Monday, 24 October 2011

Η αλλαγή χωρίς αλλαγή
ή
η ομελέττα χωρίς αυγά




Μετά από ένα x χρονικό διάστημα που έχουμε περάσει μέσα σε αυτή την νέα γενικευμένη κατάσταση που ονομάζεται κρίση, τουλάχιστον οι περισσότεροι συμφωνούμε ότι είναι απαραίτητη κάποια αλλαγή. Είναι πάρα πολύ αστείο το πως αντιλαμβανόμαστε οι περισσότεροι την αλλαγή, ωστόσο.


Μιλάμε για αλλαγή στο σύστημα, αλλά δεν θέλουμε να χάσουμε την δουλειά μας, να δουλεύουμε περισσότερες ώρες, να αναπροσαρμοστεί ο μισθός μας, να αλλάξουμε δουλειά για να κάνουμε κάτι πιο χρήσιμο, να αλλάξουμε τόπο κατοικίας για να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπούμε. Με άλλα λόγια θέλουμε να αλλάξουν τα πάντα, χωρίς να αλλάξουμε  τίποτα.


Μιλάμε για αλλαγή στην παιδεία, αλλά συνεχίζουμε να πιέζουμε το παιδί μας που με το ζόρι περνάει τα μαθηματικά στην α' γυμνασίου και ως την γ' γυμνασίου με το ζόρι περνάει όποιοδήποτε μάθημα, να περάσει στο παν/μιο και να ακολουθήσει μία συγκεκριμένη καριέρα που εμείς θεωρούμε κατάλληλη.


Μιλάμε για το χάλι της παιδείας, αλλά ξοδεύουμε περιουσίες σε φροντιστήρια. Θα  δώσω μία σειρά 7 απλών βημάτων για να δούμε πως εν δυνάμει θα μπορούσε να αλλάξει αυτό, αλλά ότι ουσιαστικά πρέπει να αλλάξει για να αλλάξει:


  1. απολύεστε ή σας γίνεται μείωση μισθού
  2. δεν έχετε λεφτά να πληρώνετε τα φροντιστήρια των παιδιών σας πλέον
  3. τα φροντιστήρια δεν έχουν πλέον πελατεία
  4. κάνουν απολύσεις
  5. ο αριθμός των άνεργων καθηγητών και γονιών που βλέπουν ότι το παιδί τους (που πλέον δεν έχει την πολυτέλεια του φροντιστηρίου) παραμένει ένα τούβλο και μισό παρά τις ώρες που περνάει στο σχολείο, αυξάνεται
  6. οι της κατηγορίας 5. αρχίζουν και πιέζουν για αξιολόγηση των επαγγελματιών της εκπαίδευσης (είναι τυχαίο που οι καθηγητές στα φροντιστήρα γαμούν και δέρνουν και μόλις διοριστούν χάνουν την αίγλη τους;)
  7. κρύος ιδρώτας αρχίζει να κόβει τους της κατηγορίας 6. και ή αρχίζουν να κάνουν την δουλειά τους σωστά ή αρχίζουν να κάνουν κάποια δουλεία που τους ταιριάζει περισσότερο
  8. τα παιδιά μας έχουν καλύτερη δωρεάν παιδεία
  9. η ιδέα ότι υπάρχουν καλά και κακά επαγγέλματα αντικαθίσταται από την ιδέα ότι υπάρχουν κατάλληλα και λιγότερο κατάλληλα επαγγέλματα για κάποιον


Μιλάμε για κοινωνική συνείδηση και αλλαγή του τρόπου που συμπεριφερόμαστε ως πολίτες και συμπολίτες, αλλά ο σωρός με τα σκουπίδια απέναντι από το μπαλκόνι μου υψώνεται ολοένα κι απειλητικότερα γιατί αν κρατήσουμε τις σακούλες με τα σκουπίδια στο μπαλκόνι μας μέχρι να λήξει η απεργία θα μας πέσει ο κώλος και θα χαλάσει η εικόνα του μπαλκονιού μας. Σιγά μη το σκεφτούμε καν.


Μιλάμε για αλλαγή στον τρόπο διακυβέρνησης, αλλά τα μόνα διαδεδομένα (και καταδεικνύοντα την πλήρη αποτυχία του παρόντος συστήματος, εφόσον έχει παράγει όντα τα οποία έχουν μυαλό αλλά δεν έχουν την ικανότητα να το χρησιμοποιήσουν αν δεν τους δώσει κάποιος ένα εγχειρίδιο οδηγιών χρήσης) σχόλια είναι "μία χούντα θα μας σώσει" και "δεν υπάρχουν ηγέτες".


Έχω νέα: οι δικατορίες είναι πολυδοκιμασμένο σύστημα που έχει αποτύχει. Εγώ ντρέπομαι για την παντελή έλλειψη δημιουργικότητας που μας διακρίνει αφού το μόνο που μπορούμε να σκεφτούμε για την αλλαγή του παρόντος τρόπου διακυβέρνησης είναι μία φράση που μάθαμε να παπαγαλίζουμε, πιθανώς από ανθρώπους που την έλεγαν γιατί όσο μαύρα κι αν ήταν τα χρόνια της δικτατορίας, ίσως είχαν συνδεθεί με την νεότητα και την άνθισή τους. Ή ίσως στην προσπάθεια τους για ανατροπή της δικτατορίας είχαν νιώσει πιο ζωντανοί από ποτέ. Εμείς δεν είμαστε αυτοί.


Έχω νέα 2: φυσικά  και δεν υπάρχουν ηγέτες. Είναι απασχολημένοι να κλαίγονται ότι δεν υπάρχουν ηγέτες και να περιμένουν κάποιον να τους δείξει τον δρόμο και να αναλάβει την ευθύνη των επιλογών τους.


Για να είναι κάποιος ηγέτης πρέπει προπαντώς να μην φοβάται. Και πρωτίστως να μπορεί να ηγηθεί του εαυτού του. Εμείς τρέμουμε την απώλεια της ευδαιμονίας μας που ήδη έχει αποδειχτεί επίπλαστη. Τρέμουμε να ξεχωρίσουμε. Τρέμουμε να δημιουργήσουμε. Τρέμουμε να φωνάξουμε "ο βασιλιάς είναι γυμνός". Τρέμουμε να σπάσουμε τα αυγά για να φτιάξουμε την καινούρια ομελέττα, κι ως εκ τούτου παραμένουμε νηστικοί.


Μιλάμε για τις απόψεις μας, για τις ιδέες μας, για ότι μαλακία ή ευφυέστατη ιδέα μας περνάει από το νου. Θα κάνω μία απλή πρόταση. Ας δοκιμάσουμε απλώς να πράττουμε βάσει αυτών που λέμε ότι πιστεύουμε. Χωρίς φόβο. Κι ας δούμε που θα οδηγηθούμε κι αν όντως τελικά χρειαζόμαστε μία δικτατορία ή έναν ηγέτη για να προχωρήσουμε.