είναι πως να μην "τμηθείτε" στην προσπάθεια σας να ταυτίσετε την προσωπικότητα σας εν μέρει με τον έναν και εν μέρει με τον άλλον. Σας υποδεικνύεται προς επίλυση ένα πρόβλημα προσωπικής ενοποίησης. Είναι ευκολότερο βέβαια αν δύο πλανήτες σας ωθούν προς την ίδια κατεύθυνση. Αλλά ένα άτομο με τον Κρόνο και τον Ποσειδώνα στον πρώτο οίκο, πρέπει να προσέχει μήπως αποδομηθεί από αντίθετες τάσεις στην ζωή του εγώ του.


Αν δεν υπάρχει πλανήτης στον Πρώτο Οίκο, όλη η έμφαση δίνεται στον ωροσκόπο. Πρέπει να αναλογιστούμε όχι μονο τα χαρακτηριστικά του ανατέλλοντος ζωδίου αλλά και εκείνα του πλανήτη ο οποίος "κυβερνά" το ζώδιο. Περί ποιού πλανήτη πρόκειται, που τοποθετείται στον γενέθλιο χάρτη, τι όψεις σχηματίζει με άλλους πλανήτης και τι θέση κατέχει δομικά μέσα στο συνολικό "πλανητικό μοτίβο" (αν είναι, για παράδειγμα, μονήρης [singleton]).


Ο πλανήτης που «κυβερνά» το ζώδιο του ωροσκόπου είναι θεωρητικά πάντα ο «κυβερνών πλανήτης» του χάρτη. Ωστόσο, αν βρίσκεται στον πρώτο οίκο ένας ιδιαίτερα τονισμένος πλανήτης, αυτός γίνεται, ως έχουν τα πράγματα, ένας πάρα πολύ σημαντικός "πρωθυπουργός" του θεωρητικού "κυβερνήτη". Ο κυβερνήτης είναι υπεύθυνος για την συνοχή του πεδίου του εγώ. Ο πρωθυπουργός κάνει την πιο αποτελεσματική εξωτερική δουλειά!


Κλείνοντας αυτή την σύντομη μελέτη, θα έπρεπε να πω, ότι σύμφωνα με αυτή την οπτική γωνία, η ιδέα ότι ο Ήλιος αντιπροσωπεύει την πραγματική και μόνιμη "ατομικότητα" ενός ατόμου και ο ωροσκόπος την προσωρινή και φευγαλέα «προσωπικότητα», δεν ισχύει, τουλάχιστον όχι με την έννοια που γίνεται συνήθως αντιληπτή.


Ο ωροσκόπος αλλάζει θέση ραγδαία και έτσι επηρεάζεται απο το γεωγραφικό μήκος του τόπου γέννησης. Αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο άτομο, σε μια συγκεκριμένη κατάσταση και σε όλα όσο κάνουν αυτό το άτομο πιο "συγκεκριμένο", πιο διαμορφωμένο και ακριβές ως προς το τι είναι. Όπως το βλέπω, το πνεύμα εργάζεται μέσω συγκεκριμένων ανθρώπων και συνθηκών, μέσω της μοναδικότητας και της καινοτομίας τους. Το ένα χρέος μιας πραγματικά πνευματικής ζωής για ένα συγκεκριμένο άνθρωπο, είναι η υλοποίηση του συγκεκριμένου έργου για το οποίο έχει γεννηθεί σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και τοποθεσία στη γη.


Το να είναι κανείς «πνευματικός» σημαίνει να είναι σε θέση σαν άτομο να εστιάζει ξεκάθαρα και με σαφήνεια στο πνεύμα, εντός και μέσω του εαυτού του. Ο εντός Θεός είναι προς εξωτερίκευση, αποκάλυψη και πραγμάτωση. Κάθε νεογέννητο πρέπει να το κάνει εν τέλει και σταδιακά. Κάθε νεογέννητο έχει μια συγκεκριμένη λειτουργία ή έργο να επιτελέσει, για το οποίο γεννήθηκε. Είναι η εστίαση της "ατομικότητάς" του εδώ και τώρα. Αυτής που θέλει να τον κάνει μια ανθρώπινη ύπαρξη στραμμένη στο πνεύμα, δημιουργική και πραγματικά ανεξάρτητη.


Αυτή η ατομικότητα δεν είναι ο Ήλιος. Ο Ήλιος είναι η απαραίτητη και διαθέσιμη στο άτομο δύναμη, ώστε να είναι σε θέση να επιτελέσει την μοναδική του λειτουργία. Ο Ήλιος και οι πλανήτες αντιπροσωπεύουν την δύναμη και την ενέργεια που είναι απαραίτητη για δράση. Την δύναμη που βρίσκεται εντός της εν δυνάμει ατομικότητας, του νεογέννητου. Η δύναμη βρίσκεται εκεί ώστε να γίνει το νεογέννητο ο αληθινός του εαυτός, ο μοναδικός του εαυτός. Αλλά δεν χρειάζεται να την χρησιμοποιήσει! Μπορεί να αρνηθεί να την χρησιμοποιήσει. Να αρνηθεί να αναλάβει την ευθύνη του να γίνει άτομο. Μπορεί να ακολουθήσει «τον εύκολο δρόμο». Τον δρόμο του μέσου ανθρώπου, του ανθρώπου που δεν διαφέρει από τους άλλους, του οποίου ο αληθινός εαυτός δεν ξεχωρίζει, έναν όντως ευκολότερο δρόμο!


Κανένας αστρολόγος δεν μπορεί να πει κατηγορηματικά και χωρίς πιθανότητα αποτυχίας αν ένας άνθρωπος θα ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο. Η απόφαση εξαρτάται κυρίως από το ίδιο το άτομο. Ορίστε η ιερή του ελευθερία. Αν επιλέξει να αρνηθεί την εξατομίκευση, με μυριάδες μικρές αποφάσεις που αθροίζονται σε μία μεγάλη απόφαση, τότε οι ενδείξεις οι οποίες προκύπτουν από την μελέτη του ωροσκόπου του γενεθλίου χάρτη του, συνήθως δεν θα λειτουργούν ή θα λειτουργούν με αρνητικό τρόπο. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν θα λειτουργήσουν.


Όσο περισσότερο λειτουργούν με θετικό ή καθορισμένο τρόπο, τόσο περισσότερο το άτομο θα βιώνει τον εαυτό του και πιθανώς θα φανερώνει τον εαυτό του στους άλλους (με εξαίρεση κάποιο πολύ σοβαρό εμπόδιο του εβδόμου οίκου) ως άτομο.


Ο κίνδυνος της υπερεξατομίκευσης βρίσκεται στην τάση πολλών ατόμων να τονίζουν τις "διαφορές" ενώ αυτό που θα έπρεπε να τονίζεται είναι η "διακριτότητα". Αυτό που έχει σημασία δεν είναι η καθ’εαυτόν διαφορετικότητα από τους άλλους, γιατί αυτή μπορεί να οδηγήσει σε ένα αίσθημα χωριστικότητας, απομόνωσης και πλήρους εγωκεντρικότητας. Αυτό που έχει σημασία, πνευματικά, είναι να είναι κανείς διακριτά, ακριβώς και με ξεκάθαρα εστιασμένο τρόπο, αυτό που ουσιαστικά είναι. Να είναι ο αληθινός του εαυτός.


Πρώτη Δημοσίευση, 1952.
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2007, Michael R. Meyer. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.
Πνευματική Ιδιοκτησία Ελληνικών Μεταφράσεων © 2007, Ελίνα Τσαβδάρη. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.



Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο κείμενο στο

Sunday, 27 May 2012

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι
Δεύτερος Οίκος


Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων του Dane Rudhyar "Problems We All Face". Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com



The Newborn, Constantin Brancusi


Πώς Nα Xρησιμοποιήσετε Aυτό Που Σας Ανήκει
Dane Rudhyar

Σήμερα, όταν αναφέρεται κάποιος σε «αυτά που του ανήκουν», οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται αμέσως τα χρήματα που έχουν στην τράπεζα, το σπίτι και τα πολλά γκάτζετ που τους ανήκουν, το μέγεθος της γκαρνταρόμπας τους, τον κατασκευαστή του αυτοκινήτου τους και όλα όσα συνοδεύουν αυτά τα πολύ στερεά και απτά πράγματα. Αυτά είναι υλικά αποκτήματα, δεν είναι όμως το μόνο είδος αποκτημάτων. Πρέπει να διευρύνουμε την έννοια της λέξης ώστε να καλύψει και όλα όσα το ατομικό «εγώ» μπορεί να χρησιμοποιήσει ως δικά του και χρησιμοποιώντας τα να είναι σε θέση να επιδείξει (να καταστήσει πραγματικό, οριστικό και ορατό) το τι είναι.


Κανείς δεν μπορεί να πει «εγώ είμαι» εκτός αν έχει γλώσσα και λάρυγγα για να το πει. Κανείς δεν μπορεί να είναι άτομο, εδώ, στη γη, χωρίς σώμα από σάρκα, οστά και νεύρα. Ωστόσο, σήμερα υπάρχουν πολλοί που σκέφτονται ότι το σώμα είναι το άτομο, ότι από το σώμα αναπτύσσονται με κάποιο τρόπο μια ψυχή και ένας νους, ότι κάτι συμβαίνει σταδιακά στο σώμα κατά την παιδική ηλικία από το οποίο αναδύεται η αίσθηση της ύπαρξης ως «εγώ». Αν διατηρηθεί αυτή η άποψη, μπορεί να φανεί λογικός ο ισχυρισμός ότι ο πρώτος οίκος του γενέθλιου χάρτη αναφέρεται στο σώμα, γιατί τότε το σώμα γίνεται αντιληπτό ως η αρχή του παντός. Αλλά, στην προκειμένη περίπτωση, θα έπρεπε να γίνει αντιληπτό ότι το σώμα δεν ξεκινά με την γέννηση. Η απαρχή του σώματος είναι η πράξη της σύλληψης, η γονιμοποίηση του θηλυκού ωαρίου από το αρσενικό κύτταρο.


Αν το σώμα είναι αυτό που έρχεται πρώτο στην αστρολογία, τότε ο αστρολόγος θα έπρεπε να δημιουργεί χάρτες για την στιγμή της γονιμοποίησης. Αλλά στην πραγματικότητα, κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια ωρών ή λεπτών την ώρα που συμβαίνει αυτό μέσα στο σώμα της μητέρας, ακόμη και στις πλέον ευνοϊκές συνθήκες. Έτσι, η αρχή του σώματος είναι μία λίγα υποσχόμενη αρχή για αστρολογική γνώση.


Ωστόσο η αστρολογία έχει δημιουργηθεί και εξασκηθεί κυρίως από ανθρώπους που πίστευαν ότι μια πνευματική αρχή ή οντότητα, που θα μπορούσε να ονομαστεί "ψυχή", εγώ, "μονάδα" ή όπως αλλιώς επιθυμούμε, εισέρχεται ή συνδέεται οριστικά με το σώμα την στιγμή της πρώτης πνοής. Αυτή η οντότητα-ψυχή έρχεται σε αυτή την σφαίρα ζωής στη γη, για κάποιο βασικό σκοπό. Χρειάζεται έναν ζώντα οργανισμό, ένα ανθρώπινο σώμα για να τον πετύχει. Πρέπει να εξωτερικοποιήσει τον εαυτό της εντός και δια μέσου ενός είδους σώματος. Πρέπει να «ενσαρκωθεί» σταδιακά και πάντα πληρέστερη των ατομικών της χαρακτηριστικών. Πρέπει να αποδεσμεύσει από αυτό το σώμα, ενέργειες και δυνάμεις που απαιτούνται για να ολοκληρώσει το σκοπό της ψυχής.


Έτσι, για σας, ως εξατομικευμένες οντότητες ψυχής, το σώμα αποτελεί το πρώτη και βασικό απόκτημα. Δεν θα μπορούσατε να είστε, ως δρώντας άνθρωπος και με υλική υπόσταση και να διακηρύττετε «εγώ είμαι», απουσία κατοχής ενός σώματος. Υπάρχει μία μερίδα γήινης ύλης που είναι δική σας. Είναι το σώμα σας. Αν αυτό καταστραφεί (ή καταληφθεί, όπως μπορεί να γίνει σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις), τότε παύετε να υπάρχετε ως εξατομικευμένο άτομο, ακόμη και αν είναι δυνατό να ειπωθεί ότι παραμένετε ως «πνεύμα», ψυχή ή αφηρημένο «εγώ» στερημένο φυσικής υπόστασης.


Το πρώτο είδος κατοχής που βιώνετε είναι λοιπόν, η κατοχή του σώματος σας και όλων των (εν δυνάμει ή υπαρκτών) ενεργειών του. Ωστόσο, αυτό το σώμα δεν προέρχεται από το τίποτα. Είναι συνδυασμός δύο προγονικών γραμμών, πατρικής και μητρικής. Είναι το αποτέλεσμα μιας ανάμειξης προγονικών τάσεων ή, όπως θα το έθεταν σήμερα οι επιστήμονες, «γονιδίων». Όλα αυτά τα πράγματα είναι η κληρονομιά σας από το παρελθόν. Το παρελθόν της οικογένειας σας, της φυλής σας, του ανθρωπίνου είδους στο σύνολο του.


Σε αυτό το μείγμα, την σύνθεση που κληροδοτείται από πολλά στοιχεία του παρελθόντος, έρχεστε εσείς. Εσείς είστε ο νέος παράγοντας, ο, τουλάχιστον εν δυνάμει, μεταμορφωτικός παράγοντας. Πρέπει να δημιουργήσετε κάτι καινούριο από όλα τα παρελθόντα πράγματα, αν θέλετε να είστε πραγματικά ο εαυτός σας ως διακριτό άτομο με επίγνωση ενός συγκεκριμένου έργου ή δουλειάς στη ζωή. Αυτή η κληρονομία από το παρελθόν έγινε δική σας τη στιγμή της πρώτης πνοής. Πρέπει να την χρησιμοποιήσετε.


Καθώς μεγαλώνουμε, μέσα από την παιδική ηλικία, την εφηβεία, την πρώτη ωριμότητα, συνεχώς συσσωρεύουμε περισσότερα αποκτήματα. Το σώμα μας γίνεται μεγαλύτερο και βαρύτερο καθώς αφομοιώνουμε τροφή. Και υπάρχουν πολλά είδη τροφής! Υπάρχει η φυσική τροφή που τρώμε. Υπάρχει επίσης η διανοητική τροφή (μάθηση) που αποθηκεύουμε, θυμόμαστε, ως γεγονότα και ιδέες. Η υποβολή στην διαδικασία της εκπαίδευσης είναι η συσσώρευση (και, κανείς ελπίζει, η αφομοίωση) της διανοητικής τροφής, η οποία κάνει το μυαλό σας να αναπτύσσεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Τον τρόπο της εθνικής σας παράδοσης, του πολιτισμού σας, της θρησκευτικής σας κληρονομιάς.


Κατά την πάροδο των χρόνων, αναπτύσσετε και κάτι άλλο μέγιστης σημασίας: ένα αίσθημα αξιών. Αισθάνεστε ότι ορισμένα πράγματα είναι καλά, αξιόλογα, ελκυστικά. Άλλα είναι κακά, ανάξια ή καταστροφικά. Αυτή η αίσθηση αξιών αποτελεί επίσης, αρχικά, κάτι που σας κληροδοτεί η οικογένεια σας και η κοινωνία σας. Αλλά σταδιακά μπορεί να μεταμορφώσετε αυτή την κληροδοτημένη αίσθηση αξιών και να καθιερώσετε τις δικές σας αξίες. Καταλήγετε να θεωρείτε πολύτιμο ένα πράγμα ή μια ιδέα που έχει αποδειχτεί αξιόλογη για σας, σαν άτομο.


Έτσι, παροδικά, έχετε επίσης πρότυπα αξιών τα οποία είναι διακριτά δικά σας και τα οποία ίσως σας ξεχωρίζουν από την οικογένεια σας, την τάξη σας, τον λαό σας. Μπορεί να βαριέστε παντελώς ή να βρίσκεται απωθητικό το μπέιζμπολ ή την τηλεόραση και να λατρεύετε να περνάτε ατελείωτες ώρες ζωγραφίζοντας αντισυμβατικές εικόνες. Αυτό, ως ένα βαθμό, σας καθιερώνει ως «άτομο». Οι άνθρωποι μπορεί να σκέφτονται ότι είστε φρικιό. Κάποιοι ίσως σας θεωρήσουν μια μεγαλοφυΐα εν τη γενέσει. Αλλά αν δεν φοβάστε να ορθώσετε το παράστημα σας για κάθε πράγμα και ιδέα που είναι πολύτιμο για σας, τότε καταλήγετε να θεωρείτε την συνειδητή και προμελετημένη χρήση οποιουδήποτε πράγματος σας ανήκει σαν ατομική σας ευθύνη.


Ας μη ξεχνιόμαστε, αυτό θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει την χρήση του σώματός σας και όλων των συνειδητά κατευθυνόμενων ενεργειών του. Την χρήση του μυαλού σας. Και, καθώς μεγαλώνετε και καθιερώνεστε στην κοινωνία και σε κάποια επιχείρηση ή επάγγελμα, την χρήση των χρημάτων που κερδίζετε, του πλούτου που συσσωρεύετε, των πραγμάτων που παράγετε. Όλα όσα σας ανήκουν είτε μέσω της γέννησης σας σε ένα σώμα, είτε μέσω της εκπαίδευσης ή μέσω της δικής σας εργασίας, είναι προς χρήση σας. Το πρόβλημα είναι πως να τα χρησιμοποιήσετε και γιατί. Το πρόβλημα υπάρχει για να το λύσετε με τον δικό σας ατομικό τρόπο και την δική σας ατομική πρωτοβουλία.


Τον προηγούμενο μήνα υπέδειξα ότι η μελέτη του ωροσκόπου και του πρώτου οίκου του γενέθλιου χάρτη σας, μπορεί να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε τι είναι ο πραγματικός σας εαυτός. Οι πλανήτες που ανατέλλουν στον πρώτο οίκο και ο «κυβερνών πλανήτης» (κυβερνήτης του ωροσκόπου) προτείνουν, επιπλέον, τι είδους δραστηριότητα ή ποιος τρόπος δράσης, θα σας δώσει την δυνατότητα να εκφράσετε προς τα έξω τον αληθινό εαυτό που είστε.


Το επόμενο βήμα είναι η μελέτη του δεύτερου οίκου, μια μελέτη που θα έπρεπε να κατευθύνεται ουσιαστικά προς μια οξύτερη και βαθύτερη κατανόηση του πώς να καθιερώσετε στερεά και ουσιαστικά την ατομικότητα σας μέσω της ίδιας της χρήσης όσων είναι «δικά σας».


Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την επίδειξη της ατομικής μοναδικότητάς τους ή της ατομικής αίσθησης αξιών τους. Δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα αποκτήματά τους παρά μόνο με τον τρόπο που τα χρησιμοποιεί ο μέσος άνθρωπος. Όντως, πολύ συχνά δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι «χρησιμοποιούν» τα αποκτήματά τους. Είναι τα αποκτήματά τους που τους χρησιμοποιούν! Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ταυτιστεί με την περιουσία τους. Γίνονται τα αποκτήματά τους όχι αυτό που ήταν προορισμένοι να γίνουν σαν άτομα. Ζουν ώστε να αυξήσουν και να κληροδοτήσουν «περιουσία».


Συνεχίζουν την παράδοση που καθιερώθηκε από την κοινωνική θέση των γονιών τους και την εντυπώνουν στα παιδιά τους. Ξοδεύουν ή σπαταλούν αυτά που έχουν κατά το έθιμο της τάξης τους ή κατά τον τρόπο που υπαγορεύει μια ακόμη προσωρινότερη «μόδα». Δεν θέλουν να ξεχωρίσουν ως άτομα. Αρνούνται να υψώσουν το παράστημά τους χάριν οποιουδήποτε πράγματος δεν έχει τις ευλογίες τις συλλογικής αίσθησης αξιών του μέσου άντρα και γυναίκας, των αποκαλούμενων "φυσιολογικών" ανθρώπων!


Η αστρολογία δύσκολα μπορεί να πει αν ένας άνθρωπος θα εξατομικευτεί και θα χρησιμοποιήσει αυτά που του ανήκουν (σώμα, νου και πλούτο) ως άτομο, γιατί αποτελεί ύπατο προνόμιο κάθε ανθρώπου η επιλογή της βασικής διάθεσης απέναντι στον εαυτό του και την χρήση των αποκτημάτων του. Κανένας γενέθλιος αστρολογικός χάρτης δεν θα φανερώσει οριστικά ποιά θα είναι η επιλογή, παρά μόνο τους όρους και τις προϋποθέσεις της. Ένας άνθρωπος μπορεί εξίσου να κάνει μια επιλογή μέσα στα πλούτη ή παλεύοντας με την φτώχεια, όπου μετράει ακόμη και ο τρόπος που ξοδεύεται η κάθε δεκάρα. Σε τέλεια υγεία (όπου κατά τα φαινόμενα μπορεί να πράττει κατά βούληση) ή στην αρρώστια (όπου πρέπει να διαφυλάξει ακόμη και την μικρότερη ποσότητα ζωτικής ενέργειας για να κάνει αυτό που φαίνεται απαραίτητο). Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, δεν είναι να ειπωθεί αν κάποιος μπορεί να περιμένει πολλά ή λίγα, αλλά με τι τρόπο μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει οτιδήποτε του ανήκει με τον πλέον εξατομικευμένο, τον πλέον δημιουργικό, τον πλέον απλόχερο, τον ευγενέστερο δυνατό τρόπο.


Η αστρολογία μπορεί να μας βοηθήσει από αυτή την άποψη, αλλά μόνο αν ο αστρολόγος καταλαβαίνει ξεκάθαρα ποιό είναι το πραγματικό πρόβλημα και ότι σκοπός των αποκτημάτων είναι να προσφέρουν τα μέσα με τα οποία θα μπορούσαμε να δώσουμε υπόσταση και βάρος σε αυτό που είμαστε. Πρέπει να πραγματώσουμε αυτό που είμαστε χρησιμοποιώντας αυτό που έχουμε. Πρέπει να αποδείξουμε τι είμαστε στον εαυτό μας και τους άλλους ανθρώπους χρησιμοποιώντας έτσι την προγονική μας κληρονομία και ότι άλλο καταλήξουμε να έχουμε. Πρέπει να μεταμορφώσουμε αυτή την κληροδοτημένη και αποκτημένη περιουσία ώστε να ταιριάζει στο σκοπό του πραγματικού μας εαυτού. Αυτά είναι τρία βασικά βήματα


Γενέθλιος Δεύτερος Οίκος

Κατά την άποψη μου είναι σοβαρό λάθος να θεωρείται ότι ο δεύτερος οίκος αναφέρεται μόνο στο συνηθισμένο είδος υλικών αποκτημάτων, στα οικονομικά και την ικανότητα του ατόμου να συσσωρεύει πλούτο. Ο δεύτερος οίκος αναφέρεται πρωτίστως σε όλα με όσα έχει προικιστεί ο άνθρωπος από γεννησιμιού του: το σώμα του, τις ζωτικές του δυνάμεις, την γονική του κληρονομικότητα, την πολιτισμική και κοινωνική του κληρονομικότητα. Υποδεικνύει όλα όσα βρίσκει μια «ψυχή» κατά την γέννηση της.


Αν πιστέψουμε στην μετενσάρκωση, ο δεύτερος οίκος αναφέρεται επίσης σε όσα έχει χτίσει η μετενσαρκωνόμενη πνευματική οντότητα κατά τις παρελθούσες ζωές ως δυνάμεις ή δεξιότητες, όσα είναι σε θέση να φέρει στην νέα της ύπαρξη σαν πνευματικό κεφάλαιο και δύναμη έλξης. Όπως και να έχει, ο δεύτερος οίκος είναι η επανεμφάνιση σε νέο σώμα με δυνάμεις οι οποίες έχουν δημιουργηθεί σε κάποιο είδος "παρελθόντος".


Αυτό αποτελεί, ωστόσο, μόνο το πρώτο επίπεδο ερμηνείας του δευτέρου οίκου. Το δεύτερο επίπεδο ερμηνείας αναφέρεται στην σταδιακή ωρίμανση οποιουδήποτε πράγματος κληροδοτήθηκε σε ένα νεογέννητο με την γέννηση, καθώς μεγαλώνει και γίνεται δρών άντρας ή δρώσα γυναίκα. Όλοι γεννιόμαστε με ένα κεφάλαιο, το σώμα μας, τις κληροδοτημένες διανοητικές ικανότητες, την πολιτισμική και κοινωνική μας θέση. Το να γίνει κάποιος ώριμο άτομο είναι το να καταστήσει το κεφάλαιο του αποδοτικό. Όταν απλώς κερδίζουμε χρήματα, αποκτούμε περιουσία, κερδίζουμε φίλους και συσσωρεύουμε διανοητικό πλούτο, απλώς κάνουμε την γενετική μας προίκα αποδοτική. Το κάνουμε μέσω των προσπαθειών μας και συχνά μέσω της «τύχης», ότι ακριβώς κι αν σημαίνει αυτό.


Σε αυτό το σημείο, ο αναγνώστης μπορεί να μπερδευτεί από το γεγονός ότι τα εγχειρίδια αστρολογίας αναφέρονται στον όγδοο οίκο και όχι στον δεύτερο ως το τμήμα του χάρτη που αφορά όσα κληροδοτούνται και τις κληρονομιές. Οι «κληρονομιές» στις οποίες αναφέρεται ο όγδοος οίκος είναι αυτές που περιέρχονται σε ένα άτομο σαν αποτέλεσμα των σχέσεων που συνάπτει ή διατηρεί ολοζώντανες κατά την διάρκεια της ζωής του (ζητήματα έβδομου οίκου).


Από την άλλη, ο δεύτερος οίκος αντιπροσωπεύει την εγγενή προίκα της ψυχής, την φυσική κληρονομικότητα που μεταφέρεται από γονείς σε παιδιά. Αυτή η μεταφορά δεν είναι συνειδητή. Δεν είναι προμελετημένο δώρο από ένα άτομο σε κάποιο άλλο. Είναι περισσότερο κληρονομικότητα παρά κληρονομιά. Όταν κάτι κληροδοτείται κατά τον όγδοο οίκο, είναι επακόλουθο μιας συνειδητής σχέσης μεταξύ δύο ατόμων.


Για την ακρίβεια, όταν ο αστρολόγος λαμβάνει υπόψη του τον δεύτερο οίκο ως αντιπροσωπευτικό των χρημάτων που έχουν κερδηθεί, των αγαθών που έχουν αποκτηθεί, είναι μόνο κατά το ήμισυ σωστός. Ότι κερδίζει ένας άνθρωπος κατά την ενασχόληση του με τις επιχειρήσεις ή οποιαδήποτε παραγωγική δραστηριότητα και το οποίο εξαρτάται από κάποιου είδους ανθρώπινη συναλλαγή (φυσικά αγαθά ή ιδέες), είναι κατά βάση ζήτημα του όγδοου οίκου γιατί είναι το αποτέλεσμα μια ανθρώπινης σχέσης (έβδομος οίκος).


Έτσι, αυστηρά μιλώντας, ο δεύτερος οίκος φανερώνει ποιός είναι ο χαρακτηριστικός τρόπος με τον οποίο ένα άτομο πλησιάζει το πρόβλημα του (1) πώς να χρησιμοποιήσει αυτό με το οποίο γεννήθηκε και στη συνέχεια, (2) του πώς να κατευθύνει την χρήση της γενετήσιας μυϊκής του δύναμης, διανοητικής ικανότητας, διαίσθησης και κοινωνικής θέσης, ώστε να συνάψει παραγωγικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους. Σχέσεις και συνεργασίες οι οποίες με την σειρά τους θα δημιουργήσουν για αυτόν κάποιο είδος πλούτου.


Αυτός ο «χαρακτηριστικός τρόπος» που υποδεικνύεται από τον δεύτερο οίκο, είναι ο τρόπος με τον οποίο το άτομο αποκαλύπτει αληθινά τον εαυτό του. Όσο περισσότερο το κάνει, τόσο μεγαλύτερος ο βαθμός εξατομίκευσης του ατόμου. Μπορεί όμως να μην είναι καθόλου ο τρόπος με τον οποίο το άτομο θα πλουτίσει, γιατί μπορεί να μην είναι το ατομικό του πεπρωμένο να αποκτήσει πλούτο σε γήινα αγαθά!


Πως μπορεί να καθοριστεί από τον αστρολόγο ποιος είναι αυτός ο «χαρακτηριστικός τρόπος» με τον οποίο το άτομο τείνει να χρησιμοποιεί ότι του ανήκει; Αρχικά, θα πρέπει να μελετήσουμε το ζώδιο στην ακμή του δεύτερου οίκου του ακριβούς γενέθλιου χάρτη και την θέση και όψεις του πλανήτη που «κυβερνά» το συγκεκριμένο ζώδιο. Δεύτερον (και αυτό μπορεί να είναι ακόμη σημαντικότερο), τη σημασία οποιουδήποτε πλανήτη, αν υπάρχει, βρίσκεται στον δεύτερο οίκο.


Είμαι της άποψης ότι η ακμή του δευτέρου οίκου αναφέρεται γενικά στην βασική στάση του ατόμου απέναντι σε ότι του ανήκει δικαιωματικά από γεννησιμιού του. Ο πλανήτης που κυβερνά το ζώδιο σε αυτή την ακμή, υποδεικνύει το είδος της δραστηριότητας μέσω της οποίας φυσιολογικά εξωτερικεύεται αυτή η βασική στάση με τον καλύτερο τρόπο. Αν βρίσκεται κάποιος πλανήτης στον δεύτερο οίκο, αυτός ο πλανήτης αναφέρεται ακόμη πιο συγκεκριμένα στον τύπο της δραστηριότητας μέσω του οποίο το άτομο, μεγαλώνοντας, θα θέλει και θα έχει την ικανότητα, να αποκτήσει πλούτο ή περιουσία.


Κάθε γενέθλιος χάρτης πρέπει να κρίνεται σαν σύνολο. Οι γενέθλιοι οίκοι αντιπροσωπεύουν τα δώδεκα βασικά «πεδία εμπειρίας» μέσω δραστηριότητας στα οποία, ο άνθρωπος φτάνει στην συνειδητοποίηση του ποιός είναι σαν άτομο και έτσι, κερδίζει σε ωριμότητα. Η λέξη-κλειδί εδώ, είναι «εμπειρία». Ένα άτομο πρέπει να αποκτά εμπειρία. Πρέπει να τολμά να βιώνει ότι έρχεται στον δρόμο του, τουλάχιστον μία φορά, έτσι ώστε λύνοντας τα πολλά προβλήματα που δημιουργούν τέτοιες εμπειρίες και τα αποτελέσματα τους, να μπορέσει να αναλάβει πλήρως τις δυνάμεις και τις ικανότητες του ως ατόμου.


Αυτή η «πλήρης ανάληψη» είναι και ο ύστατος στόχος όλων των εμπειριών του δεύτερου οίκου. Φυσικά αγαθά ή χρήματα, σπίτια και τραπεζικοί λογαριασμοί δεν εγγυώνται αυτή την πλήρη ανάληψη των δυνάμεων και ικανοτήτων ενός άτομου. Συχνά αποκρύπτουν το βασικό πρόβλημα του δευτέρου οίκου και τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να λυθεί. Η «πλήρης ανάληψη» έρχεται μόνο μέσα από σημαντική, στοχευμένη και δημιουργική ή μεταμορφωτική χρήση. Μόνο τα αποκτήματα που χρησιμοποιούνται έτσι, βοηθούν τον ιδιοκτήτη να αποκαλύψει και να βιώσει τον πραγματικό του εαυτό σαν άτομο.



Πρώτη Δημοσίευση, 1952.
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2007, Michael R. Meyer. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.
Πνευματική Ιδιοκτησία Ελληνικών Μεταφράσεων © 2007, Ελίνα Τσαβδάρη. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.



Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο κείμενο στο


Friday, 25 May 2012

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι
Tρίτος Οίκος



Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων του Dane Rudhyar, "Problems We All Face". Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com



Circles in a Circle, Wassily Kandinsky

Τιθασεύοντας τις Καθημερινές Σχέσεις
Dane Rudhyar


Αυτό που αποκαλούμε στην καθομιλουμένη, «ζωή», είναι μια σειρά συναντήσεων. Όταν αναφωνείτε ενοχλημένα ή εκνευρισμένα «Ζωή είναι αυτή!», εννοείτε συνήθως ότι προσκρούσατε σε κάτι ή ήρθατε αντιμέτωπος με μία ποικιλία περιστατικών ή ανθρώπων που σας έχουν πληγώσει, απογοητεύσει, καταθλίψει ή νευριάσει. Τα πράγματα γύρω σας δεν έχουν πάει όπως θα θέλατε, δηλαδή, η φυσική σας παρόρμηση να ικανοποιήσετε την επιθυμία σας για τροφή, αγάπη και επέκταση του νου σας και η ανυπομονησία του εγώ να εκφράσει τα αισθήματα και τη χαρακτηριστική του φύση, έχει έρθει αντιμέτωπη με εμπόδια, αντιστάσεις, ανταγωνισμούς και εχθρότητα του ενός ή του άλλου τύπου.



Κάθε ζων οργανισμός και κάθε εγώ, φυσιολογικά επιθυμεί να διατηρείται σε μία υγιή και ευτυχισμένη κατάσταση και στη συνέχεια, να επεκτείνεται, να αναπαράγεται και να εντυπώνεται στους άλλους ως αυτό που είναι. Κανένας άνθρωπος ή ζώο δεν ζει σε κενό χώρο όμως! Γεννιόμαστε σε έναν κόσμο με συνωστισμό. Κάθε μέρος είναι κατειλημμένο, η προσοχή όλων είναι στραμμένη λίγο πολύ σε διάφορους ανθρώπους ή σκοπούς, ο χρόνος όλων είναι κατά κάποιον τρόπο αφιερωμένος στο ένα ή το άλλο πράγμα. Όταν γεννιέστε, όλα τα άτομα που συναντάτε γύρω σας πρέπει να κάνουν χώρο για σας, εάν είναι να έχετε μία καλή πιθανότητα να μεγαλώσετε ανάμεσα τους με υγεία. Μερικά άτομα θα δημιουργήσουν έναν ζωτικό χώρο για εσάς με ζήλο και αγάπη (τουλάχιστον για λίγο!). Άλλα, θα δουν τον ερχομό σας με απέχθεια και μπορεί είτε να εμποδίσουν την κάθε σας κίνηση είτε να σας πολεμήσουν.


Μπορεί να μην νιώσουν μόνο οι άνθρωποι γύρω σας ανταγωνιστικά. Μπορεί μεγάλα τμήματα της κοινότητάς σας να είναι προκατειλημμένα εναντίον σας λόγω διαφόρων συνθηκών ή μπορεί σε γενικές γραμμές να αγνοήσουν τις ανάγκες και τα προβλήματά σας με σκληρότητα. Τότε το κλίμα μπορεί να γίνει κακό, μπορεί μην μπορείτε να το χωνέψετε. Γενικά, το περιβάλλον σας μπορεί να παραμείνει απαθές στην εμφάνιση σας στον κόσμο ή μπορεί ακόμη και να είναι εχθρικό. Θα συναντήσετε κάθε είδους εμπόδια που μπορεί να σας κάνουν να ζαρώσετε από πόνο και φόβο. Για αυτό το λόγο λοιπόν, οι περιορισμοί σας θα σας εντυπωσιάσουν και ίσως και να σας απογοητεύσουν. Αυτοί οι περιορισμοί, σας επιδεικνύουν την ίδια σας την δύναμή και την ικανότητά σας να αντιμετωπίζετε προκλήσεις και δοκιμασίες που συναντάτε στην καθημερινότητα σας και όπου κι αν ζείτε.

Συνειδητοποιώντας αυτούς τους περιορισμούς, δηλαδή το πόσο μακριά μπορείτε να φτάσετε στην προσπάθεια σας να κατακτήσετε τον κόσμο γύρω σας, καταλήγετε να γνωρίσετε ακριβώς τι είστε και την αξία όσων σας ανήκουν. Είναι αλήθεια ότι μερικά περιβάλλοντα είναι πολύ εχθρικότερα και είναι πολύ δυσκολότερο να ζήσει κανείς σε αυτά από ότι άλλα. Θεωρητικά και φιλοσοφικά μιλώντας όμως, οποιοσδήποτε γεννιέται στην γη, γεννιέται σε ένα περιβάλλον που του παρέχει ότι χρειάζεται ώστε να ανακαλύψει τι είναι σαν άτομο, ποιο είναι το συγκεκριμένο πεπρωμένο του και πώς να χρησιμοποιήσει με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο όσα του ανήκουν κατά την γέννηση (κυρίως το σώμα του και τις κληροδοτημένες ικανότητές του).


Αν το γενέθλιο περιβάλλον είναι σκληρό, είναι επειδή το νεογέννητο χρειάζεται να αναπτύξει δυνάμεις κάποιου είδους δημιουργώντας χώρο για τον εαυτό του μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Η απαραίτητη ποσότητα εν δυνάμει ισχύος για να αντισταθμίσει την σκληρή πραγματικότητα της ζωής γύρω του, βρίσκεται μέσα του. Το πρόβλημα του ατόμου είναι να μεταμορφώσει αυτό το δυναμικό και την εν υπνώσει δύναμη σε πραγματική και αποτελεσματική δύναμη. Αν το άτομο φαίνεται ηττημένο, μπορεί αυτή η φαινομενική εξωτερική ήττα να είναι, όντως, ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η ατομική ψυχή για να ανακαλύψει τον εαυτό της με εσωτερικό τρόπο ή για να πάρει ένα μάθημα απαραίτητο για μελλοντική χρήση ή για να ξεκαθαρίσει «παλιούς λογαριασμούς» (κάρμα). Μπορείτε τουλάχιστον να ερμηνεύσετε την εξωτερική αυτή ήττα με πολλούς τρόπους, αν αποδεχτείτε την ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά μία πνευματική οντότητα που γεννιέται σε ένα σώμα για να εκπληρώσει ένα σκοπό, ότι αυτή η γέννηση σε σώμα δεν είναι η πρώτη για αυτή την ψυχή και ούτε θα είναι η τελευταία.


Εν πάση περιπτώσει, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι καθώς το παιδί εισέρχεται στον κόσμο, αναδύεται σε ένα καθορισμένο περιβάλλον. Πρέπει να δράσει σε σχέση με αυτό το περιβάλλον. Μέσα σε αυτό βιώνει τη ζωή, τους άλλους ανθρώπους και πολλά αντικείμενα. Αντιμετωπίζει την πρόκληση του να πάρει την δική του θέση σε αυτό το περιβάλλον, να το προσεγγίσει με τον δικό του τρόπο. Ο τρόπος με τον οποίο πλησιάζει ένας άνθρωπος τους άλλους, τα πράγματα και τις συνθήκες γύρω του, προσδιορίζει το τι είναι αυτός ο άνθρωπος πραγματικά. Προσδιορίζει τον χαρακτήρα και τους πόρους του.


Μπορεί να υποταχθείτε στο περιβάλλον σας και να αναπτύξετε μία αίσθηση παθητικής αποδοχής ή προσωπικής κατωτερότητας. Μπορεί επίσης να πολεμήσετε ενάντια στον αντίκτυπο της ζωής και των πράξεων των γύρω σας απέναντι σας. Μπορεί να είστε έξυπνος και ραδιούργος. Μπορεί να χρησιμοποιήσετε την ευφυΐα με την οποία έχετε γεννηθεί και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, για να αλλάξετε τους ανθρώπους και τις καταστάσεις ή για να τα χρησιμοποιήσετε υπέρ σας. Μπορεί να ακτινοβολείτε τόση αγάπη και ευτυχία που οι πιθανοί εχθροί σας να γίνονται φίλοι ή υπηρέτες σας. Με άλλα λόγια, μπορεί να συνδεθείτε με ανθρώπους και πράγματα του άμεσου καθημερινού σας περιβάλλοντος, με μεγάλη ποικιλία τρόπων. Το πρόβλημα σας ως ατόμου, είναι να βρείτε τον καλύτερο τρόπο για εσάς και ο καλύτερος τρόπος είναι πάντα αυτός που σας επιτρέπει να εξωτερικεύσετε και να αποδείξετε στους άλλους αυτό που ουσιαστικά είστε σαν άτομο, τον πραγματικό σας εαυτό.

Στα προηγούμενα άρθρα αυτής της σειράς, έδειξα πως ο πρώτος οίκος οποιουδήποτε γενεθλίου χάρτη (ενός χάρτη υπολογισμένου για την ακριβή στιγμή της πρώτης πνοής) υποδεικνύει τον αληθινό ατομικό μας εαυτό σε αυτή την συγκεκριμένη ζωή, τι είμαστε ουσιαστικά και φυσικά τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να γίνουμε, πραγματικά και ακριβώς, αυτός ο ξεχωριστός και μοναδικός εαυτός, διαφοροποιώντας τον εαυτό μας από τους άλλους και καθορίζοντας τον δικό μας αληθινό ρυθμό και ποιότητα ύπαρξης.

Έδειξα επίσης πως ο δεύτερος οίκος του γενέθλιου χάρτη αναφέρεται σε όλες τις κληροδοτημένες και αποκτημένες φυσικές ικανότητες, τις εσωτερικές όσο και τις εξωτερικές, τις ψυχολογικές όπως και τις οικονομικές, σε ότι σας ανήκει και στον πλούτο. Όσα κατέχουμε είναι προς χρήση μας ως ατόμων. Δεν μπορούμε να δράσουμε σε αυτό τον κόσμο χωρίς να μας ανήκει κάποιο είδος υλικής υπόστασης. Το σώμα είναι το πρώτο πράγμα που μας ανήκει. Αργότερα έρχονται και άλλα είδη υλικών και νοητικών αντικειμένων που μας ανήκουν, τα χρήματα και πράγματα αξίας. Το πρόβλημα είναι πώς να χρησιμοποιηθούν όλα αυτά αξιόλογα, εποικοδομητικά, με μία αίσθηση ευθύνης, έτσι ώστε να δώσουν σε εμάς, τις ατομικές ψυχές, τις υλικές βάσεις λειτουργίας από τις οποίες μπορούμε να δράσουμε, καθώς και την ενέργεια ή τον πλούτο που είναι απαραίτητος, για να δράσουμε με τον δικό μας χαρακτηριστικό τρόπο.




Το Νόημα του Τρίτου Οίκου


Είμαστε. Μας ανήκουν όσα μας επιτρέπουν να είμαστε ο εαυτός μας, με τρόπο στέρεο και αποτελεσματικό. Πως όμως γίνεται να γνωρίσουμε την αξία και την δύναμη όσων μας ανήκουν αν δεν ανακαλύψουμε τι συμβαίνει όταν αρχίσουμε να τα χρησιμοποιούμε! Έτσι, ο τρίτος οίκος του γενεθλίου χάρτη είναι το «πεδίο εμπειρίας» στο οποίο ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας δοκιμάζοντας πως αντιδρά το περιβάλλον στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε ότι μας ανήκει.

Αρχικά, περιβάλλον τρίτου οίκου αποτελεί το μαιευτήριο, το σπίτι, η κοντινή γειτονιά. Σε αυτό το πρώτο περιβάλλον, βρίσκουμε συγγενείς, αδερφούς και αδερφές, αντικείμενα διαφόρων σχημάτων, κατοικίδια πιθανώς, φίλους, οικιακούς βοηθούς, κτλ. Υπάρχει επίσης η μητέρα και λιγότερο ή περισσότερο παρών (ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες και τα έθιμα), ο πατέρας. Οι γονείς μας ωστόσο, αποτελούν μια κάπως ειδική περίπτωση επειδή έχουμε γεννηθεί από αυτούς. Συνδεόμαστε μαζί τους με έναν εσωτερικό και ψυχικό τρόπο. Πράγματι, το παιδί αρχικά ταυτίζει τον εαυτό του φυσικά με την μητέρα. Μόνο αφού αποδομηθεί αυτή η ταύτιση, η μητέρα γίνεται αληθινά αντικειμενική για το παιδί και μέρος του περιβάλλοντος της ζωής του. Ακόμη και τότε, ο ψυχικός δεσμός μεταξύ τους, καθιστά τα προβλήματα της σχέσης παιδιού-γονιών ένα μάλλον ξεχωριστό ζήτημα (ένα ζήτημα τετάρτου και δέκατου οίκου, από αστρολογικής απόψεως).

Το πεδίο σχέσεων τρίτου οίκου, είναι ένα πεδίο όπου οι εξωτερικές οντότητες είναι πράγματα έναντι των οποίων ή σε σχέση με τα οποία, το παιδί ψάχνει να βρει: (1) την έκταση της δύναμής του, (2) την αξία όσων αισθάνεται ότι του ανήκουν, (3) το αποτέλεσμα διαφόρων τύπων συμπεριφοράς.


Οι πρώτες χειρονομίες του βρέφους θα έπρεπε στην πραγματικότητα να γίνονται κατανοητές ως μία προσπάθεια ανακάλυψης της έκτασης της περιοχής του σώματός του, του πόσο μακριά μπορεί να κινηθεί χωρίς να αντιμετωπίσει αντίσταση κάποιου είδους και πόνο. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό πρόβλημα του τρίτου οίκου: πόσο μακριά μπορώ και μου επιτρέπεται να φτάσω! Καθώς το παιδί εξελίσσεται σε ενήλικα, το ερώτημα αυτό θα τεθεί σε διάφορα επίπεδα και με πολλαπλούς τρόπους. Πάντα όμως παραμένει το ίδιο βασικό πρόβλημα: ο καθένας οφείλει να ανακαλύπτει τα όρια του. Ο καλύτερος (αν όχι ο μόνος πραγματικά έγκυρος) τρόπος ανακάλυψης αυτών των ορίων, είναι μέσω προμελετημένων δοκιμασιών δύναμης, για τις οποίες άτομα, αντικείμενα και ζωντανά πλάσματα παρέχουν τους μηχανισμούς δοκιμής. Το παιδί που ρωτά ατελείωτες ερωτήσεις θέλει συνήθως μόνο να ανακαλύψει για πόσο μπορεί να τραβά την προσοχή κάποιου, δηλαδή πόσο μεγάλη είναι η δύναμη που ασκεί στους ανθρώπους γύρω του.


Η πραγματική εκπαίδευση θα έπρεπε να στρέφεται στο να παρέχει στο παιδί και τον έφηβο συνθήκες και προκλήσεις που θα του επιτρέψουν με τρόπο διαδοχικό και συνεχή, να δοκιμάσει μία προς μία τις δυνάμεις και τα προσόντα του. Το να κάνει κανείς τα πράγματα εύκολα για ένα παιδί δεν έχει νόημα. Το να τα κάνει πολύ δύσκολα, αναίτια σύνθετα ή τέτοια που να το σαστίζουν, έχει ακόμη λιγότερο νόημα. Η εκπαίδευση μέσω ενός περιβάλλοντος ειδικά φτιαγμένου για την εκμαίευση δύναμης, αντοχής, γρήγορης αντίδρασης, προσαρμοστικότητας στην αλλαγή και επίσης συμπονετικής ανταπόκρισης, διάθεσης για βοήθεια, καλοσύνης, αγάπης, συνεργασιμότητας και δημιουργικής φαντασίας: αυτή, είναι η μόνη έγκυρη εκπαίδευση και μόρφωση που υπάρχει.


Απουσία τέτοιας προμελετημένης εξάσκησης, τα σύνθετα και συχνά χαοτικά ζητήματα που βιώνει κανείς στο περιβάλλον του, πρέπει να λειτουργήσουν ως εκπαίδευση. Τότε, ο νέος μπορεί να χρειαστεί να δει όσα του ανήκουν να χαραμίζονται πριν μπορέσει να μάθει την αξία τους, και να βιώσει πολύ πόνο πριν μπορέσει να πειστεί ότι η βίαιη δράση ή η κλοπή «δεν αποδίδει».


Σε αυτό το στάδιο της ατομικής εξέλιξης ωστόσο, δύσκολα μπορεί κανείς να περιμένει από το παιδί (ή σε ένα ανώτερο κοινωνικό επίπεδο, από τον ατομιστή που είναι επικεντρωμένος στην αυτοέκφραση και την εγωκεντρική δραστηριότητα) να σκεφτεί βάσει «κανόνων συμπεριφοράς».

Ο τρίτος οίκος είναι το πεδίο της απόδοσης κρίσεων, της αξίας που βασίζεται κυρίως στην διευκόλυνση και της ανταπόκρισης που βιώνεται άμεσα. Έτσι λοιπόν, το ότι το δάχτυλο καίγεται από την φωτιά γίνεται πολύ εντυπωσιακότερο από μία μελέτη της χημείας των διαδικασιών ανάφλεξης! Το ότι ο μεγάλος αδερφός θα σε «ταρακουνήσει» αν συνεχίσεις να τον ενοχλείς, αποτελεί άμεσα έγκυρη απόδειξη του ότι η δύναμή σου πάνω του έχει προφανή όρια. Από την άλλη, το ότι αν είσαι πολύ καλός και «παίξεις το παιχνίδι» των θείων και των γειτόνων σου μπορεί να σου πάρουν τα δώρα που θέλεις, επιδεικνύει επίσης την αξία προσαρμογής στις μεθόδους των ανώτερων.


Στον τρίτο οίκο, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τις ερωτήσεις: Τι θα μου κάνει αυτό; Πως μπορώ να ανακαλύψω τον τρόπο με τον οποίο θα επωφεληθώ περισσότερο από την κατάσταση; Πως μπορώ να επεκταθώ ή να δρω όπως αισθάνομαι, χωρίς άσχημα αποτελέσματα; Σε αυτό το πεδίο εμπειρίας, το άτομο είναι αμιγώς εγωκεντρικό. Ακόμη και η καλοσύνη και η αγάπη εξυπηρετούν τους σκοπούς της προσωπικής επέκτασης ή της προσωπικής ευτυχίας. Το μόνο που αναζητείται είναι να βρεθεί πως δουλεύει το καθετί ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για να επιδείξει κανείς αυτό που είναι.

Πως το βρίσκει κανείς; Με την μέθοδο της δοκιμής και του σφάλματος αρχικά και στη συνέχεια, με την χρήση της ευφυΐας.

Ως ευφυΐα μπορεί να οριστεί η ικανότητα συνειδητής προσαρμογής στις απαιτήσεις του ανθρωπίνου περιβάλλοντος. Η ευφυΐα λειτουργεί μέσω των διεργασιών της σκέψης. Το να σκέφτεται κανείς, είναι αρχικά το να συνδέει εντυπώσεις και αισθήσεις ώστε να προσανατολίζεται ικανοποιητικά όσον αφορά την καθημερινότητα. Η σκέψη αρχικά επηρεάζεται από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και από την ανάγκη προσαρμογής κάποιου στις εξωτερικές συνθήκες και της διαφυγής κινδύνων κάθε είδους. Σταδιακά κατευθύνεται προς μία εμμεσότερα χρηστική προσέγγιση της γνώσης. Στο επίπεδο του τρίτου οίκου ωστόσο, παραμένει κυρίως γνώση του πώς να πορευτεί κανείς και πως να ανακαλύπτει καινούριους τρόπους για να είναι ο εαυτός του και να μαθαίνει περισσότερα για τον εαυτό του.


Μέσω αυτής της χρήσης της σκέψης και της ανάπτυξης της ευφυΐας (στο ένα ή το άλλο επίπεδο) μπορεί να μάθετε πως να συνδέετε το κάθε γεγονός της καθημερινής εμπειρίας σας. Ευφυΐα είναι η ικανότητα εγκαθίδρυσης σχέσεων. Αν μπορείτε να δημιουργήσετε ικανοποιητικές, πλήρεις και αξιόλογες σχέσεις ανάμεσα σε όλα τα μέρη της φύσης σας, μπορείτε να γίνετε μία καλώς ολοκληρωμένη προσωπικότητα: το καθετί μέσα σας εξυπηρετεί την ενδυνάμωση και ενίσχυση του εαυτού σας. Δεν υπάρχει καμία βίαιη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο μέρη του εαυτού σας, όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις των διχασμένων προσωπικοτήτων ως επίσης και σε κάθε είδος οξείας νεύρωσης.

Παρομοίως, αν συνδεθείτε ικανοποιητικά με τον καθένα στην γειτονιά σας, η ζωή σας γίνεται αρμονική και σας γεμίζει. Αν μάθετε να συνδέετε τις ιδέες με ιδέες, την ανακάλυψη με ανακάλυψη, ακόμη και τις νέες λέξεις με οικείους όρους, οι δυνατότητες σας για αυθεντική και ξεκάθαρη σκέψη αυξάνονται. Γίνεστε όχι μόνο μορφωμένος (μέσω απλής μνήμης) αλλά και σοφός (μέσω ολοκληρωμένης σκέψης).


Σε όλα αυτά τα πράγματα αναφέρεται ο τρίτος οίκος του υπολογισμένου με ακρίβεια γενεθλίου χάρτη σας. Από αυτά, ανακύπτουν προβλήματα συνεχώς. Ουσιαστικά είναι προβλήματα σχέσεων. Αλλά σε αυτό το είδος σχέσεων, τα πάντα θεωρούνται βάσει του πως μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε. Τα προβλήματα του Τρίτου Οίκου είναι πολύ στέρεα, πολύ πρακτικά και πολύ άμεσα στην εκδήλωσή τους. Μπορεί να υιοθετήσετε μία πολύ ιδεαλιστική και παντελώς μη πρακτική προσέγγιση για να τα επιλύσετε, νομίζετε ωστόσο ότι είστε πρακτικός. Ανυπομονείτε να επιδείξετε αυτόν τον νέο τρόπο σύνδεσης πραγμάτων και ιδεών, ο οποίος είναι ο «δικός σας», η γνώμη σας, το όραμά σας, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζετε προβλήματα. Θα έπρεπε να το κάνετε! Μόνο που μπορεί σύντομα να ανακαλύψετε, μέσα από την αντίδραση συγγενών και γειτόνων, ότι ο τρόπος σας δεν είναι αυτός που λειτουργεί καλύτερα. Κι έτσι, μαθαίνετε.




Τι Αποτελεί Πρόβλημα Τρίτου Οίκου;


Το ζώδιο στην ακμή του γενέθλιου τρίτου οίκου σας, ο πλανήτης που λέγεται ότι «κυβερνά» αυτό το ζώδιο και οποιοσδήποτε πλανήτης μπορεί να βρίσκεται στον χώρο αυτού του οίκου, αποτελούν τους τρεις βασικούς παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη για να ανακαλύψετε ποια είναι τα βασικά «προβλήματα τρίτου οίκου» που έχετε και πως να τα λύσετε με τον καλύτερο τρόπο.


Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αποκαλύψει μία τέτοια μελέτη είναι ο βασικός τύπος στάσης απέναντι (και προσέγγισης) στο περιβάλλον σας και η χρήση της δύναμης της σκέψης η οποία θα σας εξυπηρετήσει με τον καλύτερο τρόπο σε αυτό το πεδίο δραστηριότητας. Αποτελεί θέμα προσανατολισμού. Σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι τα δώδεκα ζώδια του ζωδιακού καθορίζουν δώδεκα βασικούς τύπους προσανατολισμού. Ωστόσο, χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην εφαρμογή των όσων γνωρίζει κανείς για το νόημα των δώδεκα ζωδίων στο συγκεκριμένο είδος προβλημάτων που σχετίζονται με τον γενέθλιο τρίτο οίκο και καθ’ υπόδειξη, με οποιονδήποτε γενέθλιο οίκο! Σε μερικές περιπτώσεις το νόημα του ζωδίου μπορεί να φαίνεται ότι εφαρμόζει ακριβώς, κάθε ζώδιο έχει όμως ποικιλία σημασιών κι εδώ καλύτερα να ληφθούν υπόψη μόνο τα πιο θεμελιώδη χαρακτηριστικά των ζωδίων.


Κλείνοντας, ας μου επιτραπεί να πω ότι τα συνηθισμένα αστρολογικά εγχειρίδια συμπτύσσουν υπερβολικά το νόημα του τρίτου οίκου. Αδερφοί και αδερφές, σύντομα ταξίδια, συγγραφή επιστολών, κτλ., αυτά, αποτελούν μόνο την έκφραση ενός πολύ ευρύτερου πεδίου εμπειριών και δραστηριοτήτων. Ο τρίτος οίκος αναφέρεται στην δυνατότητα μας να συσχετίζουμε προσωπικές και άμεσες εμπειρίες σε ακολουθίες (αιτίες και αποτελέσματα) και ομάδες. Εδώ κανείς, καταλήγει να μάθει τι είναι και σε τι βαθμό μπορεί να φτάσει στην κατανόηση του εαυτού του. Εδώ αναζητούμε συνδετικούς κρίκους, αναζητούμε νοήματα, αναζητούμε την επίδειξη και την απόδειξη.

Αυτή η αναζήτηση αποτελεί την ίδια την θεμέλια λίθο του σκέπτεσθαι. Λέγεται ότι: Ο άνθρωπος γίνεται ότι σκέφτεται. Έτσι, σε αυτόν τον οίκο βλέπουμε το άτομο στην διαδικασία του να γίνεται αυτό που είναι ή το βλέπουμε να σκοντάφτει και να πέφτει, θύμα των περιστάσεων.






Πρώτη Δημοσίευση, 1952.
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2007, Michael R. Meyer. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.
Πνευματική Ιδιοκτησία Ελληνικών Μεταφράσεων © 2007, Ελίνα Τσαβδάρη. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.





Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο κείμενο στο


Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι
Tέταρτος Οίκος

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com



The Belleli Family, Edgar Degas

Μονοπάτια Προς Την Σταθερότητα Στην Προσωπική Σας Ζωή
Dane Rudhyar

Ένας νέος αποφοιτεί από το πανεπιστήμιο όπου έχει ζήσει κι έχει σπουδάσει για κάποια χρόνια. Ίσως να απολύθηκε από τον Στρατό μετά από αρκετά χρόνια εκπαίδευσης και υπηρεσίας σε άγνωστες πόλεις και ανάμεσα σε ξένους. Το νέο άτομο έχει αποκτήσει γνώση και εμπειρία. Έχει έρθει σε επαφή με πολλούς νέους που επίσης αναζητούσαν τι είναι ο κόσμος, τι σκέφτηκαν και πέτυχαν οι άνθρωποι στους περασμένους αιώνες και ποια φαινόταν να είναι η δουλειά που προδιαγραφόταν για την δική τους γενιά. Το νέο άτομο έχει ανακαλύψει σε κάποιο βαθμό ποια είναι η συμπεριφορά του όταν συναντά ξένους, νέους και γέρους, πως έχει αντιμετωπίσει την δοκιμασία της μελέτης και της φιλίας, των ακαδημαϊκών εξετάσεων υπό πίεση, της ζωής σε αδελφότητες και των μάλλον πυρετωδών εξορμήσεων στα σκοτεινά όρια αυτής της ζούγκλας, των μεγάλων πόλεων.


Πράγματι, έχει αφομοιώσει πολύ υλικό, καινούριο για αυτόν. Έχει συσσωρεύσει γνώση και μνήμες, τεχνικές και προσωπικές οδύνες, φόβους, μπλοκαρίσματα και συμπλέγματα. Γνωρίζει τι του αρέσει και τι όχι, αν και η γνώση του είναι συχνά μάλλον αφηρημένη και αβέβαιη. Ωστόσο, τώρα είναι «ελεύθερος» σε έναν κόσμο που ενδιαφέρεται πολύ λίγο για αυτόν και μπορεί κάλλιστα να του φαίνεται μπερδεμένος και χαοτικός. Είναι «ελεύθερος» να κάνει ότι επιλέξει. Πως όμως θα επιλέξει; Πάνω σε ποια βάση μπορεί να πάρει τις αποφάσεις του και να κάνει τις επιλογές του; Για ποιο σκοπό θα χρησιμοποιήσει την νεοαποκτηθείσα γνώση του; Προφανώς πρέπει να κάνει ένα καινούριο βήμα. Ποιο όμως θα έπρεπε να είναι αυτό το επόμενο βήμα;


Κατά κανόνα, όταν είναι δυνατό, το νέο άτομο πηγαίνει σπίτι. Συνήθως όμως αυτή η επιστροφή στο σπίτι μετά από μια λίγο πολύ επιμηκυμένη περίοδο περιπέτειας και σπουδής για να γίνει «άνθρωπος του κόσμου» δεν αποτελεί κάποια ιδιαίτερα προμελετημένη χειρονομία φορτισμένη με βαθιά ατομική σημασία. Είναι απλώς αυτό που πρέπει να γίνει. Το κάνουμε από θέμα άνεσης και συνήθειας και επειδή αναμειγνύονται τα ενστικτώδη και φυσικά μας αισθήματα και μας οδηγούν πίσω στους δικούς μας.


Επίσης υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες το νέο άτομο, μάλλον συνειδητοποιημένα και προμελετημένα, αισθάνεται την ανάγκη να επιστρέψει στις ρίζες της ζωής του και να διερευνήσει με καλοσύνη αλλά και κριτική διάθεση, τα πιστεύω, τα ιδανικά, τα σχήματα της καθημερινής συμπεριφοράς τα οποία έπαιρνε ως δεδομένα στην παιδική του ηλικία, μη σκεπτόμενος ποτέ να αμφισβητήσει την εγκυρότητά τους. Τώρα είναι αποφασισμένος να αμφισβητήσει αυτή την εγκυρότητα.


Υπάρχουν επίσης περιστάσεις όπου ο νέος αισθάνεται απηυδισμένος και κουρασμένος και θέλει να φροντίσει για λίγο τα φυσικά, συναισθηματικά ή ηθικά του τραύματα. Σε άλλες περιπτώσεις, είναι τελείως μπερδεμένος και πληγωμένος όσο πάει. Δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτα άλλο από το να ανακτήσει την πίστη της πρώιμης παιδικής του ηλικίας και να ταυτίσει και πάλι τον εαυτό του απόλυτα με τις παραδόσεις και τον τρόπο ζωής των προγόνων του.


Η «επιστροφή στο σπίτι» δεν είναι απλώς κάτι που συμβαίνει στο τέλος των πανεπιστημιακών χρόνων ή της στρατιωτικής θητείας. Είναι ένα πανταχού παρόν γεγονός της εσωτερικής μας ζωής και μία πρόκληση για το εγώ μας. Ας πούμε ότι βιώνουμε κάτι καινούριο, μπαίνουμε σε αυτό αυθόρμητα, μες στην έξαψη ρισκάρουμε ότι έχουμε και την ίδια μας την δύναμη. Πληγωνόμαστε ή είμαστε περιχαρείς και μέσα από αυτό είτε μαθαίνουμε καινούρια και πολύτιμα μαθήματα, είτε ζαρώνουμε πληγωμένοι και ηττημένοι. Μετά έρχεται η ερώτηση: Και μετά, ανθρωπάκι; Το επόμενο πράγμα που μπορεί να γίνει είναι είτε να επιστρέψουμε σε αυτό που αποτελεί τα ίδια τα θεμέλια της αίσθησης ασφάλειας και δύναμής μας και να αντλήσουμε μία ακόμη φορά την δύναμη και την ζωτικότητα των δικών μας ριζών ή να εγκαθιδρύσουμε, βάσει όσων μάθαμε και βιώσαμε, μία νέα αίσθηση δύναμης και εσωτερικής ασφάλειας.


Και στις δύο εναλλακτικές προσπαθούμε να αξιολογήσουμε ότι έχουμε ανακαλύψει. Να βρούμε που ταιριάζει, να το «τοποθετήσουμε» σε σχέση με κάτι που θεωρούμε ορθό, στέρεο και σταθερό. Μπορούμε να το κάνουμε είτε με μάλλον αυτόματο και ενστικτώδη τρόπο, συγκρίνοντας τα νέα γεγονότα με αυτά που θεωρούσαμε δεδομένο ότι ήταν αληθινά και αξιόλογα στο σπίτι και την παιδική μας ηλικία. Μπορεί όμως και να έχουμε δει τις ιδέες που έχουμε για τις αξίες, την αίσθηση της αρέσκειας και απαρέσκειας μας, να διευρύνεται ή να αλλάζει τόσο λόγω αυτών που βιώσαμε μακριά από το σπίτι, ώστε να μη θέλουμε πλέον να κρίνουμε σύμφωνα με ότι μας έλεγε η προγονική μας παράδοση ότι ήταν σωστό ή λάθος.


Καθώς χρησιμοποιώ την λέξη «σπίτι», δεν εννοώ μόνο το φυσικό ή μόνο το πατρικό στοιχείο του συνήθους σπιτιού. Αναφέρομαι σε οτιδήποτε μας έδωσε το πρώτο αίσθημα σταθερότητας, το αίσθημα ότι «ανήκουμε» σε κάτι θεμελιώδες και ζωτικό, κάτι με παρελθόν και μέλλον, κάτι που έχει ρίζες και επιπλέον αποτελεί για μας ζωοδότρα ρίζα. Κάθε άτομο έχει ανάγκη αυτό το αίσθημα σταθερότητας. Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει πραγματικά ή να προσδώσει αξία σε πολλά περιστατικά που συμβαίνουν γύρω του και στις ποικίλες συναντήσεις με ανθρώπους που έρχονται και παρέρχονται, εκτός κι αν αναφερθεί σε κάτι που είναι σταθερό, ένα νοητικά σημαντικό και συναισθηματικά ικανοποιητικό "πλαίσιο αναφοράς". Το ερώτημα είναι: Που το βρίσκουμε;


Είναι προφανές ότι ειδικά σήμερα, το πατρικό σπίτι και όλα όσα πάνε με αυτό, δεν παρέχουν πάντα στον έφηβο ένα σταθερό "πλαίσιο αναφοράς". Το σπίτι μπορεί να μαστίζεται από διαμάχες, να έχει διαλυθεί από διαζύγιο. Αυτά που διδάσκονται στο Κατηχητικό ή παρουσιάζονται στα προγράμματα της τηλεόρασης μπορεί να αποκαρδιώνουν και να μπερδεύουν το ευαίσθητο παιδί που ίσως έρθει σε επαφή με αντιτιθέμενες απόψεις μέσω βιβλίων ή μέσω φίλων. Για αυτό το λόγο, το νεαρό άτομο μπορεί είτε να αρνηθεί να αποδεχτεί ολοκληρωτικά τις "ρίζες" που του παρέχει το σπίτι του ή να ανακαλύψει σύντομα ότι δεν υπάρχουν ζωοδότρες ρίζες ούτε σταθερότητα στο σπίτι του.


Τότε βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Δεν μπορεί να αντιπαραθέσει την γνώση που απόκτησε και τις εμπειρίες που βιώνει (καθώς κινείται στην κοινότητα του, το χωριό ή την πόλη του) με τίποτα αξιόπιστο, βασικό και ασφαλές. Τα πάντα αλλάζουν και έχουν διακυμάνσεις. Δεν υπάρχει τίποτα αξιόπιστο και μόνιμο, ούτε καν σχετικά, τίποτα στο οποίο να μπορεί να επιστρέψει όταν χρειάζεται να αξιολογήσει και να κατανοήσει νέες εμπειρίες.


Όταν συμβεί αυτό, ο νέος πρέπει να βρει την σταθερότητα κάπου πέρα από το σύνηθες σπίτι ή ακόμη και πέρα από την κοινωνική του παράδοση, ηθική ή θρησκεία. Στην ουσία δεν υπάρχει κάποιο άλλο μέρος να ψάξει εκτός από μέσα του. Αλλά πριν φτάσει να συνειδητοποιήσει τις πλήρεις επιπτώσεις του τι σημαίνει αυτό, πρέπει συνήθως να διέρθει πολλές κρίσεις κατά την διάρκεια των οποίων θα συνειδητοποιεί ότι οποιοδήποτε υποκατάστατο «σπίτι» έχει προσπαθήσει να υιοθετήσει με λαχτάρα, αποδεικνύεται ανεπαρκές.


Πως μπορεί να βρει καθοδήγηση σε αυτή την αναζήτηση της φευγαλέας κι όμως τόσο απαραίτητης σταθερότητας; Αυτή είναι η ερώτηση που κάνει σήμερα στους ψυχολόγους ένας πελώριος αριθμός νέων και υποτιθέμενα ωρίμων ανθρώπων, επειδή οι λύσεις που είχαν παρουσιάσει οι παλαιότεροι φιλόσοφοι και θρησκευτικοί δάσκαλοι και που συνεχίζουν να παρουσιάζουν, φαίνονται αναποτελεσματικές ή στερούνται σε δύναμη της πειθούς και ριζική ζωτικότητα. Παρομοίως όμως και οι περισσότεροι ψυχολόγοι δεν έχουν καμία αληθινή λύση να προσφέρουν, γιατί έχουν μόνο την δυνατότητα να υποδείξουν στους μπερδεμένους και ενοχλημένους άνδρες και γυναίκες της εποχής μας τον δρόμο της συμμόρφωσης. «Συμμορφώσου. Έσω προσαρμοσμένος και όλα θα πάνε καλά». Αλήθεια, θα πάνε καλά; Είναι άλλο ένα κατασταλτικό για να καλμάρει την αναστάτωση των ξεριζωμένων ανδρών και γυναικών των πόλεών μας σε σημείο που να μην προξενούν πολύ κακό στον εαυτό τους και την κοινωνία; Μπορεί να είναι όλα εντάξει πριν ο άνθρωπος βρει μία νέα ποιότητα σταθερότητας στη ζωή του, μία εντελώς νέα προσέγγιση στο ίδιο το πρόβλημα της σταθερότητας;




Το Νόημα του Τέταρτου Οίκου


Ο συμβολισμός της αστρολογίας μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε με πολύ παραστατικό τρόπο πως γίνεται να αντικατασταθεί το είδος της ασφάλειας που παρείχαν οι προγονικές ρίζες και το «σπίτι» με ένα νέο είδος εσωτερικής σταθερότητας. Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αναλογιστούμε προσεκτικά τι εννοείται με τον τέταρτο οίκο του πραγματικού γενεθλίου χάρτη (δηλαδή, ενός χάρτη ανεπτυγμένου για την ακριβή στιγμή και τόπο της "πρώτης πνοής").


Στα συνηθισμένα εγχειρίδια, λέγεται ότι ο τέταρτος οίκος αναφέρεται στο σπίτι, σε έναν από τους γονείς (οι γνώμες ποικίλουν για το αν είναι ο πατέρας ή η μητέρα), στην αγορά ακινήτων και στην παρούσα κατοικία, όπως επίσης και στο «τέλος των πραγμάτων», το οποίο μπορεί φυσικά να σημαίνει την επιστροφή στο χώμα από το οποίο προήλθαμε, όπως λέγεται στο τρίτο κεφάλαιο της Γένεσης. Ο τέταρτος οίκος όμως έχει ένα ακόμη βαθύτερο και βασικότερο νόημα από απόψεως της βασικής εμπειρίας του ξεχωριστού ατόμου που είναι σε θέση να χειραφετηθεί.


Το βασικό νόημα του τετάρτου οίκου συγκαλύπτεται από το γεγονός ότι οι περισσότεροι αστρολόγοι ακόμη νομίζουν ότι οι ακμές (ή αρχές) των δώδεκα αστρολογικών οίκων λαμβάνουν χώρα στο ζωδιακό. Ένας πραγματικά σύγχρονος αστρολόγος θα έπρεπε να κατανοήσει ότι αυτό που κάνει τους οίκους τόσο σημαντικούς, κατά την γνώμη μου μάλιστα τον σημαντικότερο παράγοντα σε ένα ψυχολογικά προσανατολισμένο είδος αστρολογίας, είναι ότι αποτελούν ίσες διαιρέσεις του χώρου που περιβάλλει τον άνθρωπο καθώς γεννιέται και ζει στην επιφάνεια της γης. Οι δώδεκα οίκοι αποτελούν το βασικό πλαίσιο αναφοράς της ατομικής ανθρώπινης εμπειρίας. Είναι δώδεκα βασικά «πεδία εμπειρίας» περνώντας μέσα από τα οποία, ο άνθρωπος φτάνει (ή θα έπρεπε να φτάνει!) στην ωριμότητα ως ξεχωριστό άτομο. Συμβολίζουν τον κόσμο μας στο σύνολο του.


Αυτός ο κόσμος ξεκινά στην επιφάνεια της υδρογείου. Ο «γενέθλιος ορίζοντας» ενός γενεθλίου χάρτη (η γραμμή από τον πραγματικό ωροσκόπο μέχρι το κατερχόμενο ή ακμή του εβδόμου οίκου) αποτελεί αναπαράσταση της επιφάνειας της γης στην οποία ο άνθρωπος αναπνέει (πρώτος οίκος) και έρχεται σε επαφή με ότι ζει μαζί του σε αυτή την επιφάνεια (έβδομος οίκος). Αυτός ο «γενέθλιος ορίζοντας», όσον αφορά την προσωπική καθημερινή εμπειρία του ανθρώπου, είναι η οριζόντια γραμμή την οποία ακολουθεί καθώς ξαπλώνει και κοιμάται. Ο μεσημβρινός (η γραμμή που σημειώνουν οι αρχές του τετάρτου και δεκάτου οίκου του αστρολογικού χάρτη) αναπαριστά την κάθετη γραμμή με την οποία ο άνθρωπος ευθυγραμμίζεται καθώς στέκεται όρθιος, διεκδικώντας την ατομικότητα του, την καθετότητα της ύπαρξης του, το πλήρες παράστημά του ως "Εγώ είμαι".


Αυτή η κατακόρυφος ή «νήμα της στάθμης», φτάνει μέχρι το ζενίθ προς τα πάνω και μέχρι το ναδίρ προς τα κάτω, του χώρου που περιβάλλει τον άνθρωπο στην επιφάνεια της υδρογείου. Στο ζενίθ βλέπουμε τα αστέρια αν είναι νύχτα ή αν μπορούμε να τα διακρίνουμε μέσα από το εκτυφλωτικό φως του Ηλίου. Αλλά αν δοκιμάσουμε να κοιτάξουμε στο ναδίρ, αρχικά θα συναντήσουμε μόνο υλική υπόσταση, δηλαδή το έδαφος πάνω στο οποίο στεκόμαστε. Το πρώτο και προφανές νόημα του ναδίρ και του τετάρτου οίκου είναι για αυτό το λόγο, το έδαφος πάνω στο οποίο στεκόμαστε και δημιουργούμε. Ο τέταρτος οίκος, είναι το "στέρεο έδαφος", ο χώρος των "ριζών της ζωής" μας, των "θεμελίων" οποιουδήποτε πράγματος χτίσουμε ως άτομο που αναζητά να χειραφετήσει το δικό του "Εγώ είμαι" με σταθερό και σχετικά μόνιμο τρόπο.


Εδώ συναντάμε μία ακολουθία σημαντικών ιδεών:


(1Στεκόμαστε στο έδαφος καθώς προσδιορίζουμε το παράστημά μας, καθώς βαδίζουμε προς ότι χρειάζεται για την εκπλήρωση των βασικών μας αναγκών ή την αποφυγή επικινδύνων επαφών.
(2) Αν θεωρήσουμε τον εαυτό μας μέρος μίας μεγαλύτερης κοινότητας, μέλος μίας συγκεκριμένης κοινωνίας, πολιτισμού και προγονικής γραμμής, βρίσκουμε τον εαυτό μας ριζωμένο στην φυσική ουσία και το «χώμα» μίας συλλογικότητας ανθρωπίνων όντων. Μάλιστα, συχνά δεν έχουμε καν αναδυθεί πλήρως ως αληθινά «άτομα» από τα ψυχικά περιβλήματα (ή «μήτρες») της μητέρας μας, της παράδοσής μας, της Εκκλησίας ή του Κόμματός μας. Δηλαδή, όλων όσων έχουν προσδιορίσει για εμάς από την στιγμή της γέννησής μας, τον θεμελιώδη τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να αντιμετωπίζουμε τον κόσμο και να προσαρμόζουμε τον εαυτό μας στις πιέσεις (την "βαρυτική γραμμή") της κοινωνίας μας.
(3) Καθώς έρχεται η στιγμή να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των πρεσβυτέρων μας και καθώς ενηλικιωνόμαστε ως (υποτιθέμενα) ώριμη προσωπικότητα, παντρευόμαστε και σκεφτόμαστε να δημιουργήσουμε ένα είδος σπιτιού για τον εαυτό μας, ασχέτως αν αυτό θα σημαίνει μία κατοικία που θα μας ανήκει. Τότε υιοθετούμε στην κοινωνία μας την στάση του δημιουργού ενός σπιτιού. Αν πρόκειται να πετύχουμε πρέπει πριν από οτιδήποτε άλλο να χτίσουμε σταθερές βάσεις. Αυτές οι «βάσεις» μπορεί να είναι πολύ περισσότερο ψυχολογικές από ότι ουσιαστικά φτιαγμένες από πέτρα. Αλλά για να τις δημιουργήσουμε χρειάζεται, συμβολικά, να σκάψουμε βαθιά στην γη μας. Πρέπει να το κάνουμε ώστε να φτάσουμε την σταθερότητα ενός λίθινου υπόβαθρου.


Οι περισσότεροι άνθρωποι ονειρεύονται να πάνε ως εκεί, όσον αφορά τις εμπειρίες "τετάρτου οίκου" τους. Όμως το έδαφος μπορεί να σειστεί κάτω από τα πόδια σας. Μπορεί να εκριζωθείτε από πολέμους, από αναγκαίες αλλαγές επαγγέλματος, από ξαφνική απώλεια ή συγκρούσεις με τους γείτονές σας. Το σπίτι που θα χτίσετε μπορεί να σας το πάρει η κοινωνία ή οι φυσικές καταστροφές, όσο σίγουρα κι αν φαίνεται να έχουν χτιστεί τα θεμέλια του στον "βράχο" της πίστης, της παράδοσης και της ηθικής. Που θα βρεθείτε τότε; Που θα σταθείτε; Πως θα μπορέσετε να σταθείτε όρθιος και να πείτε: «Εγώ είμαι και αυτός είναι ο κόσμος μου, η βεβαιότητά μου».


Η απάντηση είναι ότι μπορείτε να σκάψετε βαθύτερα στην γη μέχρι (συμβολικά μιλώντας βέβαια) να φτάσετε στο κέντρο της. Όταν «φτάσετε στο κέντρο», θα βρείτε ότι έχετε φτάσει στο δικό σας κέντρο. Έχετε γίνει ένα «παγκόσμιο» ον. Είστε τώρα όπως ένας πλανήτης που κινείται στον κοσμικό χώρο, περιστρεφόμενος γύρω από έναν ήλιο στην συντροφιά άλλων πλανητών. Έχετε γίνει πολίτης μίας ουράνιας κοινωνίας. Βρίσκεστε στο βασίλειο των ουρανών και το βασίλειο των ουρανών βρίσκεται εντός σας, στο ίδιο το κέντρο της ολοκληρωμένης και παγκόσμιας προσωπικότητάς σας.
Αυτή την αλλαγή από τα "θεμέλια" στο "κέντρο" υπονοούσα λίγο πριν. Είναι μία αλλαγή ουσίας της ποιότητας της συνειδητότητας και των συναισθημάτων, μία θεμελιώδης αλλαγή στην προσέγγιση ενός ατόμου προς το πρόβλημα της ανεύρεσης ενός είδους σταθερότητας και μονιμότητας που δεν μπορεί να καταστραφεί από τίποτα, ούτε ακόμη, εν καιρώ, και από τον ίδιο τον θάνατο, φτάνει η αλλαγή να είναι αρκετά δραστική. Παρ' όλα αυτά απαιτούνται πολλά από το ανθρώπινο όν πριν μπορέσει να συμβεί αυτή η αλλαγή. Αν κάποιος είναι απασχολημένος με τον να κινείται τριγύρω και να αναζητά ένα ολοένα και ευρύτερο πεδίο δράσης στην επιφάνεια της γης ή αν κάποιος είναι βέβαιος ότι ο μόνος τρόπος να πετύχει την σταθερότητα είναι να χτίσει βαριά θεμέλια από "πέτρες" (δηλ. από αρχαία δόγματα και καθιερωμένες παραδόσεις της κοινωνίας του), τότε δεν θα φτάσει ποτέ στο "κέντρο". Στην πλειονότητα των περιπτώσεων όμως, καλύτερα να μην επιχειρηθεί κάτι τέτοιο αν δεν υπάρχει ισχυρή αποφασιστικότητα και έντονη πίστη και αν το καθετί άλλο δεν έχει αποδειχθεί μη ικανοποιητικό και κενό.


Παρ' όλα αυτά, έρχεται συχνά ένας καιρός που πρέπει να επιλέξουμε τι ψάχνουμε αληθινά και τι επιθυμούμε να φτάσουμε. Την απόφαση θα την πάρει η δύναμη της επιθυμίας μας, γιατί κάθε άνθρωπος επιλέγει αυτό που επιθυμεί περισσότερο, αυτό για το οποίο αισθάνεται την μεγαλύτερη ανυπομονησία, αυτό που πιστεύει απόλυτα. Καμία επιλογή από μόνη της δεν είναι λάθος. Κανείς δεν είναι εξοχότερος από οποιονδήποτε άλλον. Αυτό που μετράει είναι απλά εάν είναι επιλογή σας ή όχι, αν είναι η σωστή επιλογή για εσάς αυτή την συγκεκριμένη στιγμή της εξέλιξής σας.


Η διαδικασία προσέγγισης του κέντρου της παγκόσμιας ύπαρξής σας είναι πολύ δύσκολη και επίπονη. Μπορεί κάποιος να σκεφτεί σαν κόμικς, τον αγώνα που χρειάζεται να κάνει ένα δέντρο για να στείλει την κεντρική του ρίζα κατευθείαν προς τα κάτω, μέσα από βράχους και λάσπη, προς το κέντρο της γης, τον αγώνα ενός άνδρα που αναζητά να ανοίξει μία πετρελαιοπηγή σε μεγάλο βάθος. Σε τέτοιου είδους εικονογραφήσεις ή παρόμοιες, το πρόβλημα είναι να αντληθεί μία ουσία η οποία βρίσκεται βαθιά κάτω από την επιφάνεια, το νερό ή το πετρέλαιο. Ο άνθρωπος που αναζητά την σταθερότητα στο κέντρο της ύπαρξής του δεν μπορεί να παρεκκλίνει από τον σκοπό του ότι πόρους κι ότι πλούτο κι αν συναντήσει καθοδόν. Δεν πρέπει να σταματήσει πριν φτάσει στο κέντρο.


Καθώς πηγαίνει ολοένα και βαθύτερα, η πίεση και η αντίσταση των υλικών της γης γίνεται μεγαλύτερη, η θερμότητα πνιγηρότερη. Αλλά αν επιμένει και δεν παρασυρθεί ούτε από την έξαψη του κόσμου στην επιφάνεια της γης, ούτε από οποιαδήποτε πλούτη μπορεί να αντλήσει καθώς σκάβει και αν η δύναμή του αντέξει και δεν χάσει την πίστη και το κουράγιο του, κάποια μέρα το άτομο θα φτάσει στο στόχο του. Εκεί θα δει ότι στο κέντρο, η βαρύτητα παύει να υπάρχει. Δεν υπάρχει βάρος. Κάθε «φορτίο είναι ελαφρύ» όπως είπε ο Χριστός. Στο κέντρο τα πάντα είναι σε τέλεια ισορροπία, μπορεί κανείς να κινηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, κάθε κατεύθυνση είναι η κατακόρυφος. Κάθε κατεύθυνση ακτινοβολεί από τον δημιουργικό εαυτό.


Η σταθερότητα είναι τέλεια. Πρόκειται όμως για σταθερότητα που μας φέρνει σε μία νέα και μεγαλύτερη σφαίρα ύπαρξης όπου ανακύπτουν πολλά καινούρια και μεγαλύτερα προβλήματα. Όταν κάποιος φτάσει στο παγκόσμιο κέντρο του, αρχίζει να λειτουργεί με την δυναμική, δημιουργική έννοια.


Αυτό που καθιστά την κίνηση των πλανητών και των άστρων τόσο σταθερή στην τροχιά της είναι ότι συνεχίζουν να κινούνται. Αν σταματούσαν για μια στιγμή, τα πάντα θα εκρήγνυνται και θα αποσυνθέτονταν. Η σταθερότητα των λίθινων θεμελίων είναι ένα στατικό είδος σταθερότητας. Η σταθερότητα στην οποία φτάνει κανείς στο κέντρο του εαυτού του είναι έντονα δυναμικού τύπου. Αν δεν είναι δυναμική, τότε δεν είναι το πραγματικό κέντρο. Αν η διαδικασία, συχνά τραγική, δεν είναι δυναμική τότε και πάλι, μπορεί κανείς να είναι βέβαιος ότι αυτό που έχει φτάσει δεν είναι το πραγματικό κέντρο.


Εν πάση περιπτώσει, κάθε εμπειρία που συναντά το άτομο στην αναζήτηση της σταθερότητας και μίας ασφαλούς βάσης ή ενός κέντρου επιχειρήσεων, μπορεί να αναφερθεί από αστρολογικής απόψεως στον τέταρτο οίκο του γενεθλίου χάρτη αυτού του ατόμου. Προφανώς, αυτό που θα δείξει ένας τέτοιος τέταρτος οίκος μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να είναι μία πολύ γενική ένδειξη του είδους των εμπειριών που μπορεί να αναμένονται σε μία τέτοια αναζήτηση. Ακόμη κι έτσι όμως, η μελέτη του γενεθλίου τέταρτου οίκου και των πλανητών (και άλλων παραγόντων) που μπορεί να βρίσκονται στον οίκο θα έπρεπε να αποφέρει πλούσια αποτελέσματα αν γίνει με τον σωστό τρόπο.




Η Σημασία της Ακμής του Τέταρτου Οίκου


Ο πρώτος και βασικότερος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι το σημείο ναδίρ του χάρτη: η ακμή του τετάρτου οίκου. Το ζώδιο στην ακμή και αν κάποιος είναι βέβαιος για αυτή, η ακριβής μοίρα του σημείου ναδίρ, λένε μία βασική ιστορία. Από αυτά μπορούμε να συνάγουμε ποιος θα τείνει να είναι ο χαρακτηριστικός τρόπος με τον οποίο το άτομο θα προσεγγίζει το πρόβλημα της σταθερότητας και της προσωπικής ολοκλήρωσης, ως αποτέλεσμα της εμπειρίας του. Η ζωδιακή μοίρα του γενεθλίου σημείου ναδίρ υποδεικνύει το μονοπάτι προς το κέντρο της ύπαρξης κάποιου επειδή ακολουθεί την βαρυτική γραμμή η οποία περνά από την κεφαλή, την κατακόρυφη σπονδυλική στήλη και τα πόδια. Αρχικά κάποιος συναντά το κέντρο της γης, μετά τους αντίποδες της γενέτειρας και τελικά των ουρανό των αντιπόδων, ένα συγκεκριμένου σημείο του οποίου το ζωδιακό πλάτος είναι αυτό της ακμής του τετάρτου οίκου.




Είτε φτάσει κανείς ποτέ στο είδος της σταθερότητας που συναντάται στο πυρήνα της εσώτερης οντότητας του, είτε κάποιος είναι ικανοποιημένος με το να βρει τουλάχιστον μια προσωρινή σταθερότητα και μια βάση επιχειρήσεων στα στερεά, συμπαγή θεμέλια ακριβώς κάτω από το επίπεδο του εδάφους, η ακμή του τετάρτου οίκου δείχνει τον δρόμο που το πεπρωμένο, η ο Θεός, έχει προετοιμάσει για εσάς. Δεν λέει πόσο μακριά θα πάτε και τι θα σας ικανοποιήσει, αλλά δείχνει τον τρόπο με τον οποίο θα χρειαστεί να προσεγγίσετε το πρόβλημα σαν αποτέλεσμα των εμπειριών της ζωής σας από την γέννηση.


Σε αυτό το πεδίο εμπειρίας του τετάρτου οίκου, αντιμετωπίζει κανείς πιο οικεία ζητήματα την στιγμή που επιχειρεί κανείς να πάει πέρα από την μέριμνα του σπιτιού, της ακίνητης περιουσίας κτλ. Έτσι, τα παραδείγματα από τις ζωές των διασήμων δεν οδηγούν πάντα σε προφανή αποτελέσματα. Αυτό είναι το πεδίο της «ψυχολογίας του βάθους», με την αληθέστερη σημασία του όρου. Εκεί θεωρείται κανείς σε ένα επίπεδο που συνήθως θέλει να κρύψει από τους άλλους, όσο περισσότερο ισχύει αυτό, τόσο περισσότερο πρόκειται για δημόσια προσωπικότητα. Η μελέτη όμως του τέταρτου οίκου είναι για αυτό το λόγο, μία εξαιρετικά συναρπαστική μελέτη σε οποιαδήποτε ψυχολογικά προσανατολισμένη προσέγγιση της αστρολογίας.


Επιπλέον θα ικανοποιούσε μία πολύ μεγάλη ανάγκη σήμερα, γιατί οι σύγχρονοι άντρες και γυναίκες γίνονται ολοένα και πιο ανασφαλείς καθώς τα αρχαία θεμέλια πάνω στα οποία χτίστηκε ο πολιτισμός μας φαίνεται να καταρρέουν ή δυστυχώς να χρειάζονται βασικές επισκευές. Λόγω ανασφάλειας και αβέβαιων συνθηκών, τα εκριζωμένα άτομά μας χάνουν ολοένα και περισσότερο κάθε αίσθηση πραγματικής και μόνιμης αξίας. Για αυτό το λόγο, θα έπρεπε να γίνει κάθε προσπάθεια να βοηθηθούν οι άνθρωποι να φτάσουν στο κέντρο τους προσεγγίζοντας με νέο τρόπο το πρόβλημα του πώς να βρουν μια σταθερή βάση από την οποία να αρχίσουν να δρουν ως δυναμικά και δημιουργικά άτομα.


Πρώτη Δημοσίευση, 1952.
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2007, Michael R. Meyer. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.
Πνευματική Ιδιοκτησία Ελληνικών Μεταφράσεων © 2007, Ελίνα Τσαβδάρη. Με την Επιφύλαξη Όλων των Δικαιωμάτων.



Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο κείμενο στο